หัตถ์เทวะกู้บัลลังก์ - บทที่5 จัดการบ่าวชั่ว ตบหน้าไม่ยั้ง โดย YATING @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

จีน

จีน ,จีนโบราณ

จี้หยุนถัง แพทย์ทหารระดับด็อกเตอร์แห่งศตวรรษที่ 24 ทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวจริงแห่งจวนโหว แต่เริ่มต้นเรื่องก็ถูกคนทั้งครอบครัวบีบให้ แต่งงานแทน คุณหนูตัวปลอม ให้แต่งกับท่านอ๋องผู้ป่วยติดเตียง

ผู้แต่ง

YATING

เรื่องย่อ

หัตถ์เทวะกู้บัลลังก์-บทที่1 คุณหนูตัวจริงถูกบีบให้แต่งงานแทน ประกาศตัดขาดความสัมพันธ์ทันที,หัตถ์เทวะกู้บัลลังก์-บทที่2 ปรากฏมิติส่วนตัว พบกับอ๋องเย่ผู้เป็นเสมือนคนตายครั้งแรก,หัตถ์เทวะกู้บัลลังก์-บทที่3 พระชายาถูกอ๋องเย่ทำให้ตกใจ,หัตถ์เทวะกู้บัลลังก์-บทที่4 รักษาบาดแผลให้อ๋องเย่ในมิติส่วนตัว,หัตถ์เทวะกู้บัลลังก์-บทที่5 จัดการบ่าวชั่ว ตบหน้าไม่ยั้ง

เฉินหู่รู้สึกเจ็บแปลบที่ต้นขา เมื่อก้มลงมองก็เห็นมีดสั้นเล่มหนึ่งปักอยู่ที่ขาของเขา เลือดเปรอะกางเกงจนแดงฉาน

เพียงแค่ขยับเล็กน้อยก็เจ็บปวดรวดร้าวไปถึงขั้วหัวใจ ใบหน้าของเฉินหู่ซีดเผือดในทันที

"เจ้า... เจ้าโกง!"

จี้หยุนถังยังคงสงบนิ่ง "การทำสงครามไม่รังเกียจการหลอกลวง"

"ลืมบอกไป มีดสั้นมีพิษ และมีเพียงพระชายาผู้นี้เท่านั้นที่มียาถอนพิษ ถ้าเจ้าไม่อยากตายเร็วเกินไป ก็รีบไสหัวไปซะ"

เฉินหู่แค่นเสียงอย่างดูถูก มีพิษเหรอ? จะหลอกใครกัน?

สาวใช้ตัวเล็กสองคนที่แอบดูอยู่ข้างหลังตกใจกลัวจนตัวสั่น

พวกเธอไม่คิดเลยว่าพระชายาคนใหม่จะโหดร้ายถึงเพียงนี้

เฉินหู่นั้นเคยเป็นคนที่สามารถชกเสือที่โตเต็มวัยให้ตายได้ด้วยสามหมัด แต่ตอนนี้กลับพ่ายแพ้ให้กับจี้หยุนถังที่เป็นหญิงสาวที่อ่อนแอคนนี้อย่างนั้นหรือ?

สำหรับเขาแล้ว นี่ไม่ใช่ความอัปยศที่ใหญ่หลวงหรอกหรือ?

จี้หยุนถังขี้เกียจเสียเวลา สายตาเย็นชาของเธอกวาดมองสาวใช้ตัวเล็กทั้งสองคนนั้น

"นอกจากตำหนักจิงหงนี้แล้ว ไปจัดห้องที่ดีที่สุดในจวนอ๋องเย่ให้ท่านอ๋อง เตียงและเสื้อผ้าทั้งหมดจะต้องเปลี่ยนเป็นของใหม่ ถ้วยชาและอุปกรณ์แปรแปรแปรทำความสะอาดฟันที่ใช้จะต้องเปลี่ยนเป็นของที่ดีที่สุด ข้าให้เวลาพวกเจ้าหนึ่งเค่อ ตอนนี้รีบไปจัดให้พระชายาผู้นี้เดี๋ยวนี้!"

