ในวันแรกของการย้อนเวลากลับมาในอดีต เธอเข้าสู่วังหลังของจักรพรรติ เย่ ซูหลินก็ไม่เป็นที่ชื่นชอบแล้ว
ทุกคนบอกว่าเธอมีเพียงใบหน้างดงามเท่านั้น
ในวันที่สองของการย้อนเวลาเย่ซูหลินกลับได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้อีกครั้ง
ดราม่า,รัก,ชาย-หญิง,อิงประวัติศาสตร์,ย้อนยุค,จีน ,จีนโบราณ,ดราม่า,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
"ตบ!"
ทันทีที่เย่ซูหลินเดินทางมายังราชวงศ์จ้าวที่ยิ่งใหญ่ เธอก็ถูกตบหน้าอย่างแรง
ก่อนที่เธอจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากถูกตีอย่างโง่เขลา ขาของเธอก็ถูกเตะทําให้เข่าของเธอกระแทกกับทางเดินหินกรวดของสวนหลวงด้วย "ตุ้บ"
ภายใต้แสงแดดที่แผดเผาผู้หญิงที่ประดับประดาอย่างสวยงามเครื่องประดับศีรษะที่ประณีตมีดวงตาที่แหลมคมเหมือนนกฟีนิกซ์ที่ทําให้หัวใจเต้นแรง ผิวขาวราวกับหิมะของเธอเปล่งประกายระยิบระยับ เล็บของเธอห่อหุ้มด้วยปอกเล็บประดับอัญมณี ซึ่งเป็นภาพของนางสนมระดับสูง
"เย่ฉางไจ้กล้าทําตัวไร้มารยาทได้อย่างไร? พระสนมของเราชื่มชอบดอกชบานั้นเพื่อจะนำเป็นสัญลักษณ์แห่งความโชคดี ท่านฉกมันไปโดยไม่สนใจความหมายอันเป็นมงคลของชบาแม้แต่น้อย"
ใบหน้าและเข่าของเธอแสบร้อนด้วยความเจ็บปวด เย่ซูหลินเอนไปมาและโขกหน้าผากของตัวเองลงกับพื้น "พระสนมกุ้ยเฟย หม่อมฉันไม่รู้ว่าพระสนมเลือกดอกชบาดอกนั้น ถ้ารู้ หม่อมฉันคงไม่กล้าแข่งกับท่าน พระสนมกุ้ยเฟยเปรียบเสมือนดวงจันทร์บนท้องฟ้า หม่อมฉันเป็นเพียงผงธุลีภายในเท้าของท่าน หม่อมฉันจะกล้าได้อย่างไร"
การเยินยอมีอยู่ทุกที่ ในสถานการณ์ทั้งหมด เมื่อพบว่าตัวเองอยู่ในตําแหน่งที่เสียเปรียบทางเลือกที่ดีที่สุดคือการกลืนความภาคภูมิใจและยอมจํานน
เธอเป็นคนที่ผิดอย่างร้ายแรง
"อืม!"
