พ่อกำนันพันธุ์เถื่อนสอนงานลูกสะใภ้อย่างดุเดือด
ชาย-หญิง,ผู้ใหญ่,ไทย,เรื่องเสียว,นิยายเสียว,อีโรติก,พ่อผัว,ลูกสะใภ้,ร่าน,แซ่บ,ฟิน,หื่น,เถื่อน,นอกใจ,NTR,Cuckold,diff,ป๋า,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
สใภ้กำนันเถื่อนพ่อกำนันพันธุ์เถื่อนสอนงานลูกสะใภ้อย่างดุเดือด
สะใภ้กำนันเถื่อน
เขียนโดย : มะเขือม่วง
ประเภท : อีโรติก , นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่
(Erotic & PWP)
เหมาะสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป
เนื้อหาด้านในมีคำหยาบและการบรรยายที่ตรงไปตรงมา
----------
ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ วิชาชีพ และเหตุการณ์ต่างๆเป็นเรื่องสมมุติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทางนักเขียนไม่ได้มีเจตนาชี้นำ หรือส่งเสริมการกระทำใดๆที่เกิดขึ้นในนิยายทั้งสิ้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2558
E-Book
Meb : Purple.plant
Pinto : มะเขือม่วง
ร่างระหงถูกพาออกมาจากห้องหอ...
เรียวขาทั้งสองข้างเบียดเสียดกันแน่น ร่องสวาทที่เคยโดนจกล้วงเข้าไปนั้นเปียกแฉะออกมาซึมกางเกง ชบาไม่ต้องการให้พ่อตาของเธอได้รู้ว่ามันเปียกมากเพียงใด ตลอดทางเดินเธอได้แต่เอามือกุมร่องง่ามของตัวเองไว้ เมื่อมาถึงห้องนอนของกำนันหาญ...ร่างสูงของเขาก็หันมายิ้มเจ้าเล่ห์ให้เธอ
“เข้ามาข้างในสิ เอ็งจะไปอยู่ตรงประตูทำไม”
“…..”
ใบหน้าของเจ้าสาวป้ายแดงค่อยๆเคลื่อนตัวเข้ามาช้าๆ จากนั้นเสียงประตูก็ทำให้เธอสะดุ้งโหยง ชบาหันไปมองมือหนาล็อคกุญแจห้องเอาไว้ แต่ไม่ทันที่จะได้คิดอะไรร่างสูงใหญ่ก็เดินเข้ามาประชิดร่างเสียแล้ว
“พ่อกำนัน....มีอะไรก็รีบๆพูดมาเถอะ”
“พ่อกำนันอะไรกัน”
“….”
“ตอนนี้เอ็งเป็นลูกสะใภ้ข้าแล้ว เรียกพ่อเฉยๆก็ได้”
“…..จ๊ะ”
ชบาเม้มปาก เรียวขาของเธอเบียดแน่นไปมามากยิ่งกว่าเดิม ลมหายใจร้อนๆของชายร่างสูงที่ยืนเด่นตรงหน้าทำให้อารมณ์เจ้าสาวเปลี่ยวหวิว...
เธอไม่น่าหลวมตัวเข้ามาในห้องนี้เลย...
ตอนแรกก็ยังนึกว่าอาจจะออกไปคุยกันใต้บ้านที่ห้องรับแขกเท่านั้น...
แต่ตอนนี้...เรือนร่างที่ร้อนรุ่มชุ่มไปด้วยเหงื่อติดอยู่ในถ้ำปีศาจบ้ากามลึกเกินกว่าจะหนีได้...
“พ่อของเอ็งน่ะ มาสร้างหนี้ยืมสินกับข้าอีกแล้ว”
“หนูขอโทษจ๊ะ ต่อไปหนูจะไม่ให้พ่อมายุ่งวุ่นวายกับพ่อกำนัน....กับคุณพ่ออีก”
“ข้าก็ไม่ได้ใจจืดใจดำอะไรหรอกนะ...เห็นว่าเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว”
“แต่….”
“ข้าไม่อยากให้ตาสาไปยืมเงินจากที่อื่น เพราะถึงข้าไม่ให้ แกก็ไปยืมคนอื่นอยู่ดี เอ็งก็คงรู้นิสัยพ่อตัวเองดี”
“…..”
