การเดินทางไปเยี่ยมคุณตาคุณยายครั้งนี้...คุณหนูน้ำใสได้รับประสบการณ์มากมายกว่าที่คิด!
ชาย-หญิง,ผู้ใหญ่,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
เวลาต่อมา...
น้ำใสนั่งบนเครื่องบินด้วยหัวใจที่เต้นระทวย เธอมีความสุขเหลือเกินเมื่อได้ค้นพบความเสียวใต้ง่ามรักของตัวเองเป็นครั้งแรก มือเรียวลูบไล้ไปที่หน้าอกและเอวขอดพรางๆ เด็กสาวไม่เคยรู้สึกว่าเรือนร่างเช่นนี้จะเป็นสาวเลยสักครั้งจนกระทั่งได้สัมผัสปลายลิ้นของพี่วิทย์
“อื้อออ”
คุณหนูน้ำใสรู้สึกคันกระสันขึ้นมาที่ปลายยอดจุกนม เด็กสาวสัมผัสได้ว่ามันแข็งเป็นไตขึ้นมาราวกับหิน เพียงแตะเบาๆผ่านเนื้อผ้าบางๆ ความรู้สึกที่ได้รับก็เหมือนถูกไฟช็อตไปทั่วทั้งตัว...
“ผู้โดยสารเป็นอะไรหรือเปล่าคะ”
“อ๊ะ…เปล่าค่ะ หนูแค่...เหนื่อยกับการเดินทางนิดหน่อย”
“อีกสิบห้านาทีเครื่องจะลงแล้วค่ะ”
“ขอบคุณนะคะ”
น้ำใสส่งยิ้มให้กับแอร์โฮสเตส ก่อนจะปาดเหงื่อที่ไหลออกมาเต็มหน้าผาก ความรู้สึกของเธอตอนนี้ร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งตัว ในหัวมีแต่เรื่องใต้สะดือเต็มไปหมด ภาพเคลื่อนไหวลามกที่เปิดดูในอินเตอร์ถูกฉายขึ้นมาซ้ำๆ...
ลิ้นของคนขับรถยังรู้สึกได้เพียงนี้...ถ้าเกิดเป็นอย่างอื่นละก็
ณ สนามบินอีกจังหวัด...
เด็กสาวในกระโปรงสั้นพร้อมกับเสื้อส่ายเดี่ยวรัดรูปโต้ลมฤดูร้อนโบกมือเรียกแท็กซี่เพื่อออกเดินทางไปยังบ้านไร่หลังสวนของคุณตาคุณยาย เธอเหมาจ่ายในราคาเต็มจนรถแท็กซี่พามาจอดถึงหน้าบ้าน เรือนไม้สักราคาแพงที่แม่ส่งเงินมาให้ปลูกใหม่ใหญ่โตกว่าใครๆ
ทุกคนในหมู่บ้านรู้ดีว่าวรรณนาแต่งงานกับเศรษฐีเมืองกรุง จากครอบครัวทำอาชีพชาวไร่ชาวสวนธรรมดาก็ยกตนขึ้นเป็นคนมีกินมีใช้โดยไม่ต้องทำงานเพียงชั่วข้ามคืน...
“อ้าว หลานมานู้นแล้ว”
เสียงป้าคนหนึ่งเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นร่างระหงเดินลงมาจากรถแท็กซี่...
น้ำใสลากกระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่เข้ามาในบ้านก่อนจะกล่าวทักทายทุกคน สายตาของเหล่าลุงๆทั้งหลายจ้องมองกันไม่กระพริบ ตอนนี้เพื่อนบ้านพร้อมใจกันมาดูอาการป่วยของตาเหลิม แต่ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้เห็นหุ่นคุณหนูอกตูมกระเด้งมาแต่ไกล
“สวัสดีค่ะ”
“นี่ลูกสาวนางวรรณนาหรอ”
“สวยขึ้นเยอะเลย”
“เห็นตั้งแต่เล็กๆ ไม่คิดว่าโตขึ้นจะใหญ่...เป็นสาวขนาดนี้”
“สวัสดีอีกครั้งนะคะ”
เสียงเล็กกล่าวอีกครั้งก่อนจะเดินไปกอดคุณยาย...
หญิงแก่ดีใจจนยิ้มแก้มเหี่ยวเมื่อได้เห็นหลานสาวคนสวยมาเยี่ยม ยายน้อยสั่งให้คุณลุงคนหนึ่งช่วยนำกระเป๋าเดินทางของน้ำใสขึ้นไปไว้บนห้องด้านบน ก่อนจะพามานั่งดูอาการป่วยของคุณตาบนเตียง แต่สายตาของเหล่าเครือญาติและเพื่อนบ้านหัวงูขณะนี้...
ไม่มีใครสนใจชายแก่ทั้งนั้น!
พวกมันจ้องไปยังเต้านมลูกใหญ่ที่ดันเสื้อส่ายเดี่ยวออกมาเป็นลูก ผิวขาวเนียนไร้ที่ติของสาวเมืองกรุง เรียวขาระหงในกระโปรงสั้นทันสมัย ใบหน้าจิ้มลิ้มไร้เดียงสาดูเป็นห่วงอาการคุณตาเป็นอย่างมาก แต่เมื่อเธอได้เงยหน้ามองไปสบตาเหล่าคุณลุง...