"เนื่องจากเจ้ายอมรับความผิดพลาด จงคุกเข่าที่นี่เป็นเวลาหนึ่งชั่วยามเพื่อจำบทเรียนนี้ไว้ในใจของเจ้า ซิงเสวี่ย กลับตำหนัก"
เสียงหัวเราะเยาะเย้ยและสายตาแปลก ๆ จากกุ้ยเฟยและสาวใช้ในวังโดยรอบไม่ได้ทําให้เย่ซูหลินหงุดหงิด เธอเป็นนักบําบัดทางจิตใจชั้นนําที่โรงพยาบาลเอกชนชั้นนำในยุคปัจจุบัน
เธอเรียนวิชาเอกจิตวิทยาและฝึกฝนศิลปะในการทําความเข้าใจจิตใจของลูกค้าวีไอพีแต่ละคนให้สมบูรณ์แบบ ซึ่งเป็นทักษะยอดเยี่ยมที่ทําให้เธอกลายเป็นผู้อํานวยการแผนกจิตวิทยาที่ได้รับค่าตอบแทนสูงสุดภายในหนึ่งปี
การเยาะเย้ยสองสามคําเป็นเพียงเรื่องตลกต่อหูของเธอ
ภายใต้แสงแดดที่แผดเผา เย่ซูหลินเหงื่อออกอย่างหนัก รูปลักษณ์ที่ยุ่งเหยิงของเธอเหมือนลูกแกะจรจัด
ทันใดนั้น ความทรงจําที่ไม่ใช่ของเธอเองก็ท่วมท้นจิตใจและเธอก็ตระหนักว่าเธอได้ย้อนอดีตกลับมาสู่ราชวงศ์จ้าวผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่มีอยู่จริงในประวัติศาสตร์
วิญญาณเดิมของเธอเป็นลูกสาวของตระกูลขุนนางเล็ก ๆ กระทรวงพิธีกรรมแม้จะสวยที่สุดในบรรดาพี่สาวของเธอ แต่เธอก็ได้รับเลือกพร้อมกับพี่สาวที่ถูกต้องตามกฎหมายให้รับใช้ฮ่องเต้ในวัง
เดิมทีตระกูลเย่ตั้งใจให้เธอสนับสนุนพี่สาวที่ถูกต้องตามกฎหมายในการได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้ อย่างไรก็ตาม วิญญาณเดิมเป็นแจกันที่สวยงามแต่ว่างเปล่า ได้รับความรักจากฮ่องเต้เพียงสองวันก่อนที่จะหยิ่งผยอง
กระนั้นเธอก็กล้าที่จะเผชิญหน้ากับหลี่กุ้ยเฟยพระสนมที่ได้รับความโปรดปรานมากที่สุดในวังหลัง
เมื่อวานนี้เธอถูกสาวใช้ข้างกายของหลี่กุ้ยเฟยผลักตกลงไปในทะเลสาบเพราะโอ้อวดทำให้ล้มป่วยอย่างหนัก ตอนนี้เธอยังมีไข้สูงยังโดนลงโทษให้คุกเข่าที่อุทยานหลวงทำให้อับอายต่อหน้าสาธารณชน
ไม่ว่าเธอจะตายจากความเจ็บป่วยหรือความโกรธแค้นวิญญาณของเธอก็จากไปแล้ว ทําให้วิญญาณนอกโลกของซูหลินเข้าครอบงําร่างกายนี้
ใช้ความคิด "เมื่ออยู่ในสถานที่แปลก" ซูหลินพิจารณาสถานการณ์ของเธออย่างรอบคอบ
ไม่มีทางกลับไปสู่โลกปัจจุบันได้ เธอประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์อย่างรุนแรงขณะปฏิบัติหน้าที่พยายามช่วยชายชราแปลกหน้าร่างของเธอถูกตัดออกเป็นสองส่วน การเอาชีวิตรอดเป็นไปไม่ได้
ดังนั้นเมื่อย้อนอดีตมาอยู่ในวังหลังที่โหดร้ายเพื่อความรักที่แท้จริงอาจทำให้ตายได้ เธอจะพิชิตใจฮ่องเต้รักษาชีวิตของเธอและไต่ระดับสถานะอย่างต่อเนื่องได้อย่างไร?
