ชาย-หญิง,ผู้ใหญ่,เรื่องเสียว,นิยายเสียว,NC,NC+,NC25++,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ปิดเทอมหน้าร้อนของยี่หวาได้เปลี่ยนไปตลอดกาลเมื่อปะทะพ่อเลี้ยง
ผู้แต่ง
มะเขือม่วง
เรื่องย่อ
พ่อเลี้ยงจอมบงการ
เขียนโดย : มะเขือม่วง
ประเภท : อีโรติก , นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่
(Erotic & PWP)
เหมาะสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป
เนื้อหาด้านในมีคำหยาบและการบรรยายที่ตรงไปตรงมา
----------
ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ วิชาชีพ และเหตการณ์ต่างๆเป็นเรื่องสมมุติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทางนักเขียนไม่ได้มีเจตนาชี้นำ หรือส่งเสริมการกระทำใดๆที่เกิดขึ้นในนิยายทั้งสิ้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2558
E-Book
Meb : Purple.plant
Pinto : มะเขือม่วง
ช่วงปิดเทอมหน้าร้อน...
เครื่องบินลัดฟ้าจากกรุงเทพลงมายังภาคใต้ติดทะเล ยี่หวาในชุดผ้าปลิวไสวเดินนวยนาดออกมารอรถแท็กซี่ ก่อนจะสั่งให้เดินทางไปยังรีสอร์ทขนาดใหญ่ของพ่อเลี้ยง หนึ่งปีแล้วที่ใบหน้าไม่ได้กระทบกับลมทะเล บรรยากาศยังดีเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนและคงจะดีกว่านี้ถ้าเธอได้มาที่นี่กับเพื่อนๆ
“ยี่หวา มาได้สักทีนะ”
เสียงผู้เป็นแม่เดินจับหมวกสานพร้อมกับแว่นกันแดดมาแต่ไกล พรพรรณกลายเป็นคุณนายไปแล้ว ตั้งแต่ที่แต่งงานกับชายวัยกลางคนเจ้าของรีสอร์ท เธอแทบจะไม่ต้องออกแรงทำมาหากินอะไรเลย วันๆเอาแต่ดูเครื่องประดับและข้าวของเครื่องใช้มากมาย...
สาเหตุที่กำชับลูกสาวให้เดินทางมาที่นี่ก็เพื่อเป็นเพื่อนในการซื้อของเท่านั้น
“สวัสดีค่ะแม่”
“ตายแล้ว ทำไมแกทำเสียงอย่างนั้น เหมือนไม่อยากเจอฉันอย่างนั้นแหละ”
“หนูอยากเจอแม่สิคะ ทำไมถึงไม่อยากเจอ”
“พอๆ เลิกทำหน้าบูด วางกระเป๋าไว้ตรงนี้เดี๋ยวแม่สั่งพนักงานมายกไปไว้ที่ห้อง”
“ค่ะ”
ร่างระหงเดินสำรวจตรวจตรารีสอร์ทภายในอย่างถี่ถ้วน ไม่ใช่เพราะเธอสนใจสถาปัตยกรรมสวยงามพวกนี้ แต่หญิงสาวกำลังมองหาว่ามีพ่อเลี้ยงร่างโตอยู่บริเวณรอบๆตัวหรือไม่ เธอเหน็ดเหนื่อยกับการตอบคำถามเรื่องการเรียนและเกรดเฉลี่ยเต็มทน
เห็นหน้ากันทีไร...คำพูดบงการทั้งหลายก็โถมเข้ามาจนเธอแทบจะไม่ได้ใช้ชีวิตเป็นของตัวเองอยู่แล้ว
“หนูจะได้นอนที่รีสอร์ทหรอคะ”
“แค่สองวันเท่านั้นแหละ กว่าช่างจะซ่อมหลังคาบ้านเสร็จ พายุช่วงต้นฤดูร้อนมันแรงจริงๆ”
“ทำไมอ่ะแม่ หนูนอนที่นี่ตลอดทั้งเดือนไม่ได้หรอ”
“แกเป็นคนในครอบครัวนะ ไม่ใช่แขกซักหน่อย มาบ้านก็ต้องนอนบ้านสิ”
ร่างระหงทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม เธอถอนหายใจออกมาเมื่อได้ยินสิ่งที่มารดากล่าว ทุกครั้งที่ปิดเทอมฤดูร้อนยี่หวาต้องไปนอนที่บ้านพักตากอากาศหลังใหญ่ลึกลงไปในรีสอร์ท ซึ่งแน่นอนว่าพ่อเลี้ยงและแม่ของเธอก็อาศัยอยู่ที่นั่น...
เธอต้องนั่งทานข้าวกับตาลุงหน้าหนวดทุกวันจนอาหารไม่อร่อย...
ไม่ได้เจอกันตั้งหนึ่งปี...ป่านนี้หนวดเคราคงดกเต็มหน้าเป็นลิงไปแล้ว...
“ห้องของแม่กับพ่ออยู่ติดกับแกนะ”
“อะไรนะคะ”
“แกจะทำเสียงตกใจไปทำไม รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้ว เย็นนี้เดี๋ยวคุณพ่อจะพาไปทานข้าวนอกบ้าน”
“เขาไม่ใช่พ่อหนูสักหน่อย”
“ยัยลูกคนนี้ แม่บอกกี่ครั้งแล้ว....เดี๋ยวเขาก็น้อยใจหรอก”
“จะมาน้อยใจอะไร”
พรพรรณส่ายหน้าให้กับท่าทางที่ไม่เคยเปลี่ยนของลูกสาว
เธอไม่เคยถูกใจสามีใหม่ของแม่เลย ไม่ว่าจะเป็นคนเก่าหรือคนใหม่ ตั้งแต่ที่เลิกรากับคุณพ่อผู้ให้กำเนิด หญิงวัยกลางคนก็แต่งงานมาถึงสามครั้ง นับเป็นช่วงชีวิตที่ลูกสาวจะต้องมีพ่อเลี้ยงมากหน้าหลายตาจนเธอแทบจำไม่ได้ว่าใครเป็นตัวจริงกันแน่
“หกโมงเย็นเข้าใจมั้ย”
“เข้าใจแล้วค่า”
เสียงแหลมตอบออกมาก่อนที่มารดาจะปิดประตู...
ร่างในชุดผ้าผืนบางเกลือกกลิ้งไปมาระหว่างเตียง เธอถอนหายใจด้วยความคิดมากมาย ยี่หวายังไม่พร้อมเจอพ่อเลี้ยงของเธอในครั้งนี้ เพราะเกรดเฉลี่ยที่มีไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก ไกรศรเป็นคนพูดจริงทำจริง....และคำขู่ที่ว่าข้าวของแบรนด์เนมจะต้องมาพร้อมกับเกรดเฉลี่ย...
ดูท่าปีหน้าดาวมหาลัยคงต้องใข้กระเป๋าผ้าเดินเรียนเป็นแน่
“อื้อออ ไม่เอาหรอก ก็ซื้อให้เองหนิ จะมาเอาคืนแบบนี้ได้ยังไง”
ยี่หวานอนกอดกระเป๋าหนังราคาแพงที่พ่อเลี้ยงซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิด เธอจ้องมองมันด้วยความหวงแหน ถ้าเกิดว่าถูกแย่งชิงไปหญิงสาวคงไม่เป็นอันเรียนแน่ๆ เห็นทีช่วงนี้คงต้องทำตัวดีๆให้พ่อเลี้ยงใจอ่อน จะทำท่าทางเย่อยิ่งเหมือนแต่เดิมคงไม่ได้...