ชะตากรรมของสองพ่อลูกไม่แท้ต้องมารับกรรมใช้หนี้ที่ไม่ได้ก่อ หนำซ้ำพวกเขายังถูกเจ้าหนี้บังคับให้เล่นหนัง GV โดยไม่เต็มใจ "พวกมึงอดทนเล่นให้กูสามเรื่องหนี้มึงก็หมดแล้ว หรือจะกลับไปทำงานงก ๆ เหมือนเดิม"
ชาย-ชาย,NC+,NC25++,NC,pwp ,pwp,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ซันและช้างสองพ่อลูกไม่แท้ต้องรับภาระหนี้แทนสวยแม่ของซันซึึ่งก็เป็นภรรยาของช้างด้วยเช่นกัน
เนื่องจากเดือนที่แล้วสาวได้ขโมยเงินเก็บและเงินในบัญชีของช้างไปจนหมดหนีไปกับชู้รัก จนช้างสิ้นเนื้อประดาตัว
หนำซ้ำสวยยังแอบกู้หนี้นอกระบบกับเสี่ยอู๊ดผู้อิทธิพลในพื้นที่ไปเป็นหลักแสน ทำงานช้างที่ต้องรับผิดชอบหนี้แทนต้องมาทำงานเสริมหลังทำงานที่ประจำด้วยโดยการขับรถส่งอาหารเพื่อมาจ่ายดอกเบี้ยหนี้แทนสวย
ส่วนซันเขาอยากช่วยแบ่งเบาภาระหนี้สินที่แม่ของเขาสร้างไว้และไม่อยากเป็นภาระเพิ่มให้ช้าง ซันจึงใช้เวลาว่างหลังจากเรียนที่มหาลัยเสร็จก็ใช้เวลาว่งทำงานพิเศษเพื่อหารายได้
ถึงแม้ทั้งคู่จะทำงานอย่างหนักทุกวัน แต่เนื่องจากหนี้ที่แม่ของซันกู้มาเป็นยอดที่สูงและเป็นหนี้นอกระบบที่อัตตราดอกเบี้ยสูงแบบรายวัน ทำให้ต่อให้จ่ายมากเท่าไหร่หนี้ก็แทบไม่ลดสักที
วันนี้หลังจากซันทำงานพาร์ตไทม์เสร็จก็โทรศัพท์หาช้างพ่อเลี้ยงของเขาทันที แต่ว่าซีนโทรไปกี่สายช้างก็ไม่รับโทรศัพท์สักสาย
ซันเป็นห่วงช้างมากจึงรีบกลับบ้านทันที แต่พอซันมาถึงบ้านแล้วประตูเข้าไป ซันก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก เห็นช้างนั่งหน้าซีดคอตกข้าง ๆ เสี่ยอู๊ดผู้เป็นเจ้าหนี้
ซันที่รู้สึกกลัวทำตัวไม่ถูกจึงจะคิดจะวิ่งหนีออกไปนอกบ้านแต่ถูกลูกน้องหน้าโหดทั้งสองของเสี่ยอู๊ดยืนขว้างไว้
"ไอ้รูปหล่อมึงจะหนีไปไหน ดูขอเตือนมึงไว้ก่อน ถ้ามึงหนีพ่อมึงได้เหลือไตข้างเดียวแน่" เสี่ยอู๊ดชายรูปร่างท้วมหน้าเข้มพูดขู่ซัน
ซันที่รู้ว่าไม่สามารถหนีไปได้และเป็นห่วงพ่อเลี้ยงของเขาจึงทำตามคำสั่งเสี่ยอู๊ดอย่างว่าง่าย
ซันเดินไปนั่งลงข้าง ๆ พ่อเลี้ยงของเขา ตัวสั่นกอดแขนพ่อเลี้ยงของเขาแน่น