ดังคํากล่าวที่ว่าผู้หญิงที่ย้อนอดีตมาที่ซึ่งไม่ปรารถนาที่จะเป็นนางสนมไม่ใช่พนักงานที่ดี
เธอไม่สามารถจากไปได้โดยไม่สร้างชื่อเสียงในพงศาวดารของประวัติศาสตร์
"ช่างไม่น่าดู"
หลังจากที่ทุกคนจากไปผู้หญิงผิวขาวในชุดพระราชวังสีชมพูม่วงและทรงผมที่หรูหรายืนอยู่ต่อหน้าเย่ซูหลิน "ท่านพ่อพูดเสมอว่าความงามของเจ้าจะช่วยให้ข้ามีอำนาจในวังหลังขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย แต่ดูเจ้าตอนนี้? วังหลังเต็มไปด้วยผู้หญิงสวย แต่ไม่มีใครโง่เขลาเท่าเจ้า เจ้ากําลังขุดหลุมฝังศพของตัวเอง แต่อย่าลากข้าลงไปด้วย"
น้ําเสียงของเธอเต็มไปด้วยความเหยียดหยามและเกลียดชังแทบจะไม่เหมือนน้องสาวแต่เหมือนศัตรูมากกว่า
ทนต่อความเจ็บปวดที่แสบร้อนที่หัวเข่า ซูหลินเงยหน้าขึ้น
วิญญาณเดิมพึ่งพาความงามของตัวเอง เธอบาดหมางกับพี่สาวที่ถูกต้องตามกฎหมายหน้าซื่อใจคดคนนี้อย่างเปิดเผย การเข้ามาในวังมีแต่ทําให้รอยร้าวของพวกเขาแย่ลง
"ราวกับว่าข้าต้องการให้เจ้าช่วย เป็นเพียงตาอิ้งคิดจะลากข้าลงมา? จงดูใบหน้าธรรมดาของเจ้า ใครจะเชื่อว่าเจ้าเป็นพี่สาวของข้า"
วิญญาณเดิมตกเป็นเป้าหมายสําหรับความงามที่โดดเด่น ผู้หญิงที่ดูธรรมดาคนนี้ไม่คุ้มกับความพยายาม
ใบหน้าของเย่อี้ฉุนแดงก่ําด้วยความโกรธ "สักวันหนึ่งเจ้าจะต้องมาคุกเข่าขอร้องข้า"
"ทําไมข้าเย่ฉางไจ้ถึงต้องขอร้อง สนมที่ต่ําต้อยเช่นเจ้า"
วิญญาณเดิมอย่างน้อยก็ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้เป็นเวลาสองวันและได้รับตำแหน่งฉางไจ้
"เจ้า...!"
เย่อี้ฉุนโกรธแค้นจึงเดินออกไปด้วยความช่วยเหลือจากสาวใช้ของเธอ
สาวใช้ที่อยู่เบื้องหลังเย่ซูหลินถอนหายใจ "นายหญิง ท่านเพิ่งอยู่ในวังได้ไม่กี่วัน แต่ก็ขุ่นเคืองกับคนที่มีอํานาจส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นี่มานาน อาจจะจบไม่ดีนะเพคะ"
"แน่นอนว่ามันจะไม่"
เย่ซูหลินไม่มีความตั้งใจที่จะใช้เส้นทางที่อ่อนโยนและสุภาพเรียบร้อย แต่เธอก็จะไม่ยั่วยุทุกคนอย่างเปิดเผยเช่นกัน
วิญญาณเดิมต้องเป็นสุนัขเห่าใส่ทุกคนด้วยคําพูดเหยียดหยามทุกครั้ง
เธอทําให้หลี่กุ้ยเฟยขุ่นเคือง ไม่มีสิ่งใดในวังหลังที่หลุดพ้นจากสายพระเนตรของฝ่าบาทไปได้ ดังนั้นเธอจึงน่าจะสูญเสียความโปรดปรานของเขาในไม่ช้า
นั่นคงไม่เป็นผลดี เธอไม่สามารถนั่งอยู่เฉยๆและรอการตายของเธอได้
ณ ตำหนักหยางซินมีอ่างน้ําแข็งมากกว่าหนึ่งอ่าง ทําให้การตกแต่งภายในเย็นสบายสดชื่น
ฮ่องเต้หนุ่มผู้น่าเกรงขามวางพู่กันลง "เฉาอี้วันนี้มีอะไรเกิดขึ้นในวังหลังหรือไม่"
"ไม่มีอะไรสำคัญญพะย่ะค่ะฝ่าบาท"
เฉากงกงนําชาหลงจิ่งที่ช่วยเพิ่มสมาธิมาถวายหนึ่งถ้วยและเล่าถึงการลงโทษของหลี่กุ้ยเฟยให้เย่ฉางไจ้คุกเข่าหนึ่งชั่วยามในอุทยานหลวงอย่างใจเย็น
"เย่ฉางไจ้?"
