“หึ… ลังเลขนาดนี้ แปลว่าอยากเก็บฟีโรโมนของพวกเราไว้ทุกคนใช่ไหมล่ะครับ”
ผู้แต่ง
แมวขี้เกียจเรื่องย่อ
“หึ… ลังเลขนาดนี้ แปลว่าอยากเก็บฟีโรโมนของพวกเราไว้ทุกคนใช่ไหมล่ะครับ”
เรื่องสั้น,Yaoi,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
คุณหนูอย่าดื้อ
“หึ… ลังเลขนาดนี้ แปลว่าอยากเก็บฟีโรโมนของพวกเราไว้ทุกคนใช่ไหมล่ะครับ”
เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์บีตหนัก ๆ ดังสะเทือนผนังกระจกของคลับหรูใจกลางเมือง แสงไฟนีออนหลากสีสาดไล้ผ่านผู้คนนับร้อยที่กำลังเต้นรำและดื่มด่ำกับค่ำคืนอันแสนฟุ่มเฟือย กลิ่นแอลกอฮอล์ราคาแพงผสมกับกลิ่นน้ำหอมลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ ชวนให้สติสตางค์ของนักท่องราตรีเตลิดเปิดเปิง
บนโซน VIP ชั้นบนสุดซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนตัวที่ต้องจ่ายเงินหลักแสนเพื่อครอบครอง เหนือฟ้า โอเมก้าวัยยี่สิบสองปี ลูกชายเพียงคนเดียวของเจ้าพ่อธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลระดับประเทศ นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ขนาดยักษ์ตามลำพัง มือเรียวสวยหมุนแก้วบรั่นดีราคาแพงไปมาพลางยกยิ้มอย่างพึงพอใจ
"ในที่สุดก็สลัดพวกน่ารำคาญนั่นได้สักที"
เหนือฟ้ายกแก้วขึ้นจิบน้ำสีอำพันอย่างอารมณ์ดี การหนีบอดี้การ์ดของตระกูลไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะเมื่อบอดี้การ์ดทั้งสี่คนเป็นถึงอัลฟ่าระดับท็อปที่มีฝีมือดีที่สุดและหวงเจ้านายเข้าขั้นคลั่ง แต่เหนือฟ้าคนนี้ก็ใช้ความฉลาดสลัดพวกนั้นทิ้งไว้ที่ลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าได้สำเร็จ พวกนั้นชอบทำเหมือนเขาเป็นเด็กอนุบาลที่ต้องมีคนเดินตามต้อย ๆ ทั้งที่เขาอายุยี่สิบสองปีและดูแลตัวเองได้
ครืด... ครืด...
โทรศัพท์มือถือเครื่องหรูบนโต๊ะกระจกสั่นครืดคราดขึ้นมาอีกครั้ง ชื่อที่โชว์หราบนหน้าจอทำให้เจ้าตัวกลอกตาทันที ‘คิมหันต์’ หัวหน้าทีมจอมเผด็จการ เหนือฟ้าสะบัดปลายนิ้วกดตัดสายอย่างไม่ใยดี ทว่าไม่ถึงสามวินาที โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง รอบนี้เปลี่ยนชื่อเป็น ‘พายุ’ บอดี้การ์ดสายโหด
"ไม่เลิกรากันจริง ๆ ด้วย" เหนือฟ้าหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เขาไม่ยอมเสียบรรยากาศแห่งอิสรภาพนี้ไปแน่ มือบางกดปุ่มปิดเครื่องปิดสัญญาณทุกอย่างทันที