"เสี่ยครับอย่าทำอะไรลูกชายผมเลย ผมขอร้อง" ช้างยกมือไหว้ขอร้อง
ซันที่รู้สึกกลัวเป็นอย่างมากจึงยกมือไหว้ตามช้างเพื่อขอร้องเสี่ยอู๊ด
"กูไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำสักหน่อย กูรู้ว่าอีสวยมันกู้แล้วหนีไปกับผัวเด็กมัน แต่จะไม่ให้กูทวงกับพวกมึงเลยก็ไม่ได้หนี้ไม่ใช่น้อยเอาไปเป็นแสน"
"ครับ ผมรู้ แต่ผมก็พยายามหาเงินเท่าที่จะทำได้หมดแล้ว มีอะไรที่พอขายได้ผมก็ขายเอาเงินมาจ่ายดอกเสี่ยหมดจนผมไม่เหลืออะไรแล้ว ฮือ ๆ" ช้างร้องไห้ฟูมฟาย
"เฮ้ออ เลิกร้องไห้ได้แล้ว กูไม่ได้จะมาทำทุบตีพวกมึงสักหน่อย ที่กูมาหาพวกมึงวันนี้ก็เพื่อจะยื่นข้อเสนอให้"
"ข้อเสนออะไรครับ" ช้างหยุดร้องไห้แล้วพูดถามเสี่ยอู๊ด
"มึงทำงานหาเช้ากินค่ำแบบนี้เมื่อไหร่จะหาเงินมาใช้กูหมด กูเลยคิดจะให้พวกมึงสองมาเล่นหนังให้กูเพื่อใช้หนี้แทน"
"หนัง!" ช้างและซันมองหน้ากันแล้วอุทาน
"หนังอะไรเหรอครับ พวกผมแสดงละครไม่เป็น อีกอย่างหน้าตาพวกผมก็บ้าน ๆ แบบนี้ จะให้ผมรับบทเป็นอะไรเหรอครับ" ช้างเป็นคนถ่อมตนมักคิดว่าตัวเองเป็นคนหน้าตาบ้าน ๆ ธรรมดา
แต่สิ่งที่เสี่ยอู๊ดและคนรอบข้างเห็นนั้นต่างจากสิ่งที่ช้างคิดไว้อย่างสิ้นเชิง
ช้างเป็นชายหนุ่มสี่สิบต้น ๆ ที่หน้าตาคมเข้ม ดั้งโด่ง ผิวแทน หุ่นล่ำกำยำ ก้นใหญ่จนใครต่อใครที่เห็นก็รู้สึกมันเขี้ยวอยากตีไม่ใช่น้อย
"หน้าตาบ้าน ๆ แบบมึงนี้แหละคนชอบเยอะ" เสี่ยอู๊ดยิ้มพร้อมกับมองเรือนร่างของช่าง จากนั้นก็มองไปที่ซันลูกเลี้ยงของช้าง
"ส่วนลูกเลี้ยงมึงก็หน้าตาดีใช่เล่น ตาตี่ผิวขาว ตามพิมพ์นิยมยอดคนดูคงเยอะแน่ ๆ งั้นเอาเป็นว่าถ้าพวกมึงสองคนตกลงเล่นหนังให้กูสักสามเรื่องกู้จะยกหนี้ให้พวกมึงทั้ง และระหว่างที่ถ่ายหนังให้กูกูจะไม่คิดดอกเพิ่ม"
"ได้สิครับเสี่ยอู๊ดผมตกลง แล้วซันล่ะโอเคไหมลูก" ช้างรีบตอบตกลงทันที จากนั้นก็หันไปถามซัน
"ผมยังไงก็ได้ ขอแค่หมดหนี้ไม่ต้องเห็นพ่อทำงานหนักก็พอ" ซันหันไปตอบช้าง
แแต่ว่าหนังที่เสี่ยจะให้เล่นเป็นหนังแนวไหนเหรอครับ" ซันมองเสี่ยอู๊ดตาแป๋วถามในสิ่งที่เขาสงสัย
"เอิ่มก็เป็น....แนวดราม่า" เสี่ยพยายามตอบเลี่ยง เพื่อหลอกให้ทั้งสองตลกแล้วเซ็นสัญญาก่อน