น่าจะเป็นผู้หญิงที่สวยงามเป็นพิเศษ แต่หลังจากเพลิดเพลินกับการอยู่ร่วมกับนางเป็นเวลาสองวันเขาก็ลืมนางไปซึ่งแยกไม่ออกจากผู้หญิงหลายคนในวังหลัง
"นางกล้าฝ่าฝืนกฎระเบียบและปะทะกับสนมขั้นสูง นางสมควรที่จะคุกเข่าเป็นการลงโทษ ถ่ายทอดคําสั่งของข้า: ให้นางคัดกฎของพระราชวังเป็นสองเท่าในการสํานึกผิดต่อหลี่กุ้ยเฟย"
"พะย่ะค่ะ ฝ่าบาท กระหม่อมจะให้คนไปถ่ายทอดรับสั่งที่ตำหนักฉู่ซิวทันที"
ทุกคนในวังรู้ว่าหลี่กุ้ยเฟยเป็นสนมคนโปรดที่สุดของฮ่องเต้ พวกเขาทําให้ฮองเฮาขุ่นเคืองเร็หยังไม่เท่ากับทำให้หลี่กุ้ยเฟยโกรธ!
เย่ฉางไจ้ที่เพิ่งมาถึงคนนี้เป็นลูกวัวที่ประมาทไม่กลัวเสือจริงๆ
หลังจากนี้จะไม่มีบุคคลอย่างเย่ผินในวังหลัง!
เย่ซูหลินเพิ่งได้รับการช่วยเหลือกลับไปที่ตำหนักฉู่ซิ่วก้นของเธอยังไม่ทันนั่งได้สนิทเมื่อฮ่องเต้ส่งขันทีมาด่าเธอเพิ่มการดูถูกอาการบาดเจ็บที่รุนแรงอยู่แล้วมากขึ้น
กฎของพระราชวังมากกว่าพันข้อและเธอต้องเขียนถึงสองครั้ง!
ระบบลําดับชั้นของสังคมศักดินานั้นอันตรายถึงชีวิต
เธอคิดในใจว่า "ฮ่องเต้สุนัข รอจนกว่าฉันจะพิชิตใจคุณได้ แล้วฉันจะให้คุณเขียนกฎสองพันข้อสําหรับนางสนมอันเป็นที่รัก"
สําหรับตอนนี้ เธอทําได้แค่ให้สาวใช้ของเธอทายาที่รอยฟกช้ําในขณะที่คัดลอกกฎของพระราชวังที่ต้องสาปเหล่านั้น
ตำหนักไท่จี๋—
ซิงเสวี่ยกําลังหวีผมยาวสีดําสนิทของเจ้านายของเธอและหัวเราะเบา ๆ : "หม่อมฉันคิดว่านางค่อนข้างน่าเกรงขาม แต่ปรากฎว่ามีความสามารถเพียงเล็กน้อย เมื่อเทียบกับพระสนม ฝ่าบาทหวงแหนพระสนมและยังลงโทษนางด้วยการให้คัดลอกกฎระเบียบของพระราชวัง!"
ใบหน้าที่พร่ามัวและสวยงามในกระจกทองแดงพูดว่า: "ใครกล้าเปรียบเทียบตัวเองกับข้าได้อย่างไร"
ความงาม มันคืออะไร?
ไม่มีผู้หญิงสวยเข้ามาในวังนี้ปีแล้วปีเล่าหรือ?
แต่มีใครเหนือกว่าเธอบ้าง?
ความงามเป็นทรัพย์สินที่น่าสังเกตน้อยที่สุดสําหรับนางสนมในวังหลังของวังต้องห้ามแห่งนี้ เจ้าควรทําให้มันเป็นอาวุธของเจ้า