โลกทั้งใบเงียบลงในพริบตา ไม่มีเสียงบ่น ไม่มีคนเดินตามคุมแจ ไม่มีใครมาคอยออกคำสั่ง อิสระที่เขาโหยหามาตลอดหลายเดือนอยู่ตรงหน้าแล้ว เหนือฟ้าเอนตัวพิงพนักโซฟาอย่างสบายใจ โดยไม่ทันสังเกตเห็นสายตาหลายคู่ของพวกอัลฟ่ายังที่กำลังจับจ้องมองเขาอยู่จากมุมมืดของคลับด้วยความหิวกระหาย
ในเวลาเดียวกัน บนถนนสายหลักที่ชุ่มไปด้วยหยาดฝน
รถ SUV สีดำสนิทติดฟิล์มทึบสามคันกำลังแล่นฝ่าการจราจรหนาแน่นด้วยความเร็วสูง บรรยากาศภายในรถคันหน้าสุดเงียบสงัดจนน่าอึดอัด อคิน บอดี้การ์ดคนเล็กสุดผู้เย็นชากำลังรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์แท็บเล็ตเงียบ ๆ ใบหน้าหล่อเหลานิ่งสนิท แต่อคินแอบตามแกะรอยข้อมูลของคุณหนูอยู่ตลอดเวลาผ่านระบบพิกัดสำรองที่แอบซ่อนไว้ในนาฬิกาข้อมือของคุณหนู
ธีร์ บอดี้การ์ดสายเพลย์บอยที่นั่งไขว่ห้างอยู่เบาะหลังพลางหมุนมีดพกในมือเล่นขยับยิ้มมุมปาก ส่วนพายุที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กำลังหงุดหงิดเกรี้ยวกราด เส้นเลือดที่ขมับและท่อนแขนแกร่งปูดโปนด้วยความขี้หวงจนแทบคลั่งเมื่อรู้ว่าคุณหนูตัวน้อยหนีออกมารับสายตาผู้ชายคนอื่นในสถานที่อโคจร
"ผมบอกพวกนายแล้วว่าอย่าปล่อยให้คุณหนูคลาดสายตาแม้แต่ก้าวเดียว!" พายุสบถออกมาอย่างหัวเสีย ทุบกำปั้นลงบนแผงคอนโซลรถจนเกิดเสียงดังปัง
"พูดเหมือนนายห้ามคุณหนูได้งั้นแหละพายุ" ธีร์ถอนหายใจยาวพลางยักไหล่ ท่าทางดูชิลทว่าดวงตากลับวาวโรจน์ด้วยความจริงจัง "คุณหนูอยากจะหนี ต่อให้พวกเราเอาโซ่เส้นใหญ่มาล่ามไว้ ขังไว้ในห้อง เขาก็หาทางหนีออกไปจนได้นั่นแหละ"
"เออ! ถ้าจับตัวได้คราวนี้ ฉันจะลองเอาโซ่ล่ามดูสักวัน!" พายุรามเสียงต่ำ
"ลองดูสิ แล้วคุณท่านจะสั่งยิงกบาลนายทิ้งก่อนที่จะได้ล่าม" ธีร์แค่นยิ้มขำ ก่อนที่เสียงเรียบเย็นทว่าทรงอำนาจจากเบาะหน้าจะดังขึ้นขัดจังหวะ
"พอ"
คำคำเดียวสั้น ๆ ทำเอาอัลฟ่าร่างยักษ์ทั้งสองคนในรถเงียบกริบลงทันที
คิมหันต์ วางโทรศัพท์มือถือที่โทรไม่ติดลงบนตัก ใบหน้าหล่อเหลาไร้อารมณ์ความรู้สึก ดวงตาคมกริบหลังกรอบแว่นเยือกเย็นจนน่ากลัว คนที่ทำงานร่วมกันมานานรู้ดีว่าปฏิกิริยาแบบนี้คือหัวหน้าทีมกำลังโกรธจัดถึงขีดสุด คิมหันต์จงใจปล่อยกลิ่นฟีโรโมนกลิ่นเหล้ารัมเข้มข้นกดดันอบอวลไปทั่วทั้งคันรถจนไม่มีใครกล้าสบตาหรือทำตัวเป็นเป้าสายตา
"เจอสัญญาณสุดท้ายแล้วครับ" อคินรายงานทำลายความเงียบ "อยู่ที่คลับไนน์ โซน VIP ชั้นสาม"
คิมหันต์พยักหน้ารับคำสั้น ๆ ดวงตาคมกริบจ้องมองไปข้างหน้า สั่งการด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบที่แฝงไปด้วยกระแสสั่งตาย
"เร่งความเร็ว..."