จี้หยุนถังพูดจบ สาวใช้คนหนึ่งที่ชื่อเถาจือก็ตกใจจนตัวสั่น คุกเข่าลงทันที "พระ... พระชายา ห้องที่ดีที่สุดในจวนอ๋องเย่ ถูก... ถูกคุณหนูหลิวพักอยู่เจ้าค่ะ..."

"คุณหนูหลิว?"

จี้หยุนถังขมวดคิ้ว เธอไม่รู้ว่าจวนอ๋องเย่ยังมีคุณหนูหลิวพักอยู่ด้วย?

"คุณหนูหลิวหลินหลาง เป็นลูกสาวของแม่นมสู่ ตอนนี้อำนาจการดูแลจวนอ๋องเย่อยู่ในมือของแม่นมสู่ และแม่นมสู่ก็เป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตท่านอ๋องไว้ครั้งหนึ่ง ท่านอ๋องจึงให้ความสำคัญกับนางมาก ดังนั้นคนรับใช้ในจวนอ๋องเย่ส่วนใหญ่จึงเชื่อฟังนางเจ้าค่ะ"

จี้หยุนถังฟังจบก็เข้าใจทันที

กล้าดียังไง หลังจากลั่วจวินเฮ่อเป็นอัมพาตอยู่บนเตียง จวนอ๋องเย่ก็ถูกแม่นมคนหนึ่งเข้าครอบครอง และคุณหนูหลิวผู้นั้นก็ถือวิสาสะเป็นนายหญิงของจวนอ๋องเย่ไปโดยปริยาย ได้รับการปรนนิบัติในจวนที่แม้แต่ลั่วจวินเฮ่อก็ยังไม่ได้รับ

จี้หยุนถังหัวเราะเยาะในใจ ดีจริงที่มาแย่งรังนกนางแอ่น (นกกาที่แย่งรังนกนางแอ่น) เดี๋ยวเธอจะไปพบนังคุณหนูหลิวคนนั้นดูสักหน่อย

เธอหันไปมองเถาจือ "เจ้าไปจัดห้องที่สะอาดออกมาห้องหนึ่งก่อน ให้ท่านอ๋องพักผ่อน จำไว้ว่าต้องปูที่นอนให้หนาหน่อย"

พูดจบก็หันไปมองเฉียวเย่ "เจ้าไปให้ห้องครัวต้มโจ๊กผักโขมแครอทที่ย่อยง่าย ผักโขมกับแครอทต้องหั่นให้ละเอียด เดี๋ยวพระชายาผู้นี้จะป้อนอาหารให้ท่านอ๋องด้วยตนเอง"

"เพคะ พระชายา"

เถาจือและเฉียวเย่ไม่กล้าขัดคำสั่ง รีบวิ่งออกไปทันที

เมื่อคืนจี้หยุนถังได้ให้ลั่วจวินเฮ่อทานกลูโคสและยาแก้อักเสบไปแล้ว เมื่อเช้านี้ก็ได้ให้เขาดื่มน้ำพุวิเศษไปเล็กน้อย ตอนนี้เขากำลังหลับอยู่

ไม่นานเถาจือก็เดินออกมา พร้อมสีหน้ากระดากอายเล็กน้อย "พระชายา ห้องของตำหนักซีเยวี่ยนได้ทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วเพคะ"

"พาข้าไป"

จี้หยุนถังอุ้มลั่วจวินเฮ่อมาถึงตำหนักซีเยวี่ยน

ห้องไม่ใหญ่ แต่มีข้อดีคือทำเลดี โปร่งใส สะอาดเรียบร้อย ภายในมีโต๊ะน้ำชาและโต๊ะหนังสือที่ทำจากไม้นางมู่ ชุดน้ำชาเป็นของใหม่เอี่ยม แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาพอดี จี้หยุนถังค่อนข้างพอใจ เธอวางลั่วจวินเฮ่อลงบนเตียงอย่างระมัดระวัง แล้วสั่งด้วยน้ำเสียงสบายๆ "หลังจากนี้ผ้าห่มและที่นอนที่ท่านอ๋องใช้ จะต้องนำออกไปตากแดดทุกวัน และจะต้องเปิดหน้าต่างระบายอากาศทุกวันด้วย"

