พ่อกำนันพันธุ์เถื่อนสอนงานลูกสะใภ้อย่างดุเดือด

สใภ้กำนันเถื่อน - . รับขวัญลูกสะใภ้ NC โดย มะเขือม่วง @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ชาย-หญิง,ผู้ใหญ่,ไทย,เรื่องเสียว,นิยายเสียว,อีโรติก,พ่อผัว,ลูกสะใภ้,ร่าน,แซ่บ,ฟิน,หื่น,เถื่อน,นอกใจ,NTR,Cuckold,diff,ป๋า,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

สใภ้กำนันเถื่อน

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

ชาย-หญิง,ผู้ใหญ่,ไทย

แท็คที่เกี่ยวข้อง

เรื่องเสียว,นิยายเสียว,อีโรติก,พ่อผัว,ลูกสะใภ้,ร่าน,แซ่บ,ฟิน,หื่น,เถื่อน,นอกใจ,NTR,Cuckold,diff,ป๋า

รายละเอียด

สใภ้กำนันเถื่อน โดย มะเขือม่วง @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

พ่อกำนันพันธุ์เถื่อนสอนงานลูกสะใภ้อย่างดุเดือด

ผู้แต่ง

มะเขือม่วง

เรื่องย่อ

สะใภ้กำนันเถื่อน

เขียนโดย : มะเขือม่วง

ประเภท : อีโรติก , นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่

(Erotic & PWP)

 

เหมาะสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป

เนื้อหาด้านในมีคำหยาบและการบรรยายที่ตรงไปตรงมา

 

----------

 

ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ วิชาชีพ และเหตุการณ์ต่างๆเป็นเรื่องสมมุติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทางนักเขียนไม่ได้มีเจตนาชี้นำ หรือส่งเสริมการกระทำใดๆที่เกิดขึ้นในนิยายทั้งสิ้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 

 

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2558

 

E-Book

Meb : Purple.plant

Pinto : มะเขือม่วง

สารบัญ

สใภ้กำนันเถื่อน-. พ่อกำนันพันธุ์ดุ,สใภ้กำนันเถื่อน-. เที่ยวร้านคาราโอเกะ,สใภ้กำนันเถื่อน-. คนบ้านเดียวกัน,สใภ้กำนันเถื่อน-. สอนงานเด็กใหม่,สใภ้กำนันเถื่อน-. เรียกน้ำย่อย NC,สใภ้กำนันเถื่อน-. โดนตอกจนหน้ามืด NC,สใภ้กำนันเถื่อน-. อุ้มยกรอบห้อง NC,สใภ้กำนันเถื่อน-. ข้อเสนอของพ่อกำนัน,สใภ้กำนันเถื่อน-. ติดกับกำนันเจ้าเล่ห์,สใภ้กำนันเถื่อน-. งานแต่งสายฟ้าแล่บ,สใภ้กำนันเถื่อน-. เข้าเรือนหอครั้งแรก NC,สใภ้กำนันเถื่อน-. ผีผ้าห่ม NC,สใภ้กำนันเถื่อน-. รับขวัญลูกสะใภ้ NC,สใภ้กำนันเถื่อน-. เก็บดอกเมียลูกชายโต้รุ่ง NC+++,สใภ้กำนันเถื่อน-. โดนพ่อผัวป้อนยาลดไข้ NC+++,สใภ้กำนันเถื่อน-. ทำกับข้าวให้สามี...แต่โดนพ่อผัวปี้ที่ห้องครัว NC+++,สใภ้กำนันเถื่อน-. สอนลูกสะใภ้ขับรถ NC+++,สใภ้กำนันเถื่อน-. ข้าวโพดฝักยาวของพ่อผัวรัวกลางไร่ NC+++,สใภ้กำนันเถื่อน-. ลูกสะใภ้ตกมัน NC+++,สใภ้กำนันเถื่อน-. เที่ยวงานกับพ่อผัว NC+++,สใภ้กำนันเถื่อน-. พ่อสามีช่วยทำลูก NC+++,สใภ้กำนันเถื่อน-. รีดน้ำนมสะใภ้แม่วัวพันธุ์ NC+++,สใภ้กำนันเถื่อน-. สะใภ้กำนันลูกดก NC+++

เนื้อหา

. รับขวัญลูกสะใภ้ NC

   ร่างระหงถูกพาออกมาจากห้องหอ...