หัวใจดวงน้อยก็เต้นไม่เป็นจังหวะ...
ดวงตากลัดมันของชายวัยกลางคนได้ทะลวงเข้ามาในเรือนร่างอย่าวหิวโหย พวกมันใช้สายตากัดกินคุณหนูอย่างไม่เกรงใจ ไม่ว่าจะเป็นอายุวัยพ่อหรืออายุวัยคุณปู่คุณตา ไม่ว่าจะผมดำผมขาว อาการและท่าทางทุกอย่างดูเหมือนพร้อมผสมพันธุ์ได้ทุกช่วงขณะ!
“คุณตาป่วยหนักเลยหรอคะ ทุกคนถึงได้มาเยี่ยมกันเยอะขนาดนี้”
“ไม่เท่าไหร่หรอกน้ำใส คุณตาเป็นไข้นิดหน่อยน่ะลูก”
“ค่ะ ท่าทางแข็งแรงขนาดนี้เดี๋ยวก็หายแล้ว”
หลานสาวพูดกับคุณยาย ก่อนจะแอบชำเลืองไปยังพวกลุงที่รายล้อมรอบกายเธอ ร่องสวาทที่เคยเปียกชื้นตั้งแต่อยู่บนเครื่องบินกระสันคันคายอีกครั้ง ร่างกายกำยำผิวดำคล้ำแดดของคนใช้แรงงานและชาวไร่ชาวสวนธรรมดา...มันทำให้คุณหนูมีอารมณ์ขึ้นมาเสียดื้อๆ
น้ำใสไม่อยากจะคิด...ว่าคุณหนูอย่างเธอจะร้อนรนไปกับชาวบ้านธรรมดาพวกนี้!
“พวกเอ็งกลับไปได้แล้วล่ะ ตอนนี้ก็เย็นแล้วหลานข้าจะได้พักผ่อน”
“แต่ พวกเราพึ่งมาเองนะยาย”
“คนแก่กำลังป่วยไม่มีอะไรให้แกดูหรอก ดูหน้าตาเหลิมสิ เขาเบื่อพวกเอ็งแล้ว ตาหลานจะได้พักซักที”
ยายน้อยไล่ตะเพิดพวกลุงนับสิบที่ห้อมล้อมชายเฒ่าออกจากบ้าน ก่อนที่พวกมันจะเดินออกไปก็ได้แอบชำเลืองมามองหลานสาวเจ้าของบ้านอยู่เนืองๆ หุ่นสุดสะบึมใหญ่โตเกินวัยมันน่าเอาหัวมุดเข้าไปจริงๆ กว่าที่ทุกคนจะออกไปได้ก็อิดออดอยู่นาน
“ห้องน้ำอยู่ไหนหรอคะคุณยาย”
“อ้อ แม่หนูส่งเงินมาให้ยายทำห้องน้ำใหม่ เดินทะลุออกไปจากครัวก็ถึงแล้วลูก”
“เดี๋ยวหนูมานะคะ”
คุณหนูน้ำใสเดินตรงไปยังกลางบ้านเพื่อหาห้องน้ำ แต่ไม่ทันที่เธอจะออกไปถึงประตู เด็กสาวก็ได้ยินเสียงเข้มกลุ่มใหญ่พูดคุยกันอยู่หลังบ้าน เหล่าคุณลุงและชายรุ่นพ่อทั้งหลายต่างพูดถึงเรือนร่างของเธอด้วยถ้อยคำที่ลามกจกเปรต แต่แทนที่น้ำใสจะโกรธเคือง เด็กสาวกลับใจสั่นไปกับคำพวกนั้น
เธอเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้มากกว่าเดิมเพื่อแอบฟังบทสนทนา...
ยิ่งได้ยินตัณหากลัดมันของเหล่าคุณลุงที่ชื่นชมปนอย่างกระทำชำเรา ร่องสวาทที่เปียกชื้นอยู่ทุนเดิมก็เหนียวเหนอะเต็มร่อง!
“คุณลุง ยังไม่กลับอีกหรอคะ”
“อ…อ้าว หนูน้ำใสเองหรอ มาตั้งแต่เมื่อไหร่”
“คือ….พวกลุงกำลังสูบบุหรี่อยู่น่ะ ยายน้อยแกไม่ให้พวกลุงสูบอยู่หน้าบ้าน”
“ค่ะ แต่ตอนนี้คุณยายบอกให้กลับได้แล้วนะคะ คุณตาแกอยากพักผ่อนแล้ว”
“จริงด้วย ถ้าอย่างนั้นพวกลุงกลับเลยก็แล้วกัน”
ชายกลัดมันประมาณหกคนรีบเดินดุ่มๆออกมาจากหลังบ้าน พวกมันยิ้มลาเด็กสาวคราวหลานด้วยความเป็นมิตร แต่ตอนนี้คุณหนูน้ำใสกระจ่างแล้ว ว่าภายใต้รอยยิ้มของพวกผู้ชายบ้านๆท่าทางใจดี มันแฝงไปด้วยความหื่นกระหายที่อยากจะผสมพันธุ์เพียงใด!
