ออฟฟิศเสี้ยนรักยินดีต้อนรับค่ะ เราจะบริการคุณอย่างเต็มที่ จนกว่าคุณจะหมดแรง...
ผู้ใหญ่,ยุคปัจจุบัน,ไทย,เรื่องสั้น,รัก,เสียว,จบสมบูรณ์,PWP,NC,20+,รัก,เรื่องสั้นเสียว,nc18++,อิโรติก,ผู้ใหญ่,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
วันรุ่งขึ้นท่านประธานหนุ่มนั่งรอพนักงานใหม่มารายงานตัวหลักจากที่เธอสัมภาษณ์งานกับเลขาสาวประจำตัวเธอไปแล้ว เขาเองก็ต้องการจะสัมภาษณ์เธออีกครั้งเพื่อดูความพร้อมและไหวพริบของคนที่มาสมัครงานในบริษัทเขาว่าจะรับมือกับสถานการณ์ยามคับขันได้หรือเปล่า
“เชิญเข้าไปพบท่านประธานก่อน แล้วหลังจากสัมภาษณ์กับท่านเสร็จเราจะแจ้งผลไปในอีก 3 วัน”
เลขาสาวบอกกับน้องใหม่ที่มาสัมภาษณ์งานเธอแต่งกายเรียบร้อย ปกปิดร่างกายจนแทบไม่เห็นส่วนเว้าส่วนโค้ง ดูจากการแต่งตัวแล้วทั้งเชยและป้ามากๆ เมย์คิดว่าคนแบบนี้จะเข้าตาท่านประธานของเธอหรือเปล่า
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นประธานหนุ่มปรายตามองตามเสียงเคาะแล้วกล่าวต้อนรับผู้ที่ยืนรออยู่นอกห้องด้วยเสียงราบเรียบ
“เข้ามา”
ประตูถูกเปิดออกช้าๆ โดยเจ้าของร่างบางเธอเอ่ยปากขออนุญาตท่านประธานหนุ่มแล้วเข้ามายืนอยู่ข้างหน้าท่านประธานหนุ่มอย่างสำรวม ประธานหนุ่มเงยหน้ามองหญิงสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า การแต่งกายด้วยเสื้อเชิตแขนยาวสีขาวแต่งลายด้วยลูกไม้ที่ปกคอเสื้อเธอติดกระดุมทุกเม็ด กระโปรงสูทสีดำแบบเรียบที่ยาวจนถึงหน้าแข้ง รองเท้าคัทชูสีดำสนิท ทรงผมแบบมัดเกล้าต่ำ
ดูแล้วเรียบร้อยเสียจนมองยังไงก็ดูไม่เกิดอารมณ์เลยสักนิด แถมแว่นตาสวมมาก็หนาเตอะ แวบแรกที่เห็นท่านประธานหนุ่มแอบถอนหายใจออกมาครั้งหนึ่ง แต่ใบหน้าที่สวยหวานของหล่อนก็พอทำให้เขาใจชื้นขึ้นมาบ้าง
“นี่คุณสายตาสั้นเหรอ?”
คำถามแรกที่ถามขึ้นทำเอาหญิงสาวตรงหน้าใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่มวันนี้เธอเร่งรีบมากจึงไม่มีเวลาใส่คอนแทคเลนส์ เพราะกลัวจะไปสัมภาษณ์งานไม่ทัน
“เอ่อ...ค่ะ”
เขามองเธอด้วยสีหน้านิ่งแล้วถามคำถามต่อไป
“สั้นเท่าไหร่เหรอ? ถ้ามองของอะไรที่เป็นแท่งๆ จะมองเห็นชัดไหม?”