"ดราม่า" ซันนึกภาพในหัวว่าเขากำลังเล่นละครคุณธรรม
"ก็มึงกับพ่อมึงต้องร้องกันทั้งเรื่อง งั้นเอาเป็นว่าสรุปพวกมึงสองคนตกลงใช่ไหม"
ซันและช้างผงกหัวพร้อมกัน
"งั้นเซ็นเอกสารนี่ซะ มึงต้องเล่นหนังให้กูสามเรื่อง ห้ามหนี ห้ามหายระหว่างช่วงถ่ายทำ ถ้ารายได้หนังดีกูจะให้ค่าตัวพวกมึงเพิ่มหลังจากหักลบกับหนี้พวกมึงแล้ว" เสี่ยอู๊ดยิ้มกว้างวางเอกสารไว้ข้างหน้าให้ชายทั้งสอง
"ได้ครับ งานหนักกว่านี้ผมก็ยังทำได้ แค่เล่นละครไม่ต้องไปแบกไปหามยังไงก็ต้องดีกว่าอยู่แล้ว" ช้างรีบเซ็นตามที่เสี่ยอู๊ดบอกโดยไม่ได้อ่านรายละเอียดสัญญาเลยสักนิด
ส่วนซันรู้สึกตงิดใจเล็กน้อย แต่ก็เซ็นตกลงในใบสัญญา โดยอ่านผ่านอย่างไม่ตั้งใจ
"เรียบร้อยแล้วสินะ งั้นพรุ่งนี้กูจะมารับตอนเย็น" เสี่ยอู๊ดยิ้มแป้นรีบเก็บเอกสารสัญญา จากนั้นก็พากันกลับ
"พ่อผมว่ามันแปลก ๆ นะ เสี่ยเขาให้เราไปแสดงหนังจริง ๆ ใช่ไหม ไม่ได้ให้เราเซ็นยินยอมยกอวัยวะให้เขานะ" พอเสี่ยอู๊ดกับลูกน้องกลับซันก็รีบมาคุยกับพ่อเลี้ยงของเขา
"เสี่ยอู๊ดถึงหน้าแกโหด แกก็ใจดี ใครได้ทำงานกับเสี่ยอู๊ดได้ดีทุกคน ดูอย่างไอ้เจ้าเอ็มหลานยายอรได้ยินเขาเล่าปากต่อปากว่าเสี่ยอู๊ดให้ไปเล่นหนังเหมือนกัน ตอนนี้ได้ดิบได้ดีถอยรถป้ายแดงคันใหม่ เห็นแล้วก็อิจฉา พ่ออุตส่าห์ว่าจะออกรถคันใหม่สิ้นปีนี้ แม่เอ็งไม่น่าทำพ่อเลย ฮือ ๆ"
ช้างร้องไห้ฟูมฟายคิดถึงเรื่องที่แม่ของซันทำกับเขา
"พ่อผมขอโทษแทนแม่นะครับ ผมสัญญาหลังจากผมเรียนจบผมจะเลี้ยงดูให้พ่อสบายเอง"
"ขอบใจมากนะซัน ถึงพ่อไม่ใช่พ่อแท้ ๆ ของซัน แต่พ่อก็รักลูกนะ"
ช้างและซันกอดคอกันแล้วกันร้องไห้
วันถัดมาเสี่ยอู๊ดได้มารับช้างกับซันตามเวลานัด ซันรู้สึกสังหรณ์ใจแปลก ๆ แต่ก็ขึ้นรถไปพร้อมกับช้างพ่อเลี้ยงของเขา
"เสี่ยครับที่ที่พวกเราจะไปถ่ายหนังไกลไหมครับ" ระหว่างนั่งอยู่บนรถช้างที่ตื่นเต้นเป็นอย่างมากจึงเอ่ยถามเสี่ยอู๊ด
"ไม่ไกลหรอกบ้านกูเอง ทีมงานกับนักแสดงคนอื่น ๆ กำลังรอพวกมึงอยู่"
"คะคะคือว่า พ่อกับผมแสดงเป็นใครในเรื่องเหรอครับ" ซันแทรกถามขึ้นมาด้วยความสงสัย