ตัดกลับมาที่โซน VIP ของไนท์คลับหรู
เหนือฟ้ากำลังเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างที่เกิดขึ้นกับร่างกาย ตอนแรกเขาคิดว่าตัวเองอาจจะดื่มแอลกอฮอล์มากเกินไปจนหน้ามืด แต่งปฏิกิริยาที่ตามมันรุนแรงเกินกว่านั้น... ร่างกายภายในร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างกะทันหันราวกับมีไฟแผดเผา ลมหายใจเริ่มติดขัดหอบถี่ รูม่านตาขยายกว้างจนภาพตรงหน้าพร่ามัว และที่น่ากลัวที่สุดคือ กลิ่นฟีโรโมนโอเมก้ากลิ่นองุ่นหวานล้ำที่เคยฉีดสเปรย์ระงับไว้กลับหลั่งไหลระเบิดออกมาอย่างควบคุมไม่ได้
เหนือฟ้าสะดุ้งเฮือก หันมองแก้วเครื่องดื่มบนโต๊ะที่เพิ่งดื่มหมดไป ก่อนจะรู้สึกเย็นวาบไปทั้งสันหลังด้วยความตื่นตระหนก
"โดนวางยา..."
มันไม่ใช่ยาธรรมดา แต่มันคือยากระตุ้นอาการฮีทเฉียบพลันชนิดรุนแรงสำหรับโอเมก้า
ร่างกายเพรียวบางสั่นเทา กัดฟันแน่นจนห้อเลือด พยายามจะพยุงตัวลุกขึ้นหนีเพื่อไปเข้าห้องน้ำทว่าขาทั้งสองข้างกลับไร้เรี่ยวแรงจนล้มพับพาดลงบนโซฟาหนังอย่างหมดท่า สติสัมปชัญญะเริ่มขาดเป็นห้วง ๆ ความต้องการตามสัญชาตญาณดิบพุ่งริ้วขึ้นมาจุกที่อก
ยังไม่ทันที่เหนือฟ้าจะตั้งตัว ชายแปลกหน้าสองคนที่มีกลิ่นฟีโรโมนอัลฟ่าชั้นต่ำก็เดินก้าวพรวดพราดเข้ามาหา รอยยิ้มบนใบหน้าพวกมันเต็มไปด้วยความสกปรกและน่ารังเกียจ สายตาจ้องมองเรือนร่างเนียนและกลิ่นหวานฉ่ำอย่างตะกละตะกลาม
"เป็นอะไรหรือเปล่าครับคุณหนูเหนือฟ้า หน้าแดงเชียว... ให้พวกพี่ช่วยพาไปต่อที่ห้องพักผ่อนด้านหลังไหมจ๊ะ"
เหนือฟ้าขยับกายถอยหนีเล็กน้อยอย่างยากลำบาก พยายามเชิดใบหน้าหวานที่ชุ่มเหงื่อตวาดกลับด้วยความดื้อรั้นอันเป็นเอกลักษณ์ "ไสหัว... ไปให้พ้น... ไอ้พวกสวะ..."
"เหี้ยเอ๊ย! โดนยาขนาดนี้ยังปากดีอีก!" หนึ่งในพวกมันสบถอย่างโมโห เอื้อมมือหนาหมายจะกระชากข้อมือเนียนเพื่อลากตัวร่างบางออกไป ทว่านิ้วมือของมันยังไม่ทันได้แตะต้องผิวเนื้อของคุณหนู...
ปัง!
