รัก,ดราม่า,แอคชั่น,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,น่ารัก,พล็อตสร้างกระแส,ดราม่า,ชายชาย,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ความรักที่ปิดบังความจริง...
หลังจากที่คุยธุระกับรันณ์เสร็จ คเชนก็เดินออกมาสูบบุหรี่ เเล้วคเชนก็คิดในใจ(จะเอายังไงดีละทีนี้ ที่ดินก็ต้องได้ส่วนคนสวยค้าก็อยากเอา)
(คิดหนัก)
คิดไรไม่ออกเว้ย...
คิดไรอยู่หรอค่ะ
คเชนตกใจเเละหันมาทางต้นตอของเสียง เขาเห็นเป็นผู้หญิงตัวเล็กเเละในมือก็ถือเเก้วไวน์
คเชนตอบเเบบเขินๆ
คิดอะไรเรื่อยเปื่อยครับ
อ่อค่ะ
เเต่ว่า...มีเเฟนยังค่ะ
ขอไอจีหน่อยได้ไหมค่ะ
"ยังไม่มีครับ เเต่ขอไอจีผมคงให้ไม่หรอกครับ"
ตอนนี้ผมมีคนที่เล็งไว้เเล้วครับ
หลังจบคืนนั้นคเชนก็ได้ไปหา วาย ที่คาเฟ่ระหว่างเดินทางมาก็เกิดเหตุไม่คาดคิดกับ คเชนมีคนขับรถตัดหน้าเเต่คเชนไม่เป็นไรมาก
หลังจากมาถึงคเชนก็ไปนั่งโต๊ะเเละสั่งเหมือนเดิม วายเอามาเสิร์ฟเเละเห็นรอยบวมที่เเขน
วายถามด้วยความเป็นห่วงว่า
"คเชนไปโดนไรมาหรอเจ็บมั้ย"
"ไม่เป็นไรมากหรอกครับ โดนรถตัดหน้านิดหน่อยครับ"
"ไม่เป็นไรได้ไง ไปโรงพยาบาลกับผมเดี่ยวผมพาไปเดี่ยวนี้"
หลังที่คุยกันเสร็จวายได้พาคเชนไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด ระหว่างรอหมอตรวจคเชนได้ถามกับวาย
คุณเป็นห่วงผมหรอ
วายหน้าเเดงเเละบอกกับไป
ใช่...
วายได้หน้าเเดงเเละขอตัวไปซื้อนํ้าที่ร้านค้า ระหว่างที่คเชนกำลังให้คุณหมอตรวจอย่างละเอียด
วายก็นั่งรอหน้าห้อง ก็เจอกันเพื่อนของตัวเอง การ์ตูน เพื่อนสมัยเรียนมัธยมของวายเเละสนิทกันมาก
การ์ตูนถามด้วยความอยากรู้ว่า
วายเเกมาทำไรโรงพยาบาลหรอ หรือเเม่เเกโรคกำเริมอีกเเล้วหรอ
เเม่กูไม่ได้เป็นไรมากค่าาาสาวขอบคุณนะจ้ะที่เป็นห่วงเเม่กู เเละใส่ใจเรื่องของครอบครัวกูขนาดนี่
มึงละก็...
(ถามหน่อยก็ไม่ได้คนเขาก็อยากรู้เนาะ)
เเม่กูไม่ได้เป็นไรค่ะ
เเล้วมึงพาใครมาละ?
อ่อลูกค้าที่ร้านอะ เขาเป็นลูกค้าประจำเห็นเเขนบวมเลยพามา
อ่อค่าาเเม่คนใจบุญ ใจบุญเหลือเกินนะมึง
เอ่อมึงก็
คเชนตรวจเสร็จก็เดินออกมาเเละเจอกเข้ากับ การ์ตูน วายได้เเนะนำเพื่อนให้คเชนรู้จักเเละเเนะนำคเชนให้การ์ตูนรู้จักเหมือนกัน
เออกูเห็นว่ามีคนมาซื้อที่ดินกับมึงหรอวะ มึงขายมั้ยวะ
ไม่วะ
ทำไมหรอวะ?
กูจะเก็บที่ตรงนี้เอาไว้เพราะมันเป็นที่ดินของบรรพบุรษที่ทิ้ง เอาไว้ให้พวกกูอยู่เเละจะทำยังไงกูก็ไม่ขาย
อ่องั้นกูไปก่อนนะเว้ยถ้ามีเรื่องไรก็โทรมาให้ช่วยได้นะ ยังไงก็เพื่อนกัน
ระหว่างที่กำลังกลับวายได้ถามคเชน เเวะข้างทางไหมเราอยากไปนั่งที่ริมทะเล อยากระบายนิดหน่อยได้ไหม
ก็เอาสิ
หลังจากที่ทั้งสองลงรถเเละไปหาที่นั่ง วายก็ได้ระบายให้คเชนฟังว่า
"คเชน นายคิดว่าพวกที่อยากได้ที่ดินตรงนี้"
"มันจะเอาไปเปิดห้างสรรพสินค้าจริงหรอ"
"ก็น่าจะจริงมั้ง"
"ทำไมถึงพวกมันถึงต้องฆ่า ตากับยายของเราด้วย"
คเชนไม่พูดไรมาก คเชนได้ดึงตัวของวายมากอดในอ้อมเเขนอันอบอุ่น
"ไม่เป็นไรนะวายเราจะอยู่ตรงนี้เสมอเเละเป็นเซฟโซนให้วายนะ"
คเชนพูดด้วยความรักจากใจจริงเเละความรู้สึกผิดต่อวาย เพราะความจริงเเล้วคเชนเป็นลูกคนที่ส่งคนมาฆ่า ตากับยาย ของเธอ!