“เป็นหนี้กับคนรู้จัก.....มันก็ดีกว่าเป็หนี้กับใครก็ไม่รู้....เอ็งว่ามั้ย”
“…..จ๊ะ”
ร่างสูงขยับตัวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ กลิ่นเหล้าที่โชยติดมากับลมหายใจทำให้ชบารู้ว่าพ่อตาของเธอเมามายมากแค่ไหน
“เรื่องเงินดอก...ข้าไม่คิดสักบาท”
“ไม่เป็นไรจ๊ะ....เดี๋ยวหนูจะคุยกับพ่อเอง”
“เอ็งไม่ต้องไปคุยหรอก ตาสาแกเอาเงินไปแล้ว ปล่อยให้คนแก่ได้ใช้ชีวิตเถอะ”
มือหนาทั้งสองข้างจับมาที่หัวไหล่เปลือยเปล่า ก่อนจะออกแรงบีบนวดไปมา เมื่อชบารู้ว่าร่างสูงกำลังแนบเนื้อเข้ามาเรื่อยๆ เธอก็รีบพยายามดิ้นหนีให้หลุดจากพันธะกามนี้ทันที
“พ่อกำนัน...อื้อ...ปล่อยฉัน ปล่อยฉันก่อน”
“ข้าบอกเอ็งแล้วไงว่าให้เรียกข้าว่าพ่อ!”
“อื้ออออ”
ลำคอระหงโดนซอกไซร้ด้วยความกระหาย หนวดเคราของชายเถื่อนขูดเขี่ยไปตามผิวเนียนสวย ร่างเล็กของลูกสะใภ้ทุบตีหน้าอกแกร่งด้วยแรงทั้งหมดที่มี แต่หญิงสาวที่ใช้แรงไปกับงานใหญ่มาทั้งวันมีหรือจะสู้ชายผู้ใช้แรงงานมาทั้งชีวิตได้...
ยิ่งเธอทุบตีต่อต้านมากเท่าใด...
ก็ดูเหมือนจะปลุกอารมณ์หื่นกามของกำนันหาญมากเท่านั้น!
“อาาา ตัวเอ็งนี่มันหอมดีจริงๆ”
“พ่อกำนัน อ๊า อย่านะ อื้ออ หยุดเถอะ หนู.....หนูจะไม่ถือสาคนเมา....แค่ปล่อย....อ๊า....ปล่อยน้าา”
“ฮ่าๆๆ เอ็งนี่มันตลกจริงๆ”
“อื้อออ”
ร่างระหงโดนผลักลงไปบนเตียงขนาดใหญ่จนตัวลอย ก่อนที่เจ้าของห้องจะขึ้นคร่อมได้อย่างง่ายดาย ชายรุ่นใหญ่ซุกไซร้ไปตามซอกคอระหงอีกครั้ง เหมือนกับที่ลูกชายได้เคยทำกับเจ้าสาวเมื่อช่วงหัวค่ำ.....แต่ความรู้สึกที่ชบาได้รับ....มันกลับต่างกันโดยสิ้นเชิง!
ความร้อนแรงและความเสียวซ่านที่กำลังแพร่กระจายไปตามตัว...
มันรู้สึกดีจนสติของเธอเกือบจะลืมตัวไปด้วยซ้ำ!
ฟอดดดด...
“อ๊างงง ปล่อยนะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้”
“เอ็งจะแหกปากร้องให้ไอ้เจตน์มันตื่นขึ้นมาหรือไง”
“อื้ออ ก็เอาสิ....ถ้าพี่เจตน์รู้....”
“คิดดีๆนะนางชบา”
“…..”
เสียงคำรามขู่ในลำคอทำให้คำพูดหายไปช่วงหนึ่ง ร่างแกร่งที่ตรึงข้อมือของเธอจ้องลงมาตาเขม่ง นอกเสียจากความกลัวที่ลูกสะใภ้กำลังเผชิญ....ความเสียวจากร่องง่ามก็ค่อยๆประทุให้ได้รู้สึก
“พ่อเอ็งเอาโฉนดที่ดินมาจำนองอีกแล้วนะ....แถมยังเอาเงินมากกว่าครั้งก่อนด้วย อย่างนี้ข้าควรจะจัดการขั้นเด็ดขาดหรือเปล่า”
“หนู….หนูจะหาเงินมาใช้หนี้ลุงกำนันเอง”
“หึหึ เงินตั้งหลายบาทเอ็งจะหามาจากไหน ไอ้เจตน์มันคงจะให้เอ็งกลับไปทำงานหรอกนะ”
“ม…มันต้องมีสักทาง...อึก”
“ถ้าชาวบ้านรู้เข้าว่าพ่อเอ็งมาเอาเงินจากข้า....คงเป็นขี้ปากไปอีกนาน ส่วนไอ้เจตน์ก็คงโดนมองไม่ดีเพราะพ่อตาแน่ๆ”
“……”
หัวใจของชบาเต้นระริก
ร่างของเธอหนีไปไหนไม่ได้...แถมจะร้องตะโกนออกไปก็คงมีแต่ผลเสียตามมา เธอลืมไปว่าตัวเองกำลังอยู่ในถิ่นของไอ้เสือหื่นคนนี้ และร่างสูงก็มีอาวุธที่จะทำให้เธอยินยอมได้อย่างไม่ต้องสงสัย
“ละ….แล้วพ่อกำนัน....จะให้ฉันทำยังไง...อึก”
“เอ็งก็รู้ว่าจะต้องทำยังไง”
เสียงหื่นพูดอออกมาอย่างโจ่งแจ้ง...