เสียงปืนที่ยิงผ่านกระบอกเก็บเสียงดังขึ้นสนิทเฉียบขาด ลูกกระสุนเจาะทะลุข้อมือของชายคนนั้นจนกระดูกแตกละเอียด เลือดสีสดพุ่งกระฉูดเต็มโต๊ะกระจก มันกรีดร้องลั่นล้มลงไปนอนดิ้นพราด ๆ กับพื้นทันที
ร่างสูงใหญ่สี่ร่างในชุดสูทสีดำสนิทก้าวเดินเข้ามาด้วยย่างก้าวที่มั่นคงและทรงพลัง บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนเป็นพายุอัลฟ่าลูกใหญ่ที่พร้อมแผดเผาทุกสิ่งทุกอย่างให้กลายเป็นจุณ สายตาทั้งสี่คู่จ้องมองไอ้พวกสวะที่บังอาจแตะต้องของหวงด้วยความโหดเหี้ยม
เหนือฟ้าปรือดวงตาคู่สวยมองภาพตรงหน้าอย่างเลือนราง สติสัมปชัญญะถดถอยลงไปเกินครึ่ง ร่างกายบิดเร้าไปมาอย่างรัญจวนด้วยฤทธิ์ยากระตุ้น ก่อนจะได้ยินเสียงคุ้นเคยที่ทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยรังสีคุกคาม
"เหนือฟ้า"
คิมหันต์... พวกนั้นมาแล้วจริงๆ ...
เหตุการณ์หลังจากนั้นรวดเร็วและโกลาหลเกินกว่าที่สมองอันพร่าเลือนของคุณหนูจะรับรู้ทัน พายุพุ่งเข้าล็อกคอควบคุมตัวผู้ต้องสงสัยรวมถึงคนเสิร์ฟด้วยแววตาเหี้ยมโหดและพร้อมจะหักคอพวกมันทิ้งทันทีหากคิมหันต์ไม่ห้ามไว้ ธีร์ยกหูโทรศัพท์สั่งการเด็ดขาดให้คนของตระกูลปิดทางเข้าออกทั้งหมดของคลับเพื่อเคลียร์พื้นที่ ส่วนอคิน บอดี้การ์ดคนเล็กสุดรีบก้าวเท้าเข้าไปประชิดโซฟา ช้อนอุ้มร่างเพรียวบางของเหนือฟ้าขึ้นมาแนบอกแกร่งอย่างรวดเร็วและนุ่มนวล
"พาคุณหนูออกไปก่อน" คิมหันต์สั่งการเสียงเฉียบขาด
"ครับ" อคินขานรับ พลางกระชับอ้อมแขนรัดร่างที่กำลังสั่นสะท้านชุ่มเหงื่อ
"ธีร์ ตรวจทุกทางออก อย่าให้หนอนบ่อนไส้หนีไปได้"
"รับทราบ"
"พายุ ส่งคนไปเช็กกล้องวงจรปิด ยึดฮาร์ดดิสก์ทั้งหมดมาให้ฉัน"
ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที เหนือฟ้าก็ถูกพาตัวออกจากคลับหรูขึ้นรถ SUV คันใหญ่ของตระกูล มุ่งหน้าตรงไปยังเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุดของโรงแรมในเครือซึ่งเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดและถูกปิดตายจากโลกภายนอก
ตึ้ง!