 

   เรียวขาทั้งสองข้างเบียดเสียดกันแน่น ร่องสวาทที่เคยโดนจกล้วงเข้าไปนั้นเปียกแฉะออกมาซึมกางเกง ชบาไม่ต้องการให้พ่อตาของเธอได้รู้ว่ามันเปียกมากเพียงใด ตลอดทางเดินเธอได้แต่เอามือกุมร่องง่ามของตัวเองไว้ เมื่อมาถึงห้องนอนของกำนันหาญ...ร่างสูงของเขาก็หันมายิ้มเจ้าเล่ห์ให้เธอ

 

   “เข้ามาข้างในสิ เอ็งจะไปอยู่ตรงประตูทำไม”

 

   “…..”

 

   ใบหน้าของเจ้าสาวป้ายแดงค่อยๆเคลื่อนตัวเข้ามาช้าๆ จากนั้นเสียงประตูก็ทำให้เธอสะดุ้งโหยง ชบาหันไปมองมือหนาล็อคกุญแจห้องเอาไว้ แต่ไม่ทันที่จะได้คิดอะไรร่างสูงใหญ่ก็เดินเข้ามาประชิดร่างเสียแล้ว

 

   “พ่อกำนัน....มีอะไรก็รีบๆพูดมาเถอะ”

 

   “พ่อกำนันอะไรกัน”

 

   “….”

 

   “ตอนนี้เอ็งเป็นลูกสะใภ้ข้าแล้ว เรียกพ่อเฉยๆก็ได้”

 

   “…..จ๊ะ”

 

   ชบาเม้มปาก เรียวขาของเธอเบียดแน่นไปมามากยิ่งกว่าเดิม ลมหายใจร้อนๆของชายร่างสูงที่ยืนเด่นตรงหน้าทำให้อารมณ์เจ้าสาวเปลี่ยวหวิว...

 

   เธอไม่น่าหลวมตัวเข้ามาในห้องนี้เลย...

 

   ตอนแรกก็ยังนึกว่าอาจจะออกไปคุยกันใต้บ้านที่ห้องรับแขกเท่านั้น...

 

   แต่ตอนนี้...เรือนร่างที่ร้อนรุ่มชุ่มไปด้วยเหงื่อติดอยู่ในถ้ำปีศาจบ้ากามลึกเกินกว่าจะหนีได้...

 

   “พ่อของเอ็งน่ะ มาสร้างหนี้ยืมสินกับข้าอีกแล้ว”

 

   “หนูขอโทษจ๊ะ ต่อไปหนูจะไม่ให้พ่อมายุ่งวุ่นวายกับพ่อกำนัน....กับคุณพ่ออีก”

 

   “ข้าก็ไม่ได้ใจจืดใจดำอะไรหรอกนะ...เห็นว่าเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว”

 

   “แต่….”

 

   “ข้าไม่อยากให้ตาสาไปยืมเงินจากที่อื่น เพราะถึงข้าไม่ให้ แกก็ไปยืมคนอื่นอยู่ดี เอ็งก็คงรู้นิสัยพ่อตัวเองดี”

 

   “…..”

 

   “เป็นหนี้กับคนรู้จัก.....มันก็ดีกว่าเป็หนี้กับใครก็ไม่รู้....เอ็งว่ามั้ย”

 

   “…..จ๊ะ”

 

   ร่างสูงขยับตัวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ กลิ่นเหล้าที่โชยติดมากับลมหายใจทำให้ชบารู้ว่าพ่อตาของเธอเมามายมากแค่ไหน

 

   “เรื่องเงินดอก...ข้าไม่คิดสักบาท”

 

   “ไม่เป็นไรจ๊ะ....เดี๋ยวหนูจะคุยกับพ่อเอง”

 

   “เอ็งไม่ต้องไปคุยหรอก ตาสาแกเอาเงินไปแล้ว ปล่อยให้คนแก่ได้ใช้ชีวิตเถอะ”

 

   มือหนาทั้งสองข้างจับมาที่หัวไหล่เปลือยเปล่า ก่อนจะออกแรงบีบนวดไปมา เมื่อชบารู้ว่าร่างสูงกำลังแนบเนื้อเข้ามาเรื่อยๆ เธอก็รีบพยายามดิ้นหนีให้หลุดจากพันธะกามนี้ทันที

 

   “พ่อกำนัน...อื้อ...ปล่อยฉัน ปล่อยฉันก่อน”

 

   “ข้าบอกเอ็งแล้วไงว่าให้เรียกข้าว่าพ่อ!”