“ไม่เอ่าน่า....เมื่อสักครู่เอ็งยังครางมีความสุขอยู่เลย”
“น…นั่นก็เพราะ....หนูนึกว่าเป็นพี่เจตน์ต่างหาก”
“ฮ่าๆ แล้วตอนที่ไอ้เจตน์ทำให้....มันเสียวขนาดต้องกดหัวข้าลงไปในรูเลยหรือเปล่า”
“…อึก”
ชบาเม้มปาก...
อย่าว่าแต่เสียวเลย...
เมื่อตอนที่เข้าห้องหอเมื่อหัวค่ำ...ลิ้นของสามีป้ายแดงยังไม่แตะชิมรสชาติสวาทของภรรยาเลยด้วยซ้ำ!
“เงียบอย่างนี้....อย่าบอกนะว่า”
“มะ….ไม่ใช่....พี่เจตน์....”
“แก้ตัวแทนผัวได้ดีหนิ.....ข้าเป็นพ่อมัน....เลี้ยงดูมันมาตั้งแต่เด็ก ทำไมจะไม่รู้ว่ามันเป็นยังไง”
“….”
ชบาเงียบไปครู่นึง...
เธอไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาเถียงกับพ่อตาของตัวเองได้ เพราะสิ่งที่กำนันหาญพึ่งจะกล่าวมา....มันเป็นเรื่องจริงทั้งหมด!
“ข้าเป็นคนใจกว้าง....เรื่องแบบนี้ข้ามีข้อเสนอตลอด”
“อึก….ไม่เอาหรอก อ๊าาาา”
“อย่าพึ่งปฏิเสธสิ”
มือหนาล้วงเข้าไปในกางเกง ก่อนจะพบกับความเปียกชื้นที่มากกว่าช่วงแรกเป็นไหนๆ....
“หืม….แต่ดูเหมือนตรงนี้ของเอ็งมันจะตอบหมดแล้วนะ”
“ย…อย่านะ อ๊างงง ไม่เอา อื้อออ”
“สมกับเป็นลูกสะใภ้ข้าจริงๆ.....ถ้าอย่างนั้นคืนนี้เอ็งก็ต่อต้านให้สุดก็แล้วกัน”
กำนันหาญก้มลงไปกระซิบที่ใบหู ก่อนจะกัดงับเข้าไปในลำคอราวกับผีดูดเลือด ร่างระหงกระตุกสั่นไปมาบนเตียง แม้ว่าเสียงของเธอจะสามารถร้องออกมาได้อย่างเต็มที่ แต่ชบาก็ต้องเก็บเสียงนั้นเอาไว้ เธอไม่อยากให้ใครได้ยินอะไรทั้งนั้น....
โดยเฉพาะกับสามีที่นอนกรนอยู่ในห้องหอ...
แต่ทำไมลมหายใจร้อนๆของพ่อกำนัน....มันถึงได้ทำให้ร่างของเธออ่อนระทวยได้ขนาดนี้ก็ไม่รู้!
“อื้อออ ถ้าต้องเป็นอย่างนั้น....หนู.....อึก.....หนูต้องใช้หนี้พ่อกำนันเท่าไหร่”
“อา….หึหึหึ....มันต้องอย่างนี้สิ”
“……”
“แต่ตอนนี้ข้ายังไม่อยากพูดเรื่องข้อตกลงให้เสียเวลา เอาเป็นว่าตั้งใจกางขากว้างๆก็แล้วกัน!”
“อ๊ะ?! อื้อออออ”