ประตูของห้องนอนใหญ่ปิดลงอย่างแน่นหนา เหนือฟ้าถูกวางลงบนเตียงคิงไซส์ผืนหนา ร่างบางนอนหอบหายใจรวยริน ร่างกายสั่นระริกราวกับนกปีกหัก ใบหน้าหวานแดงจัดจนถึงใบหู เสื้อเชิ้ตแบรนด์หรูหลุดลุ่ยตามแรงบิดเร้า สติสัมปชัญญะบัดนี้ลดฮวบลงจนเกือบเหลือศูนย์ ฤทธิ์ยาผสมกับฟีโรโมนฮีตที่พุ่งทะลุเพดานทำให้สมองหยุดทำงาน เหลือเพียงสัญชาตญาณความต้องการทางเพศที่ตอดรัดอยู่ภายในช่วงล่างจนน้ำหวานเยิ้มเปรอะซอกขา
คิมหันต์ยืนกอดอกอยู่ข้างเตียง แววตามืดดำสนิทหลังกรอบแว่น
พายุเดินวนไปวนมาอยู่ปลายเตียงอย่างหงุดหงิด อารมณ์หึงรุนแรงทำให้อัลฟ่าทหารเก่าแทบจะบ้าตาย
ธีร์ที่เพิ่งวางสายจากทีมข่าวกรองเดินเข้ามาสมทบด้วยสีหน้านิ่งขรึม
ส่วนอคินคุกเข่าอยู่ข้างเตียง คอยตรวจเช็กอัตราการเต้นของหัวใจและสัญญาณชีพของคุณหนูอย่างเงียบเชียบ
"หมอว่ายังไงอคิน" คิมหันต์ถาม เสียงต่ำกดดัน
"ยากระตุ้นฮีทชนิดรุนแรงผสมยาปลุกเซ็กส์ครับหัวหน้า" อคินตอบเสียงขรึม แววตานิ่งสนิทเริ่มสั่นไหวเมื่อกลิ่นไวน์องุ่นหวานล้ำโชยเข้าจมูก "ฤทธิ์ยาทำลายระบบระงับฟีโรโมนทั้งหมด ถ้าไม่ได้รับการช่วยเหลือจากอัลฟ่าปล่อยให้อดทน... ร่างกายคุณหนูจะช็อกและเกิดภาวะแทรกซ้อนจนเป็นอันตรายถึงชีวิต"
ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันทันที มีเพียงเสียงหอบหายใจกระเส่าของคุณหนูตัวน้อย
กลิ่นฟีโรโมนโอเมก้าในตอนฮีทขั้นสุดของเหนือฟ้าหอมหวาน อบอวล และเข้มข้นจนมันพุ่งเข้ากระตุ้นสัญชาตญาณสัตว์ป่าของอัลฟ่าสายเลือดบริสุทธิ์ทั้งสี่คนในห้องให้ตื่นตัว แก่นกายแกร่งของบอดี้การ์ดทุกคนเริ่มดึงรั้งขยายตัวจนปูดโปนภายใต้กางเกงสแลกเนื้อดี
"อึก... ฮือ... ร้อน... ฉันร้อน... ช่วยที..."
เหนือฟ้าพร่ำเพ้อ ร่างกายบิดเร้าสะโพกมนไปมาบนฟูกหนา สองมือเนียนปัดป่ายสะเปะสะปะไขว่คว้าหาที่ยึดเหนี่ยวจนเสื้อเชิ้ตแบรนด์หรูหลุดลุ่ยขาดวิ่น เผยให้เห็นแผ่นอกขาวเนียนละเอียด แบนราบ และยอดอกสีชมพูระเรื่อที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหอบหายใจถี่กระชั้น ดวงตาคู่สวยปรือฉ่ำวาวไปด้วยหยาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มหวาน ไร้สิ้นศักดิ์ศรีของคุณหนูผู้เย่อหยิ่ง
"คิม... พายุ... ธีร์... อคิน... ใครก็ได้... เอาเข้ามาที... ใส่เข้ามาในตัวฉันที... อึก ฮือ..."
คำร้องขอแสนยั่วยวนที่หลุดออกมาจากปากของเจ้านายตัวน้อย ทำเอาหัวใจของอัลฟ่าทั้งสี่กระตุกวูบวาบสั่นสะท้านอย่างรุนแรงประหลาดล้ำ บรรยากาศภายในห้องนอนเพนต์เฮาส์หรูอบอวลไปด้วยกลิ่นฟีโรโมนไวน์องุ่นหอมหวานฉ่ำเยิ้มที่ระเบิดตัวออกมาจากร่างบาง มันพุ่งเข้าโจมตีและทำลายระบบควบคุมตัวเองของอัลฟ่าสายเลือดบริสุทธิ์รอบเตียงจนแก่นกายแกร่งภายใต้กางเกงสแลกขยายตัวปูดโปนจนปวดหนึบ หัวใจเต้นพล่านผสมปนเปความกลัวและความเสียวซ่านจนเนื้อเต้น
"คุณหนูรู้ตัวไหมว่ากำลังร้องขออะไรอยู่!" พายุรามเสียงต่ำ ขบกรามแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ชายหนุ่มก้าวเท้าขึ้นมาบนเตียง ฝ่ามือหนากดลงบนฟูกหนาจนยุ่ย แววตาหึงหวงวาวโรจน์พยายามต้านทานสัญชาตญาณดิบ "พวกผมเป็นบอดี้การ์ดของคุณหนูนะ!"
