เมื่อเขาไม่รักจะไปยากอะไรใช้น้ำมันพรายลุ่มหลงสิ ใช้แล้วหลงรักหัวปักหัวปำ
ผู้แต่ง
ลูกไก่สามตัวเรื่องย่อ
เมื่อเขาไม่รักจะไปยากอะไรใช้น้ำมันพรายลุ่มหลงสิ ใช้แล้วหลงรักหัวปักหัวปำ
ชาย-ชาย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
น้ำมันพรายลุ่มหลง
เมื่อเขาไม่รักจะไปยากอะไรใช้น้ำมันพรายลุ่มหลงสิ ใช้แล้วหลงรักหัวปักหัวปำ
จีนหนุ่มมหาลัยปีสองสุดเนิร์ดชอบทำท่าตัวเจี๋ยมเจี้ยม จีนเขาได้พักอยู่ห้องพักเดียวกันกับโรมเดือนมหาลัยสุดหล่อเนื่องจากด้วยเหตุผลบางอย่าง ซึ่งทุกคนรอบข้างโรมเข้าใจว่าจีนคือเพื่อนสนิทของโรมที่ต่างกันสุดขั้ว
แต่ความจริงแล้วโรมไม่เคยคิดว่าจีนคือเพื่อนด้วยซ้ำ เวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นโรมมักแสร้งทำดีกับจีน แต่พออยู่กันสองคนโรมมักทำตัวหยาบคายต่อว่าด่าทอจีน ชอบพูดให้จีนไม่มั่นใจในตัวเอง และชอบสั่งให้จีนทำนู่นทำนี้ให้ไม่ต่างจากคนรับใช้
แม้โรมจะทำตัวแย่ใส่จีนมากแค่ไหนจีนก็ไม่เคยตอบโต้กลับหรือคิดที่จะปลีกตัวออกจากโรม ที่จีนยอมโรมขนาดนี้นั้นก็เป็นเพราะจีนรักโรมมาตลอด
จีนอยู่ในสถานะนี้เพราะหวังว่าสักวันความใกล้ชิดจะทำให้โรมใจอ่อนตกหลุมรักตนในสักวัน แต่สุดท้ายโรมก็ได้ทำให้จีนหมดความอดทน โรมได้พาหญิงสาวมาที่ห้องพักแล้วมีเซ็กซ์กัน
จีนรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก จีนรู้ดีว่าโรมชอบผู้หญิงและไม่มีวันชอบผู้ชายอย่างเขา แต่พอได้เห็นกับตามันทำให้จีนปวดใจเป็นอย่างมาก และได้ตัดสินใจที่จะทำให้จีนรักตนให้ได้โดยไม่สนวิธีว่าวิธีนั้นจะถูกต้องหรือเปล่า
จีนได้เล่าเรื่องของเขาที่รู้สึกต่อโรมให้เพื่อนในเกมออนไลน์ฟัง เพื่อนออนไลน์จึงแนะนำดาร์กเว็บให้รู้จัก และบอกให้จีนลองเข้าไปหาสิ่งของที่จะช่วยให้ความต้องการของจีนเป็นจริง
จีนพอได้ลองเข้าไปในดาร์กเว็บตามคำแนะนำของเพื่อนคนนั้น เขาก็ต้องตื่นตาตื่นใจเป็นอย่างมาก เพราะสิ่งที่อยู่ในนี้เป็นสิ่งที่เขาคิดว่าไม่มีอยู่จริงแต่กลับมีจริงจนน่าเหลือเชื่อ และสิ่งของวิเศษเหล่านี้สามารถซื้อขายเช่าได้ เพียงแต่ว่าราคาสูงมากเป็นพิเศษ
จีนจึงลองพิมพ์ความต้องการของเขาในช่องค้นหา สินค้ามากมายได้ปรากฏให้เขาเลือกซื้อ จีนเลื่อนดูสินค้าแต่ละชิ้นอย่างตั้งใจจนไปสะดุดตากับน้ำมันพรายลุ่มหลง
น้ำมันพรายลุ่มหลง มีคุณสมบัติทำให้ผู้ที่รับประทานเข้าไปตกหลุมรักผู้ที่ใส่ให้รับประทานเพียงคนเดียว