หลังที่วายระบายความอัดอั้นเสร็จวายก็ดูร่าเริงขึ้นเเต่ก่อนมาก
หลังที่วายมาส่งคเชนเสร็จ วายก็ไปร้านเหล้าเเละนัดการ์ตูนมาดืมเป็นเพื่อน
ระหว่างดืม
วายดืมไปไม่กี่เเก้วก็เริ่มเมา เเละลุกขึ้นเต้น ส่วนคเชนก็กลับนัดคุยธุระกิจที่ร้านเหล้าชั้นวีไอพี
คเชนได้เดินเข้ามาก็เจอกับ วายที่กำลังเมาได้ที่ การ์ตูนได้เตือน
มึงเมาหนักเเล้วนะไอ้วาย
กูไม่เมามึงอย่ามาห้ามกู
วายได้หยิบเเก้วเหล้าเเละกำลังจะดืม คเชนได้เดินเข้ามาห้าม เเละอาสาจะพาวายกลับเอง
ระหว่างที่กำลังพะยูงเดินออกจากร้าน วายก็เอ่ยปากพูดว่า
อยากกินผัดข้าวผัดทะเลจังพาไปกินหน่อยสิ
วายได้อ้อนใส่คเชนเเละหวังว่าคเชนจะพาไปกินข้าวผัดทะเล
คเชนใจเต้นอย่างหนักเเละหน้าเเดง
ไปกินข้าว...ก็ได้ครับ
หลังพูดออกไปเเบบนั้นคเชนก็เลยต้องพาวายไปกินข้าวผัดทะเล
ระหว่างกำลังกินวายก็ได้ถามกับคเชนว่า คุณเห็นผมได้ไงเนี่ยร้านคนเยอะนะ ก็เห็นสิเพราะคุณเล่นไปเต้นที่กลางเวทีเลยนิ
วายเขินเเละทำตัวไม่ถูก
จริง...หรออออ
จริงสิผมไปเอาตัวคุณลงมาเเละเพื่อนคุณฝากผมไปส่งคุณที่บ้านอย่างปลอดภัยด้วย
วายกินข้าวเเละความรู้สึกเขาตอนนี้เเทบจะมุดดินหนีได้เลย
จูจู่...ก็มีสายเข้าที่เครื่องของคเชน
คเชนหยิบโทรศัพท์เเละออกมารับสาย
"มีไรหรอครับพ่อ"
"ทำไมเเกไม่ไปคุยธุระกิจละทำไมถึงหนีออกมา บอกกูมาเดี่ยวนี้"
"เออผม.."
"ผมอะไรเเกไม่อยากอยู่ประเทศไทยเเล้วใช่ไหม"
"พรุ่งนี้เเกต้องไปคุยธุระกิจให้เสร็จ"
"เข้าใจมั้ย"
(วางสาย)
คเชนได้กลับมาที่โต๊ะเเละหน้าดูเหมือนไม่มีความสุขเลยวายเห็นเลยถาม
เป็นไรไหมคุณ ทำไมถึงทำหน้าเศร้าเเบบนั้น
ไม่เป็นไรหรอกครับเเค่เครียดเรื่องงานนิดหน่อย
คเชนตอบเเละฝืนยิ้ม คเชนคุณอยู่กับเราไม่ต้องฝืนยิ้มหรอกเราเข้าใจนะ
หลังจากที่คุยกันเสร็จคเชนก็ไปส่งวายที่บ้าน หลังจากที่วายลงรถเเละได้บอกลากัน
ฝันดีนะคุณ สู้ๆละผ่านมันไปให้ได้
(วายพูดด้วยความหวังดีเเละเป็นห่วงคเชน)
อืม ฝันดีเช่นกันครับ
(ทุกคนคิดว่าคู่นี้น่ารักไหมค่ะ)
หลังคเชนกลับมาถึงโรงเเรม ก็ได้โทรไปหารันณ์เพื่อที่จะให้ช่วยเรื่อง ที่ดินเเถวๆนี่
รันณ์ได้รับคำสั่งจากคเชนว่า "มึงช่วยไปซื้อบ้านพักต่างอาการให้กูหน่อย"หลังจากสั่งเสร็จก็โอนเงินมาให้ 20xxxxxบ. เข้าบัญชี
โห้หไอ้นี่มีเงินเยอะนะเห็นเเล้วอิจฉาวะ อยากมีเงินเยอะเเบบนี้บ้างจะได้นอนกินนั่งกินเเบบสบาย โดยไม่ต้องหาเงินให้นำบาก
หลังจากบ่นคนเดี่ยวเสร็จ รันณ์ก็เดินไปหาที่ดินสวยๆเเถวนี่ที่ใกล้กับคาเฟ่ของวาย ตามคำสั่งของ ไอ้คเชน
ความในใจของรันณ์เพื่อนรัก
(กูไม่ไหววะเเม่งคิดว่ามีเงินจะซื้อกูได้หรอวะ ก็ได้ของมัน555)