"ฮึก... พายุ... ฉันทรมาน... ขอร้องล่ะ... ช่วยฉันนะ..." เหนือฟ้าสะอื้นไห้ ร่างกายสั่นเทาคลานกะเผลกเข้าหาพายุอย่างลืมตัว เรียวแขนขาวผ่องเอื้อมไปเกาะขอบกางเกงของบอดี้การ์ดสายโหด ร่อนสะโพกมนเบียดเสียดเข้าหาหน้าขาแกร่งอย่างเว้าวอน "อ๊า... อย่าทิ้งฉันไว้แบบนี้... ฮือออ..."
น้ำตาเม็ดโตที่คลอเบ้าสบตาตรงมาพร้อมสัมผัสออดอ้อนระคนยั่วยวน พังทลายความอดทนชิ้นสุดท้ายของพวกเขาทั้งสี่คนทันที ลึกลงไปในส่วนลึกของใจพวกเขารักและปรารถนาในตัวคุณหนูคนนี้มาโดยตลอด เมื่อเหยื่อตัวน้อยเดินก้าวลึกลงมาในหลุมพรางแห่งกิเลสตัณหานี้ด้วยตัวเอง มีหรือที่สัตว์ป่าที่กำลังหิวโซจะยอมปล่อยไป
"ในเมื่อคุณหนูเป็นคนร้องขอเอง... คืนนี้อย่าร้องไห้สั่งให้พวกผมหยุดก็แล้วกัน!" คิมหันต์ขยับกายขึ้นคร่อมทับร่างเพรียวบางทันที เงาร่างสูงใหญ่บดบังคุณหนูจนมิดชิด แขนแกร่งยันค้ำที่นอน ล็อกตัวเหนือฟ้าไว้ด้านใต้ ดวงตาหลังกรอบแว่นมืดดำสนิทเต็มไปด้วยความกระหาย
คิมหันต์โน้มใบหน้าลงมาบดจูบเหนือฟ้าอย่างบ้าคลั่ง ลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาเกี่ยวกระหวัดเรียวลิ้นเล็กอย่างจาบจ้วง ดุดัน และรุนแรง เสียงชื้นแฉะของริมฝีปากที่บดเบียดตักตวงความหวานดังก้องไปทั่วห้อง คิมหันต์ผละริมฝีปากออกช้า ๆ ลากลิ้นร้อนผ่านปลายคางลงมายังซอกคอขาวระหงกริ่นไวน์องุ่นฉ่ำ เขาฝังคมเขี้ยวขบเม้มลำคอจนเกิดรอยรักสีกุหลาบช้ำแดงก่ำไปทั่วบริเวณ
"อึก... อื้ออออ..." เหนือฟ้าครางประท้วงระคนพึงใจ ร่างกายสั่นสะท้านร้อนฉ่าไปหมดเมื่อคิมหันต์ผละมือข้าหนึ่งมารวบจับข้อมือทั้งสองข้างของคุณหนูไว้แน่น ตรึงล็อกไว้เหนือศีรษะกับเตียงกว้างอย่างเหนือกว่า
ในขณะเดียวกัน ธีร์ บอดี้การ์ดสายเพลย์บอยก็ขยับเข้ามาจากทางหัวเตียง ชายหนุ่มกระชากเสื้อเชิ้ตที่ขาดวิ่นของคุณหนูออกรวดเดียวจนกระดุมหลุดกระเด็นหายไป เผยแผ่นอกผ่อง ลิ้นร้อนของธีร์ลากผ่านไหปลาร้าลงมาหยุดอยู่ที่ยอดอกสีสวย ชายหนุ่มใช้ปากครอบครองตุ่มไตสีชมพูรัวลิ้นละเลงลงไปอย่างหนักหน่วง สลับกับการใช้ฟันหน้าครูดเบา ๆ จนเหนือฟ้าแอ่นอกรับด้วยความเสียวซ่านลึก ร่างเพรียวบางกระตุกรัว