แต่ว่าน้ำมันพรายลุ่มหลงขวดนี้มีประสิทธิภาพแค่เพียงเจ็ดวัน หากภายในเจ็ดวันไม่หยดใส่อาหารหรือน้ำดื่มให้ผู้ที่ต้องการให้ตกหลุมรักรับประทานอีก น้ำมันพรายก็จะเสื่อมฤทธิ์ลงและจะไม่สามารถใช้กับคนคนนั้นได้อีก
หากต้องการให้คนคนนั้นรักเราตลอดไปก็ต้องใส่ให้รับประทานทุก ๆ เจ็ดวันอย่าให้ขาดเด็ดขาด
จีนลองกดสั่งซื้อทันทีพอรุ่งเช้าก็มีพัสดุมาวางอยู่บนหัวเตียงของจีนตามที่เว็บดาร์กเว็บแจ้งไว้ จีนรีบเปิดกล่องทันทีแล้วอ่านคู่มืออย่างละเอียดอีกรอบแล้วลุกไปทำอาหารเช้าให้โรมรับประทาน
"ไอ้จีนวันนี้มึงทำอะไรให้กูกินว่ะหอมเชียว" โรมเดินออกมาจากห้องโดยสวมเพียงกางเกงขาสั้นถามจีนหลังจากได้กลิ่นหอมของอาหาร
"ข้าวต้มกุ้งน่ะ"
"มึงทำเสร็จหรือยังกูหิวแล้ว" โรมนั่งเก้าอี้สายตาจ้องมองไปที่จีน
"สะสะเสร็จแล้ว" จีนพยายามทำตัวให้เหมือนปกไม่ให้เป็นพิรุธ ตักอาหารใส่ถ้วยยกมาวางข้างหน้าโรม
"ไอ้จีนวันนี้มึงตัวแปลก ๆ จัง มึงไม่ได้ใส่อะไรแปลก ๆ ให้กูกินใช่ไหม" โรมจ้องจีนตาเขม็ง
"ปะปะเปล่านะ เราก็แค่...แค่ไม่ค่อยสบายน่ะ" จีนรีบปฏิเสธทันที
"ไปเอาช้อนอีกอันมาตักข้าวต้มในถ้วยกูซะ ถ้ามึงไม่ได้ใส่อะไรมึงก็ต้องกินได้" โรมกอดอกพูดสั่งจีน
"ดะดะได้สิ" จีนรีบไปหยิบช้อนมาตักข้าวต้มเข้าปากแล้วเคี้ยวให้โรมดู โรมจ้องเขม็งสังเกตท่าทางของจีนไม่ละสายตา
"มึงไม่ได้ใส่อะไรลงไปจริง ๆ สินะ ทำตัวแปลก ๆ มีพิรุธฉิบหาย อย่าบอกนะว่ามึงไปทำอะไรผิดมามึงได้ทำตัวแปลก ๆ" โรมยังคงรู้สึกสงสารจีนอยู่
"เปล่านะ เราไม่ได้ทำอะไรผิดจริง ๆ" จีนปฏิเสธเสียงสูง (ดีนะที่น้ำมันพรายขวดนี้มีผลกับคนอื่นไม่มีผลต่อคนที่ใส่ลงไป)
"กูว่าที่มึงทำตัวแปลก ๆ แบบนี้ คงเป็นเรื่องที่กางเกงในกูหายไปแน่ ๆ อย่าบอกนะว่ามึงเป็นคนขโมยไป"
"บ้า! เราจะทำแบบนั้นทำไม" จีนรีบพูดปฏิเสธทันที
"ฮ่า ๆ กูแค่พูดเล่น" โรมหัวเราะเสียงดัง
(นึกว่าจับเรื่องกางเกงในได้จริง ๆ ซะแล้ว ดีนะซื้อตัวใหม่มาแทนแล้ว) จีนมองดูโรมตักข้าวต้มใส่ปาก พอโรมทานไปได้เพียงหนึ่งคำโรมก็หยุดชะงัก
"โรมกับข้าวไม่ถูกปากเหรอ" จีนเห็นโรมทำตัวแปลก ๆ จึงถาม
"เปล่า กูแค่รู้สึกว่าวันนี้ทำมึงน่ารักจังว่ะ" โรมมองจีนแล้วยิ้มหวานให้
จีนที่ได้ยินและเห็นภาพตรงหน้าก็รู้สึกตกใจ
"ฮะ! เมื่อกี้โรมพูดว่ายังไงนะ"
"มึงน่ารักจัง กูชอบมึงนะไอ้จีน"