 

   “อื้ออออ”

 

   ลำคอระหงโดนซอกไซร้ด้วยความกระหาย หนวดเคราของชายเถื่อนขูดเขี่ยไปตามผิวเนียนสวย ร่างเล็กของลูกสะใภ้ทุบตีหน้าอกแกร่งด้วยแรงทั้งหมดที่มี แต่หญิงสาวที่ใช้แรงไปกับงานใหญ่มาทั้งวันมีหรือจะสู้ชายผู้ใช้แรงงานมาทั้งชีวิตได้...

 

   ยิ่งเธอทุบตีต่อต้านมากเท่าใด...

 

   ก็ดูเหมือนจะปลุกอารมณ์หื่นกามของกำนันหาญมากเท่านั้น!

 

   “อาาา ตัวเอ็งนี่มันหอมดีจริงๆ”

 

   “พ่อกำนัน อ๊า อย่านะ อื้ออ หยุดเถอะ หนู.....หนูจะไม่ถือสาคนเมา....แค่ปล่อย....อ๊า....ปล่อยน้าา”

 

   “ฮ่าๆๆ เอ็งนี่มันตลกจริงๆ”

 

   “อื้อออ”

 

   ร่างระหงโดนผลักลงไปบนเตียงขนาดใหญ่จนตัวลอย ก่อนที่เจ้าของห้องจะขึ้นคร่อมได้อย่างง่ายดาย ชายรุ่นใหญ่ซุกไซร้ไปตามซอกคอระหงอีกครั้ง เหมือนกับที่ลูกชายได้เคยทำกับเจ้าสาวเมื่อช่วงหัวค่ำ.....แต่ความรู้สึกที่ชบาได้รับ....มันกลับต่างกันโดยสิ้นเชิง!

 

   ความร้อนแรงและความเสียวซ่านที่กำลังแพร่กระจายไปตามตัว...

 

   มันรู้สึกดีจนสติของเธอเกือบจะลืมตัวไปด้วยซ้ำ!

 

   ฟอดดดด...

 

   “อ๊างงง ปล่อยนะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้”

 

   “เอ็งจะแหกปากร้องให้ไอ้เจตน์มันตื่นขึ้นมาหรือไง”

 

   “อื้ออ ก็เอาสิ....ถ้าพี่เจตน์รู้....”

 

   “คิดดีๆนะนางชบา”

 

   “…..”

 

  เสียงคำรามขู่ในลำคอทำให้คำพูดหายไปช่วงหนึ่ง ร่างแกร่งที่ตรึงข้อมือของเธอจ้องลงมาตาเขม่ง นอกเสียจากความกลัวที่ลูกสะใภ้กำลังเผชิญ....ความเสียวจากร่องง่ามก็ค่อยๆประทุให้ได้รู้สึก

 

   “พ่อเอ็งเอาโฉนดที่ดินมาจำนองอีกแล้วนะ....แถมยังเอาเงินมากกว่าครั้งก่อนด้วย อย่างนี้ข้าควรจะจัดการขั้นเด็ดขาดหรือเปล่า”

 

   “หนู….หนูจะหาเงินมาใช้หนี้ลุงกำนันเอง”

 

   “หึหึ เงินตั้งหลายบาทเอ็งจะหามาจากไหน ไอ้เจตน์มันคงจะให้เอ็งกลับไปทำงานหรอกนะ”

 

   “ม…มันต้องมีสักทาง...อึก”

 

   “ถ้าชาวบ้านรู้เข้าว่าพ่อเอ็งมาเอาเงินจากข้า....คงเป็นขี้ปากไปอีกนาน ส่วนไอ้เจตน์ก็คงโดนมองไม่ดีเพราะพ่อตาแน่ๆ”

 

   “……”

 

   หัวใจของชบาเต้นระริก

 

   ร่างของเธอหนีไปไหนไม่ได้...แถมจะร้องตะโกนออกไปก็คงมีแต่ผลเสียตามมา เธอลืมไปว่าตัวเองกำลังอยู่ในถิ่นของไอ้เสือหื่นคนนี้ และร่างสูงก็มีอาวุธที่จะทำให้เธอยินยอมได้อย่างไม่ต้องสงสัย

 

   “ละ….แล้วพ่อกำนัน....จะให้ฉันทำยังไง...อึก”

 

   “เอ็งก็รู้ว่าจะต้องทำยังไง”

 

   เสียงหื่นพูดอออกมาอย่างโจ่งแจ้ง...