เถาจือมีสีหน้าขัดแย้ง ริมฝีปากขยับเล็กน้อย เหมือนมีบางอย่างอยากจะพูด แต่ก็กลืนลงไป ทันใดนั้นเธอก็ทรุดตัวลงคุกเข่า

"พระชายา... แต่ข้าน้อยบ่าวเป็นสาวใช้ของคุณหนูหลิว ข้าน้อยไม่อาจมาปรนนิบัติท่านอ๋องได้เพคะ..."

ก่อนหน้านี้เธอและเฉียวเย่เคยเป็นสาวใช้ของลั่วจวินเฮ่อจริงๆ แต่ต่อมาถูกแม่นมสู่จัดให้ไปปรนนิบัติหลิวหลินหลาง

วันนี้หลิวหลินหลางสั่งให้เธอและเถาจือมาจับตาดูพระชายาคนใหม่

ด้านหนึ่งเถาจือไม่กล้าขัดคำสั่งของหลิวหลินหลาง อีกด้านหนึ่งเธอก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของจี้หยุนถัง

ทั้งสองคนนี้ไม่ใช่คนที่สาวใช้อย่างเธอจะสามารถล่วงเกินได้เลย

ดวงตาที่สดใสของจี้หยุนถังหรี่ลงเล็กน้อย อำนาจของหลิวหลินหลางในจวนอ๋องเย่ถึงกับยิ่งใหญ่กว่าพระชายาอย่างเธอเลยหรือ? นี่มันสมเหตุสมผลแล้วหรือ? ดูเหมือนว่าวันนี้เธอจะต้องใช้หลิวหลินหลางเพื่อสร้างความน่าเกรงขามแล้ว

"ลุกขึ้นนำทางไป พระชายาผู้นี้จะไปพบหลิวหลินหลาง"

"เพคะ" เถาจือรับคำ ก้มหน้าเดินตามหลังจี้หยุนถังไป

ภายในหอหรูหรา มีเงาของดอกไม้พลิ้วไหว น้ำในสระเป็นประกาย ระเบียงแกะสลักล้อมรอบศาลาและลานที่งดงาม พืชพันธุ์แปลกตาและดอกไม้หายากแผ่ขยายไปทั่วลาน สร้างภาพความงามที่น่าหลงใหลและทำให้ผู้คนเคลิบเคลิ้ม

บนเก้าอี้ปรมาจารย์ใต้ต้นท้อ มีหญิงสาวอายุสิบเจ็ดสิบแปดปีคนหนึ่งนอนอยู่ เธอสวมชุดกระโปรงลายดอกบัวสีเขียวมรกตที่ปักลายขอบทองอย่างประณีต ด้านหลังมีสาวใช้ถือพัดกลมโบกพัดให้เบาๆ

เธอมีรูปร่างหน้าตาน่ารัก หวีผมเป็นมวยผมสูง      ที่ประดับด้วยปิ่นปักผมทองคำรูปมังกรหยก ห้อยตุ้มหูเงินลายละเอียดข้างใบหู เครื่องประดับรอบตัวส่งเสียงกรุ๊งกริ๊ง แสดงถึงความหรูหราอลังการ

เมื่อเห็นจี้หยุนถังเดินเข้ามาโดยไม่ทักทายเลยแม้แต่น้อย สาวใช้ชื่อปี้ฉือที่ปรนนิบัติอยู่ด้านหลังหลิวหลินหลางก็รีบพุ่งไปข้างหน้าและตำหนิด้วยท่าทางเกรี้ยวกราด

"บังอาจ! เจ้าเป็นใคร ถึงกล้าบุกรุกเข้ามาในลานบ้านของคุณหนูหลิว!?"

"ยังไม่รีบไสหัวออกไปอีก จะมารบกวน..."