(น้ำมันพรายนี่ได้ผลจริง ๆ ด้วยแฮะ แบบนี้โรมก็จะรักเราคนเดียวตลอดไปแล้วสินะ) จีนรู้สึกดีใจจนทำตัวไม่ถูก
"ไอ้จีนกูรู้ว่ามึงก็ชอบกูเหมือนกัน งั้นกูกับมึงเรามาเป็นแฟนกันเถอะ"
(นี่โรมรู้มาตลอดเลยเหรอเนี่ยว่าเราชอบโรม แต่ทำไมถึงใจร้ายกับเรามาตลอด)
จีนรู้สึกเสียใจและผิดหวังในตัวโรมเป็นอย่างมากพอรู้ว่าโรมรู้อยู่แล้วว่าตนนั้นชอบโรมมาตลอดแต่โรมก็ยังทำตัวแย่ใส่
"ไม่ ตอนนี้เราไม่รักโรมแล้ว เราว่าเราจะย้ายออกจากที่นี่"
"ทำไมละ มึงจะได้เป็นแฟนกับคนหล่ออย่างกูเลยนะ ถ้ามึงไม่คบกูก็ไม่มีใครคบกับมึงแล้วนะ หรือว่ามึงไปรักคนอื่นแล้ว ไม่ได้นะมึงต้องรักกูคนเดียว ชอบกูคนเดียว" โรมลุกขึ้นไปตัวของจีนเขย่าอย่างแรง
"โอ๊ย! เอามือออกไปนะ ทำตัวแย่ ๆ แบบนี้ใส่เราทุกวันจะให้เรารักโรมที่ทำตัวแบบนี้กับเราเหรอ"
"กูขอโทษ มึงกลับมารักกูเหมือนเดิมเถอะนะกูจะไม่ทำตัวแย่ ๆ ใส่มึงอีกแล้ว" โรมทำท่าเหมือนจะร้องไห้แล้วกอดจีน
"เลิกกอดเราได้แล้วเราหายใจไม่ออก"
"ไม่กูจะกอดมึงจนกว่ามึงจะรักกูเหมือนเดิม"
"ไหนบอกจะเลิกทำตัวแย่ ๆ ใส่เราไง แล้วทำไมเราบอกให้เลิกกอดถึงไม่เลิกกอด"
"กูขอโทษฮือ ๆ"
(น้ำมันพรายนี่ได้ผมดีเกินคาดเลยแฮะ ร้องไห้ซะน่าสงสารจริง ๆ งั้นขอเล่นตัวเอาคืนสักหน่อยแล้วกัน)
"นี่โรมรู้ว่าเราชอบโรมตั้งแต่ตอนไหนเหรอ"
"ตั้งแต่มอปลาย"
"รู้มาตั้งนานแล้วสินะ ทำไมถึงแกล้งทำเป็นไม่รู้แล้วให้เราอยู่ใกล้นายตลอดเหมือนปกติล่ะ"
"ก็มึงมันใช้ง่าย ขออะไรก็ทำให้ ไม่เคยโกรธกูต่อให้ด่ามึงว่ามึงสารพัด"
"นายคงคิดว่าเราเหมือนหมาสินะ" พอได้ยินเหตุผลของโรมจีนก็รู้สึกโกรธไม่ใช่น้อย
"แต่ก่อนยอมรับว่ากูคิดแบบนั้น แต่ตอนนี้กูรักมึงแล้ว เรามาเป็นกันเถอะนะกูจะดูแลมึงดุจเจ้าหญิงของกูเอง" โรมคุกเข่าคว้ามือจีนมาจูบที่หลังมือ
"เจ้าหญิงอย่างนั้นเหรอ นายมีเจ้าหญิงของนายอยู่กี่คนล่ะตอนนี้ แค่เราไม่รักนายสักคนนายยังมีอีกหลายคนให้นายรัก" จีนแกล้งพูดแขวะ
"กูจะเลิกให้หมดทุกคนเลย กูจะมีแค่มึงคนเดียว" โรมรีบโทรศัพท์หาบรรดาหญิงสาวที่เขาคบและคุยเพื่อบอกเลิก
"กูบอกเลิกหมดทุกคนแล้ว กูมีแค่มึงคนเดียวแล้วตอนนี้ กูรักมึงนะจีน" โรมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าจีนเพื่อหวังที่จะจูบ แต่จีนเอามือกันไว้ก่อนทั้งที่เป็นสิ่งที่เขาอยากทำกับโรมมานานแล้ว
"อย่านะ"
"ทำไมล่ะ มึงเลิกใจแข็งกับกูได้แล้ว ไม่อยากจูบกับกูเหรอ ทั้งที่ตอนนั้น..."