"อ๊างงงง! ธีร์... อย่ารัวลิ้นแบบนั้น... ฉัน... ฉันเสียว อื้ออออ!" เหนือฟ้าครางกระเส่าสะบัดหน้าไปมาบนหมอน ผมเผ้ายุ่งเหยิง รสชาติของการโดนรุมล้อมและสัมผัสจากอัลฟ่าพร้อมกันหลายคนมันช่างรัญจวนใจจนสมองขาวโพลน
"เสียวก็ครางออกมาดัง ๆ สิครับคุณหนู ปากเก่งนักไม่ใช่หรือไงเวลาอยู่ข้างนอก" ธีร์หัวเราะ ในลำคอ แววตาเจ้าเล่ห์เต็มไปด้วยความเอ็นดูระคนอยากแกล้ง เขาระดมจูบซับน้ำตาที่หางตาคุณหนูอย่างรักใคร่
ทางด้านปลายเตียง พายุไม่ยอมปล่อยให้เวลาเสียเปล่า อดีตทหารหนุ่มจัดการรั้งกางเกงและชั้นในของเหนือฟ้าออกรวดเดียวจนเรียวขาขาวโพลนไร้สิ่งปกปิด พายุแทรกกายเข้าไประหว่างขาเรียวที่สั่นเทา จับข้อเท้าบางแยกออกกว้างพาดไว้บนบ่าแกร่ง เผยให้เห็นช่องทางรักสีสดที่ขยับถี่เพราะฤทธิ์ยากระตุ้นและน้ำหวานที่เริ่มไหลเยิ้มเปรอะซอกขา
พายุยกยิ้ม ก่อนจะส่งนิ้วแรกเข้าไปในช่องทางนุ่มแน่นรวดเดียวจนสุดความยาว!
"อ๊าาาาา! อื้อออออ!" เหนือฟ้าหวีดร้องสุดเสียง ร่างกายกระตุกเกร็งสั่นสะท้านทันทีที่สัมผัสได้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่ชอนไชเข้าหาจุดอ่อนไหวภายในท้องน้อย น้ำตาไหลพรากด้วยความจุกเสียดทว่าความเสียวซ่านกลับพุ่งริ้วสลับจนสะโพกมนเริ่มร่อนตอบรับนิ้วหนา
"ซี้ดดด ร้องไห้โยนขนาดนี้ แต่ข้างล่างตอดรัดนิ้วผมแน่นฉิบหายเลยครับคุณหนูเหนือฟ้า" พายุครางต่ำในลำคอ แววตาดุดันขี้หวงพุ่งทะยาน ชายหนุ่มขยับนิ้วเข้าออกอย่างหนักหน่วงรวดเร็วซอยถี่จนเกิดเสียงชื้นแฉะน่าอาย ก่อนจะยัดนิ้วที่สองและสามตามเข้ามาเพื่อขยายทางรักที่ตึงแน่นขยายกว้าง
เหนือฟ้าเบิกตากว้าง หายใจติดขัด ร่างกายกระตุกรัว นิ้วเท้าหงิกเกร็งพยายามจะเบียดขาเข้าหากันแต่โดนพายุตรึงล็อกเอาไว้แน่น ท้องน้อยบิดมวนสะท้านไปตามแรงอารมณ์ดิบที่บอดี้การ์ดร่างยักษ์จงใจปลุกปั่นตอกย้ำหน้างาน
