“ถ้ากลัวลำบาก ก็นั่งตากแอร์อยู่ในที่ว่าการอำเภอเถอะครับปลัด ที่นี่มีแต่แดดกับขี้โคลน... ข้าราชการหน้าใสๆ แบบคุณ อยู่ได้ไม่เกินสามวันหรอก”
ปลัดหน้าใสกับนายชาวนา - บทนำ กลิ่นโคลนกับคนเมือง โดย Olive@_ @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์
รัก,ชาย-ชาย,ผู้ใหญ่,ครอบครัว,ไทย,วาย,ชาย-ชาย,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ปลัดหน้าใสกับนายชาวนา
หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง
แท็คที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียด
“ถ้ากลัวลำบาก ก็นั่งตากแอร์อยู่ในที่ว่าการอำเภอเถอะครับปลัด ที่นี่มีแต่แดดกับขี้โคลน... ข้าราชการหน้าใสๆ แบบคุณ อยู่ได้ไม่เกินสามวันหรอก”
ผู้แต่ง
Olive@_
เรื่องย่อ
สารบัญ
เนื้อหา
บทนำ กลิ่นโคลนกับคนเมือง
บทนำ: กลิ่นโคลนกับคนเมือง
แสงแดดยามบ่ายแผดเผาจนถนนลูกรังพวยพุ่งเป็นฝุ่นตลบ ทุกครั้งที่มีรถยนต์วิ่งผ่าน ชาวบ้านแถวนั้นจะรู้ดีว่าถ้าไม่ใช่รถขนปุ๋ย ก็คงเป็นรถของพวกข้าราชการจากตัวจังหวัดที่นานๆ ทีจะโผล่หัวมาดูดำดูดีชาวนาอย่างพวกเขา
“ขวัญ” ชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตซีดๆ คาดผ้าขาวม้าที่เอว กำลังย่อตัวเช็กระบบท่อส่งน้ำในแปลงนาสาธิต ใบหน้าคมเข้มที่มีหยดเหงื่อเกาะพราวไม่ได้ดูเหนื่อยล้า แต่มันกลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขาคือความหวังของหมู่บ้านทุ่งรวงทอง ชายหนุ่มที่คว้าปริญญาเกษตรมาเพื่อหวังจะล้างหนี้สินให้พ่อแม่และยกระดับความเป็นอยู่ของคนที่นี่
ปรี๊ดดด!
เสียงเบรกแหลมเล็กของรถเก๋งซีดานสีขาวสะอาดตาที่ดู "ผิดที่ผิดทาง" ดังขึ้นที่หน้าทางเข้ากระท่อมปลายนาขวัญ ฝุ่นสีแดงตลบอบอวลจนกลบเงาร่างที่กำลังก้าวลงจากรถ
“ที่นี่ใช่ไหม... แปลงนาสาธิตของนายขวัญชัย?”
น้ำเสียงนุ่มนวลแต่ติดจะวางอำนาจนิดๆ ดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของชายหนุ่มร่างโปร่งในชุดกากีที่รีดจนกริบทุกระเบียบนิ้ว ผิวพรรณที่ขาวจัดสะท้อนแสงแดดจนขวัญต้องหรี่ตามอง ชายคนนั้นสวมแว่นกันแดดราคาแพง และกำลังใช้ทิชชู่เปียกซับฝุ่นที่เกาะตรงปลายรองเท้าคัทชูหนังมันปลาบ
“ใช่ ผมขวัญ... แล้วคุณเป็นใคร?” ขวัญถามพลางปาดเหงื่อทิ้ง ไม่แม้แต่จะลุกขึ้นยืนต้อนรับ
ชายหนุ่มตรงหน้าถอดแว่นกันแดดออก เผยให้เห็นดวงตาเรียวคมที่ฉายแววเบื่อหน่ายอย่างปิดไม่มิด เขามองไปที่แปลงนาที่มีแต่โคลนเลน ก่อนจะถอนหายใจยาว
“ผม ปราชญ์ ปลัดอำเภอคนใหม่ที่ย้ายมาจากส่วนกลาง... ผมได้รับคำสั่งให้มาตรวจดูโครงการงบประมาณพัฒนาแหล่งน้ำที่นี่ และดูเหมือนว่า...” ปราชญ์หยุดกึก สายตามองไปที่รองเท้าคัทชูของตัวเองที่เริ่มเปื้อนโคลนแดง “...ชีวิตผมจะลำบากกว่าที่คิดไว้เยอะเลย”
ขวัญแค่นยิ้มมุมปาก พลางก้มหน้าลงขันน็อตท่อพลาสติกต่อ
“ถ้ากลัวลำบาก ก็นั่งตากแอร์อยู่ในที่ว่าการอำเภอเถอะครับปลัด ที่นี่มีแต่แดดกับขี้โคลน... ข้าราชการหน้าใสๆ แบบคุณ อยู่ได้ไม่เกินสามวันหรอก”
คำพูดสบประมาทนั้นทำให้ปราชญ์ชะงัก มือที่กำลังซับเหงื่อขยำทิชชู่จนยับย่น เขาจ้องมองแผ่นหลังกว้างของหนุ่มชาวนาด้วยความรู้สึกขุ่นมัวอย่างบอกไม่ถูก