"ตอนนั้นอะไร"
"มึงเคยแอบจูบปากกูตอนกูเมาหนักวันนั้นไง"
(จริงด้วย งั้นแสดงว่าตอนนั้นโรมไม่ได้หลับ ไอ้บ้านี่เราทำอะไรลงไป) จีนทั้งอายทั้งโกรธ
"เลิกเอามือบังแล้วมาจูบกันเถอะนะจีนจ๋า" โรมแลบลิ้นเลียฝ่ามือของจีน
"อื้อส์ ทำบ้าอะไรของโรมเนี่ย เรายังไม่ได้บอกโรมเลยว่าเรากลับมารักโรมเหมือนเดิมแล้ว นายนี่บ้าจริง ๆ รู้ทุกอย่างอยู่แล้วแต่แกล้งทำเป็นไม่รู้"
"จะให้กูลุกต่อยหน้ามึงตอนนั้นหรือไง แกล้งทำเป็นไม่รู้ก็ดีกว่าไหม ถ้าตอนนั้นกูบอกกูรู้ว่ามึงชอบกูแล้วมาจูบกูตอนเมา ตอนนี้มึงจะมาอยู่ข้าง ๆ กูแบบนี้เหรอ ถึงตอนนั้นกูไม่ได้ชอบมึงแบบนี้แต่กูก็ไม่อยากเสียมึงไปนะ สรุปมึงจะเป็นแฟนกูไหม" โรมทำท่าทางอ้อน
"ไม่!"
"งั้นไม่เป็นไร มึงไม่รักกูแต่กูได้เป็นผัวมึงก็ยังดี" โรมแบกร่างจีนพาดบ่าลากเข้าห้องของเขา
"ไอ้บ้า ไอ้เลว (น้ำมันพรายนี้มันฤทธิ์แรงไปแล้วเอาไงดีไม่อยากเป็นเมียด้วยสิ)" จีนร้องตะโกนดิ้นไปมา
โรมวางร่างของจีนลงบนเตียง คร่อมร่างของจีนไว้
"หยุดนะถ้ามึงทำแบบนี้กูจะเกลียดมึงไปทั้งชีวิต แล้วจะไม่โผล่มาให้มึงเห็นหน้าอีกต่อไปเลย"
"แล้วจะให้กูทำยังไงล่ะ ตอนนี้กูรู้สึกรักมึงมากเลย มึงไม่ต้องรักกูก็ได้ แต่กูไม่อยากให้มึงเป็นของใครเป็นของกูคนเดียวก็พอ ฮือ ๆ" โรมสีหน้าเศร้าร้องไห้สะอึกสะอื้น
"เฮ้ออ หยุดร้องนะได้แล้วโรม ก็โรมทำตัวไม่ดีกับเราจะให้เรารักโรมเหรอ ถ้าโรมอยากให้เรารักต้องทำตัวดีกับเราสิ" จีนเอามือจับใบหน้าของโรมแล้วขยับปลายนิ้วโป้งเช็ดน้ำตาของโรมที่ไหลออกมา
"รักตอนนี้เลยได้ไหมกูจะทำตัวดีกับมึงแน่นอน" โรมทำท่าทางน่าสงสาร
"อืม งั้นโรมเป็นฝ่ายรับให้เราได้ไหม ถ้าโรมเป็นฝ่ายรับให้เรา เราจะรักโรมมากเลยนะ" จีนกอดคอโรมพร้อมกับส่งสายตาหวานออดอ้อน
"ตกลง" โรมตอบทันทีโดยไม่คิดสักนิด