“คะ? เอ่อ.... สั้น...450 ค่ะ”
เธอตกใจกับคำถามของเขาอยู่นิดหน่อย ในใจไม่อยากจะคิดว่าอะไรที่ว่าแท่งๆ ในความหมายของเขานั้นมันคืออะไร
“อืม...สั้นพอสมควรเลยนะ ปกติคุณใส่คอนแทคเลนส์หรือเปล่า”
“ใส่ค่ะ พอดีว่าวันนี้ดิฉันรีบมากเลยใส่มาไม่ทันค่ะ”
เธอตอบไปตามความจริงเพราะกลับจากงานพาร์ทไทม์ก็รีบบึ่งตัวมาสัมภาษณ์งานในทันที นี่ก็คิดอยู่ใจว่าจะผ่านสัมภาษณ์งานหรือเปล่า เพราะการที่เธอตอบไปอย่างนั้นมันดูเป็นการแก้ตัวหรือเปล่า
“เชิญนั่ง”
เขามัวแต่จ้องเธอและถามคำถามในทันทีจนลืมไปว่าควรเชิญให้เธอนั่ง ถึงแม้ว่าการแต่งตัวจะดูเรียบร้อยแต่ใบหน้าที่สวยหวานของเจ้าหล่อนก็ทำเอาประธานหนุ่มเผลอมองเธออยู่นาน
“ขอบคุณค่ะ”
“แนะนำตัวเองกับผมหน่อยสิ ให้ผมได้รู้จักคุณมากขึ้น จะได้พิจารณาว่าควรรับเข้าทำงานไหม”
เป็นคำถามที่ใครได้ยินก็คงจะถอดใจไปครึ่งทางแล้วแหละ ไอ้คำว่าให้แนะนำตัวเองให้เขาได้รู้จักตัวตนของเธอนั้นมันพอเข้าใจได้ แต่คำพูดที่ว่าเขาจะได้พิจารณาว่าควรรับเข้าทำงานหรือเปล่านี่เธอไม่เข้าใจ บริษัทนี้เขาวัดคนจากอะไรกันเนี่ย
“สวัสดีค่ะ ดิฉัน ชื่อ รสรินทร์ นามนาท อายุ 27 ปี ชื่อเล่น โรส ค่ะ ดิฉันจบ จากมหาวิทยาลัย xxxxx คณะ บริหารธุรกิจ ฝึกงานที่บริษัทเอกชน xxxx ชื่อดังระดับต้นๆ ของประเทศ ลักษณะนิสัย ร่าเริง แจ่มใส รักการบริการ มีความอดทนและพร้อมเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ อยู่ตลอดเวลาค่ะ”
การแนะนำตัวก็เหมือนกับที่คนทั่วๆ ไปแนะนำนั่นแหละแต่เขาสะดุดกับคำว่า รักงานบริการนี่แหละ
“เมื่อกี้คุณบอกว่าคุณรักงานบริการงั้นเหรอ อะไรคือเหตุผลที่คุณตัดสินใจมาสมัครงานที่นี่”
คำถามเดิมๆ ที่ฝ่ายบุคคลก็ได้ถามเธอไปแล้วครั้งหนึ่งนี่เขาจะมาถามอีกแล้วเหรอ ใจจริงๆ เธออยากจะตอบเขาไปตรงๆ เลยว่า ตกงานอยู่ และที่เข้ามาสมัครที่นี่ไม่ใช่ว่าเป็นที่เดียวที่ส่งใบสมัครแต่เป็นเพราะที่นี่เรียกสัมภาษณ์ก่อนและอีกอย่างเลยคือ เงินเดือนสูงกว่าที่ไหนๆ แต่ถ้าเธอตอบไปแบบนี้มีหวังไม่ผ่านสัมภาษณ์แน่นอน
“ที่นี่เป็นบริษัทผลิตเสื้อผ้าชั้นนำของประเทศและมีชื่อเสียงที่โด่งดังมากๆ ใครๆ ก็อยากจะทำงานที่นี่และดิฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ใฝ่ฝันอยากจะทำงานที่นี่มากๆ ค่ะ”
เป็นคำตอบที่เขาไม่ได้อยากจะฟังหรอกเพราะเขาเองก็เคยสัมภาษณ์คนมาเยอะแล้วและคำตอบก็ไม่ต่างจากกันมากเท่าไหร่ เขาดูความมั่นใจและไหวพริบของคนที่มาสมัครงานอีกทั้งความสามารถทุกคนต่างก็มีกันทั้งนั้น เขาเองก็ไม่ได้ใจไม้ไส้ระกำที่จะไม่ให้โอกาสคนได้ลองทำงานกับเขาสักหน่อย เพียงแต่การสัมภาษณ์งานนั้นเป็นไปตามกระบวนการเท่านั้นเอง
“ช่วยอธิบายความหมายของงานบริการให้ผมฟังหน่อยสิ”
สายตาและน้ำเสียงบ่งบอกถึงความต้องการบางอย่างหญิงสาวเองก็ไม่ได้ใสซื่ออย่างที่คิดเธอกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องเขาก็รู้แล้วว่าเขาเป็นคนแบบไหน เพราะก่อนที่เธอจะเข้ามาสมัคร งานที่นี่งานบริการที่เธอพูดถึงก็คือเรื่องอย่างว่า ประธานหนุ่มชี้ทางให้เธอแล้วดูปฏิกริยาว่าเธอจะให้คำตอบเขาแบบไหน
“งานบริการของดิฉันก็คือ....”