ปี้ฉือยังพูดไม่ทันจบ จี้หยุนถังก็ตบเข้าที่ใบหน้าของเธอเต็มแรง จนปี้ฉือถึงกับอาเจียนเป็นเลือด

"เหอะ ปากเหม็นอย่างแกทำไมถึงอ่อนแอขนาดนี้ พระชายาผู้นี้ยังไม่ได้ออกแรงเต็มที่เลยด้วยซ้ำ"

"อะไรนะ เจ้าคือพระชายาอ๋องเย่คนใหม่?" ปี้ฉือตกตะลึง แม้แต่หลิวหลินหลางที่แกล้งหลับอยู่บนเก้าอี้ปรมาจารย์ก็ยังตกใจ

เธอเปิดตาขึ้น สายตาจับจ้องไปที่จี้หยุนถังที่ยืนอยู่ในลาน หญิงสาวที่ดูผอมบาง อกแบนราบ ดูแล้วมีภาวะขาดสารอาหาร บนศีรษะปักเพียงปิ่นปักผมไม้ธรรมดาๆ ชุดกระโปรงยาวสีขาวล้วนแสดงถึงความขัดสน

สิ่งที่ทำให้หลิวหลินหลางดูถูกที่สุดคือรูปลักษณ์ของจี้หยุนถัง รอยสีดำเกือบจะครอบครองใบหน้าซีกซ้าย อัปลักษณ์อย่างถึงที่สุด

"เจ้าคือพระชายาอ๋องเย่ ภรรยาคนที่ห้าที่พี่เฮ่อเพิ่งแต่งเข้ามาหรือ?"

จี้หยุนถังเห็นแววตาดูถูกของหญิงสาวอย่างชัดเจน ริมฝีปากสีแดงของเธอกระตุกเป็นรอยยิ้มเย็นชา

"รู้ว่าพระชายาผู้นี้มีฐานะอะไรแล้วยังไม่คำนับ ดูเหมือนว่าแม่นมสู่ไม่ได้สอนกฎระเบียบของจวนอ๋องเย่ให้เจ้าเลยสินะ?"

"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พระชายาผู้นี้ก็ไม่รังเกียจที่จะลงมือด้วยตนเอง ช่วยสั่งสอนเจ้าหน่อย"

จี้หยุนถังพูดจบก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไปยังด้านหน้าของหลิวหลินหลาง เธอคว้าแขนของอีกฝ่ายและเหวี่ยงข้ามไหล่ตบลงพื้นอย่างแรง

"ปัง——"

หงายหลัง ตัวเหยียดตรง แขนขาชี้ไปคนละทิศทาง

"อ๊า! นังสารเลว เจ้ากล้าดียังไงมาตีข้า?" เสียงของหลิวหลินหลางแหลมสูง ใบหน้าสวยงามบิดเบี้ยวเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

เธออาศัยอยู่ในจวนอ๋องเย่มาสิบปี คนรับใช้ในจวนแห่งนี้ปฏิบัติต่อเธอเหมือนคุณหนู เธอไม่เคยถูกตีแบบนี้มาก่อน เมื่อลุกขึ้นได้ก็ตั้งใจจะเข้าไปตบจี้หยุนถังทันที

"นังสารเลว! อย่าคิดว่าเข้ามาในจวนอ๋องเย่แล้วจะได้เป็นพระชายา! วันนี้คุณหนูผู้นี้จะต้องฉีกหน้าเจ้าให้ได้!"

หลิวหลินหลางโกรธจนแทบคลั่ง แต่ยังไม่ทันที่เธอจะยืนมั่นคงและพุ่งเข้ามา จี้หยุนถังก็ใช้ขาข้างเดียวตวัดกวาดพื้น ทำให้หลิวหลินหลางล้มคว่ำหน้าอีกครั้ง

ครั้งนี้ จี้หยุนถังขึ้นคร่อมบนตัวเธอทันที แล้วใช้สองมือตบเข้าที่ใบหน้าของหลิวหลินหลางซ้ายทีขวาที