 

   “ไม่เอ่าน่า....เมื่อสักครู่เอ็งยังครางมีความสุขอยู่เลย”

 

   “น…นั่นก็เพราะ....หนูนึกว่าเป็นพี่เจตน์ต่างหาก”

 

   “ฮ่าๆ แล้วตอนที่ไอ้เจตน์ทำให้....มันเสียวขนาดต้องกดหัวข้าลงไปในรูเลยหรือเปล่า”

 

   “…อึก”

 

   ชบาเม้มปาก...

 

   อย่าว่าแต่เสียวเลย...

 

   เมื่อตอนที่เข้าห้องหอเมื่อหัวค่ำ...ลิ้นของสามีป้ายแดงยังไม่แตะชิมรสชาติสวาทของภรรยาเลยด้วยซ้ำ!

 

   “เงียบอย่างนี้....อย่าบอกนะว่า”

 

   “มะ….ไม่ใช่....พี่เจตน์....”

 

   “แก้ตัวแทนผัวได้ดีหนิ.....ข้าเป็นพ่อมัน....เลี้ยงดูมันมาตั้งแต่เด็ก ทำไมจะไม่รู้ว่ามันเป็นยังไง”

  

   “….”

 

   ชบาเงียบไปครู่นึง...

 

   เธอไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาเถียงกับพ่อตาของตัวเองได้ เพราะสิ่งที่กำนันหาญพึ่งจะกล่าวมา....มันเป็นเรื่องจริงทั้งหมด!

 

   “ข้าเป็นคนใจกว้าง....เรื่องแบบนี้ข้ามีข้อเสนอตลอด”

 

   “อึก….ไม่เอาหรอก อ๊าาาา”

 

   “อย่าพึ่งปฏิเสธสิ”

 

   มือหนาล้วงเข้าไปในกางเกง ก่อนจะพบกับความเปียกชื้นที่มากกว่าช่วงแรกเป็นไหนๆ....

 

   “หืม….แต่ดูเหมือนตรงนี้ของเอ็งมันจะตอบหมดแล้วนะ”

 

   “ย…อย่านะ อ๊างงง ไม่เอา อื้อออ”

 

   “สมกับเป็นลูกสะใภ้ข้าจริงๆ.....ถ้าอย่างนั้นคืนนี้เอ็งก็ต่อต้านให้สุดก็แล้วกัน”

 

   กำนันหาญก้มลงไปกระซิบที่ใบหู ก่อนจะกัดงับเข้าไปในลำคอราวกับผีดูดเลือด ร่างระหงกระตุกสั่นไปมาบนเตียง แม้ว่าเสียงของเธอจะสามารถร้องออกมาได้อย่างเต็มที่ แต่ชบาก็ต้องเก็บเสียงนั้นเอาไว้ เธอไม่อยากให้ใครได้ยินอะไรทั้งนั้น....

 

   โดยเฉพาะกับสามีที่นอนกรนอยู่ในห้องหอ...

 

   แต่ทำไมลมหายใจร้อนๆของพ่อกำนัน....มันถึงได้ทำให้ร่างของเธออ่อนระทวยได้ขนาดนี้ก็ไม่รู้!

 

   “อื้อออ ถ้าต้องเป็นอย่างนั้น....หนู.....อึก.....หนูต้องใช้หนี้พ่อกำนันเท่าไหร่”

 

   “อา….หึหึหึ....มันต้องอย่างนี้สิ”

 

   “……”

 

   “แต่ตอนนี้ข้ายังไม่อยากพูดเรื่องข้อตกลงให้เสียเวลา เอาเป็นว่าตั้งใจกางขากว้างๆก็แล้วกัน!”

 

   “อ๊ะ?! อื้อออออ”