การเงินมีปัญญาหาเลยเดินหน้าหาเสี่ยเลี้ยง!

ขอลองเป็นเด็กเสี่ย - 8 . โดย มะเขือม่วง @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ชาย-หญิง,ผู้ใหญ่,NC,NC25++,PWP,เสียว,อีโรติก,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

ขอลองเป็นเด็กเสี่ย

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

ชาย-หญิง,ผู้ใหญ่

แท็คที่เกี่ยวข้อง

NC,NC25++,PWP,เสียว,อีโรติก

รายละเอียด

ขอลองเป็นเด็กเสี่ย โดย มะเขือม่วง @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

การเงินมีปัญญาหาเลยเดินหน้าหาเสี่ยเลี้ยง!

ผู้แต่ง

มะเขือม่วง

เรื่องย่อ

ขอลองเป็นเด็กเสี่ย

เขียนโดย : มะเขือม่วง

ประเภท : อีโรติก , นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่

(Erotic & PWP)

 

เหมาะสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป

เนื้อหาด้านในมีคำหยาบและการบรรยายที่ตรงไปตรงมา

 

----------

 

ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ วิชาชีพ และเหตการณ์ต่างๆเป็นเรื่องสมมุติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทางนักเขียนไม่ได้มีเจตนาชี้นำ หรือส่งเสริมการกระทำใดๆที่เกิดขึ้นในนิยายทั้งสิ้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 

 

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2558

 

E-Book

Meb : Purple.plant

Pinto : มะเขือม่วง

สารบัญ

ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-1 .,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-2 .,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-3 .,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-4 .,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-5 .,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-6 .,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-7 .,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-8 .,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-9 .,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-10 .,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-11 รับงานครั้งแรก...แหกทันที NC+++,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-12 ซดหอยนางรมจนน้ำพุ่ง NC+++,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-13 โดนฝึกหนัก...จัดถึงเช้า NC+++,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-14 .,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-15 .,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-16 .,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-17 เรียกเสี่ยมาปิดจ๊อบ NC+++,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-18 ทิ้งหลักฐานที่บันไดหนีไฟ NC+++,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-19 นางแมวสาวร่านสวาท NC+++ ,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-20 อัดกระสุนก่อนสอบ NC+++,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-21 ริมระเบียง...คอนโดใหม่ NC+++,ขอลองเป็นเด็กเสี่ย-22 ของขวัญวันรับปริญญา NC+++

เนื้อหา

8 .

   ณ ร้านอาหาร...

 

   หลังจากที่ติดอยู่บนถนนได้ไม่นาน เสี่ยชัยก็พาฟ้าใสขับรถเข้ามาจอดในโรงแรมหรู ตอนแรกหญิงสาวก็แอบตกใจอยู่ไม่น้อย แต่โชคดีที่เสี่ยชัยพูดดักขึ้นมาก่อนว่าจองร้านอาหารไว้ในโรงแรม มันเลยทำให้ฟ้าใสโล่งใจขึ้นมาหน่อย...

 

   เธอเองก็ชอบสถานที่มิดชิดแบบนี้เหมือนกัน...

 

   เพราะถ้าเกิดจะต้องไปเดินควงแขนตาลุงคนนี้ในห้าง...คนอื่นคงคิดเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้

 

   “ไม่รู้ว่าหนูชอบอาหารญี่ปุ่นหรือเปล่า”

 

   “....ชอบค่ะ”

 

   “ถ้าชอบก็ทานเยอะๆสิ”

 

   ฟ้าใสพยักหน้า ก่อนจะใช้ตะเกียบคีบเนื้อราคาแพงเข้าปาก ทุกสิ่งทุกอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะเต็มไปด้วยเมนูแสนอร่อย แต่ด้วยชายร่างสูงวัยลุงจ้องถลุงตาอยู่ด้านหน้า มันเลยทำให้ฟ้าใสไปกล้าเคี้ยวอาหารเท่าไหร่นัก เธอก้มหน้าก้มตาอยู่อย่างนั้น จนได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของคนจากฝั่งตรงข้าม

 

   “เสร็จจากนี้หนูอยากไปที่ไหนอีกหรือเปล่า”

 

   “อ๋อ….ไม่ค่ะ”

 

   “ไม่หรอ...”

 

   “…ค่ะ”

 

   ใบหน้าเรียวพยักหน้าขึ้นลงเบาๆ

 

   “หนูไม่อยากเดินห้างหรอ”

 

   “หนูสะดวกแค่มาทานข้าวค่ะ”

 

   “อืม เข้าใจแล้ว”

 

   เสี่ยชัยส่งยิ้มมาให้ ก่อนจะเรียกพนักงานมารับออร์เดอร์อีก หลังจากนั้นเสียงเข้มก็ถามไถ่เรื่องราวส่วนตัวของหญิงสาวไปเรื่อยๆ และฟ้าใสเองก็ถูกเชอรี่สอนมาเป็นอย่างดีก่อนหน้านั้น...

 

   เธอต้องทำหน้าตาหน้าสงสาร...

 

   สร้างชีวิตที่แสนลำบาก...

 

   ต้องทำทุกอย่างเพื่อให้ไอ้เฒ่าหัวงูคนนี้เห็นใจจนถึงที่สุด...