ขณะที่ส่วนกลางและส่วนล่างถูกรุมทึ้งอย่างย่ามใจ อคิน บอดี้การ์ดคนเล็กสุดผู้เย็นชาก็ขยับเข้ามานั่งที่ฝั่งซ้ายของหัวเตียง มือหนาเชยคางมนของคุณหนูที่นอนสะอื้นหอบหายใจรัวขึ้นมาสบตาที่ปรือปรอยและฉ่ำน้ำ อคินปลดกระดุมกางเกงของตนออกช้า ๆ เผยให้เห็นตัวตนอันใหญ่โตที่ตื่นตัวเต็มที่และขยายใหญ่จนปวดหนึบ มีน้ำปริ่มเยิ้มที่ส่วนปลาย จ่อชิดริมฝีปากสั่นระริกของเหนือฟ้า
"มองหน้าผมครับคุณหนู... แล้วอมของผมซะ ถ้ารู้สึกว่าโดนนิ้วพี่พายุกับปากพี่คิมหันต์มันยังทรมานไม่พอ..." อคินกระซิบเสียงต่ำพร่า แววตาคมกริบสะท้อนภาพเจ้านายคนสวยที่กำลังจำนนต่อพันธนาการมนุษย์รอบตัว
เหนือฟ้ามองภาพตัวตนอันยักษ์ใหญ่ตรงหน้า สลับกับรับรู้จังหวะนิ้วของพายุที่ซอยกระแทกถี่อยู่เบื้องล่าง และลิ้นของธีร์ที่ยังคงดูดดึงยอดอกของเขาจนเจ็บระบม ความอึดอัด จุกเสียด และเสียวซ่านแล่นพล่านผสมปนเปจนระบบประสาทสั่งการพังทลาย เหนือฟ้าอ้าปากออกช้า ๆ ยอมอ้าปากรับความใหญ่โตของอคินเข้าสู่โพรงปากอุ่น เรียวลิ้นเล็กเลียโลมสลับดูดดึงตามสัญชาตญาณราคะที่พุ่งทะยานทะลุขีด
"อ่อก... อื้อ..." เหนือฟ้าครางอู้อี้ในลำคอ น้ำตาไหลหยดลงบนหมอนหนาเมื่อความใหญ่โตค้ำลึกถึงคอหอย
คิมหันต์ที่ผละริมฝีปากออกมามองภาพรุมทึ้งตรงหน้าขยับยิ้มดิบ แววตามืดดำสนิทขีดสุด เขายื่นมือหนาไปกุมส่วนอ่อนไหวกลางลำตัวของคุณหนูเอาไว้ ขยับรูดรั้งแผงอกผ่องเบา ๆ เป็นจังหวะ สลับกับการส่งฟีโรโมนอัลฟ่ากลิ่นเหล้ารัมเข้ากดขี่จนในห้องเพนต์เฮาส์อบอวลไปด้วยกลิ่นอายสงครามราคะ
"เด็กดี... ซี้ด... อมลึก ๆ แบบนั้นแหละครับอคินชอบ" ธีร์กระซิบชมพลางก้มลงจูบซับเหงื่อที่หน้าผากมน
เตียงนอนขนาดใหญ่สะเทือนไหวตามแรงขยับและเสียงครางระงม ทุกตารางนิ้วบนร่างกายขาวผ่องของเหนือฟ้าถูกตีตราจองด้วยสัมผัสอันเร่าร้อนป่าเถื่อนของอัลฟ่าทั้งสี่คน พวกเขาไม่รีบร้อนที่จะสอดใส่สิ่งล้ำลึกเข้าไปในตัวคุณหนูในตอนนี้ เพราะการเล้าโลมรุมทึ้งและการอ้อนวอนขอร้องด้วยน้ำตาของคุณหนูสายดื้อ มันช่างหอมหวานและกระตุ้นตัณหาให้พุ่งทะยานจนกู่ไม่กลับ