"มึงแสดงเป็นนักเรียนมัธยมกูเตรียมชุดไว้ให้แล้ว ส่วนพ่อมึงก็แสดงเป็นพ่อของมึงแทบไม่ต้องทำอะไรมาก"
"แล้วพวกผมต้องพูดอะไรบ้างครับ มีบทให้ผมอ่านก่อนไหม"
"กูให้ทีมงานเขียนสไลด์ข้อความไว้ให้แล้ว มึงก็มองมาที่ข้างล่างกล้องแล้วอ่านข้อความ ข้อความมีไม่ค่อยเยอะหรอก หนังกูเน้นลื่นไหลตามอารมณ์ร้องกับครางก็พอ"
"ฮะ! คราง ทำไมต้องครางด้วยครับ หรือว่าหนังที่เสี่ยจะให้ผมเล่นเป็นหนัง..." ซันตกใจถามเสี่ยอู๊ดย้ำอีกรอบ
"ใช่หนังโป๊น่ะ เป็นหนึ่งในธุรกิจของกูที่กำลังเติบไปได้สวย กูก็เลยจะให้พวกมึงมาเป็นนักแสดงหลักให้ช่องกู"
ช้างและซันที่ได้ฟังก็รู้สึกช็อกตกใจเป็นอย่างมาก
"พ่อผมว่าแล้วมันแปลก ๆ ไม่เอานะครับผมไม่อยากเล่นหนังแล้ว" ซันพอรู้ว่าเขาจะต้แงเล่นหนังโป๊ก็รู้สึกกลัว
"ถ้าพวกมึงไม่เล่นเท่ากับพวกมึงทำผิดสัญญา พวกจะต้องหาเงินมาใช้กูคนละสิบล้านไม่รวมหนี้อีสวย" เสี่ยอู๊ดยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ยื่นสำเนาสัญญาให้ช้างกับซัน
"ห๊าา สิบล้าน" ซันและช้างอุทานพร้อมกัน
ช้างกับซันตั้งใจอ่านสัญญาอย่างจริงจัง ก็เห็นข้อความระบุไว้ชัดเจนว่าหาผิดสัญญาจะต้องใช้หนี้สิบล้าน พออ่านเสร็จพวกเขารู้สึกหมดแรงไม่รู้จะทำยังไงต่อไปดี
"เสี่ยครับผมขอร้องนะครับ ผมจะยอมเล่นคนเดียวปล่อยลูกผมไปเถอะ" ช้างยกมือไหว้ขอร้องเสี่ยอู๊ด
"พ่ออย่าทำแบบนี้เลย ผมจะเป็นคนเล่นเองปล่อยพ่อผมไปเถอะ" ซันก็ยกมือไหวขอร้องเสี่ยอู๊ดเช่นกัน
"กูไม่ปล่อยใครไปทั้งนั้น พวกมึงแค่เปลืองตัวเล่นหนังให้กูสามเรื่องเองจะกลัวอะไรนักหนา หรือมึงอยากทำงานงก ๆ ใช้หนี้ให้อีสวยที่ไม่มีวันหมดสักทีเลือกเอา"
ซันและช้างมองหน้ากัน พวกเขาทั้งคู่ก็รู้สึกเหนื่อยไม่ใช่น้อยที่ต้องทำงานอย่างหนักเพื่อหาเงินมาใช้ดอกก็แทบไม่พอ
"ต่อให้พวกมึงจะปฏิเสธไม่อยากทำแล้ว ยังไงพวกมึงก็ต้องทำอยู่ดี เตรียมตัวลงจากรถกูซะถึงบ้านกูแล้ว"
"ไม่เป็นไรนะลูก เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันให้ได้"
"ครับพ่อ"
ช้างกับซันได้จับมือพร้อมกับมองตากันเพื่อให้ให้กำลังใจกันและกัน