 

   และไม่ลืมที่จะแอ่นหน้าอกโตๆระหว่างสนทนากับเสี่ยชัยด้วย...

 

   แม้จะเป็นครั้งแรก...แต่ฟ้าใสก็ทำมันออกมาได้เป็นอย่างดี หน้าอกคู่ใหญ่เต้านี้ เรียกสายตาของคนตรงหน้าระหว่างพูดคุยจนอยู่หมัด!

 

   “หนูนี่เป็นเด็กดีจริงๆเลยนะ”

 

   “ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ”

 

   ฟ้าใสพูดคล่องขึ้นหลังจากที่เธอได้ดื่มเหล้าญี่ปุ่นที่เสี่ยชัยสั่งมา พอเห็นว่าคนด้านหน้าไม่ได้จู่โจมอะไร หญิงสาวก็ตักอาหารเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย โดยที่ไม่สังเกตสายตาที่รู้ทันเธอเลย...

 

 

   เวลาต่อมา...

 

 

    อาหารทุกอย่างแทบจะหายไปเกือบหมด...

 

   ตั้งแต่ที่เข้ามาเรียนในเมืองกรุง ฟ้าใสก็ไม่เคยเข้ามาในโรงแรมที่หรูขนาดนี้ แถมร้านอาหารที่เสี่ยชัยได้จองไว้ ยังเป็นห้องเดี่ยวอีกต่างหาก จึงทำให้หญิงสาวไม่จำเป็นต้องกังวลกับสายตาของผู้คนภายนอกเลยแม้แต่น้อย แก้มนิ่มที่ดื่มเหล้าญี่ปุ่นไปนั้นแอบแดงระเรื่ออยู่หน่อยๆ...

 

   ทั้งๆที่เป็นช่วงบ่ายแท้ๆ แต่หญิงสาวกับเริ่มกรึ่มๆเสียแล้ว

 

   “นี่สำหรับการมากินข้าวเป็นเพื่อนเสี่ย”

 

   เสี่ยชัยยื่นซองสีน้ำตายให้ฟ้าใส ก่อนที่หญิงสาวจะรับมาด้วยความประหม่าเล็กน้อย

 

   “ขอบคุณค่ะ”

 

   “ไม่เปิดดูหน่อยหรอ เผื่อราคาไม่ถูกใจ”

 

   เมื่อฟ้าใสได้ยินเช่นนั้น เธอจึงแกะซองสีน้ำตาลแง้มดูเงินสดด้านใน จากนั้นดวงตากลมโตก็เบิกกว้างขึ้นมาทันที...

 

   “แค่นั้นพอสำหรับหนูหรือเปล่า”

 

   “พ…พอค่ะเสี่ย ขอบคุณค่ะ”

 

   รอยยิ้มเล็กๆผุดขึ้นมาด้วยความดีใจ เงินสดที่อยู่ในซองกระดาษสีน้ำตาลนี้ มันพอสำหรับค่าหอพักที่ค้างชำระได้ทั้งหมด แถมยังเหลือไว้ซื้อของกินอีกด้วย...

 

   “เสี่ยถูกใจหนูมากเลย....รู้ตัวบ้างมั้ย”

 

   “…..ค่ะ”

 

   “แล้ว…เย็นนี้หนูมีอะไรทำหรือเปล่า”

 

   “คือ…หนูไม่ว่างน่ะค่ะ”

 

   “ถ้าเฮียให้อีกซอง หนูจะว่างมั้ย”

 

   ดวงตากลมโตลุกวาว เมื่อเสี่ยชัยดึงกระดาษสีน้ำตาลออกมาจากกระเป๋า ในนั้นคงเป็นจำนวนเงินหนาตึบเหมือนกับที่เธอได้ ถ้าเกิดว่าได้เงินจำนวนนั้น ทั้งค่าเทอมและหนี้ที่แฟนเก่าพาไปติดคงหมดทันที!

 

   “ดูหนัง...หรอคะ”

 

   “ฮ่าๆๆ หนูไม่รู้จริงๆหรอ”

 

   ร่างสูงหัวเราะ ก่อนที่สายตาจะจ้องมายังเต้าลูกโต

 

   “หนู…ไม่รับงานแบบนั้น....ค่ะเสี่ย”

 

   “แน่ใจนะ...เสี่ยไม่ชอบมาทานข้าวซ้ำสองซะด้วยสิ ถ้าไม่ต่อครั้งนี้....ก็คงไม่ได้เจอกันอีก”

 

   ดวงตากลมจ้องมองไปยังใบหน้าเจ้าเล่ห์ จากนั้นจึงก้มลงไปมองกระดาษสีน้ำตาลหนาๆในมือ ฟ้าใสแค่ตั้งใจจะมาทานข้าวกับไอ้เฒ่าหัวงูแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ได้เงินเมื่อไหร่ เธอก็จะรีบกลับไปจ่ายค่าหอทันที ส่วนเรื่องค่าเทอม....หญิงสาวคิดว่าอาจจะกลับมาทานข้าวกับเสี่ยอีกหน

 

   แต่ท่าทางคนตรงหน้า...จะไม่ใช่เสี่ยโง่ๆที่เห็นนมโตๆเมื่อไหร่เป็นต้องควักเงินจ่าย!