มนุษย์ที่จัดอยู่ในเผ่าพันธุ์สวยงามอันดับต้นๆของกาแล็คซี่แต่ไม่ปรากฏในหน้าประวัติศาสตร์จักรวรรดิดวงดาวมา นานฟื้นตื่นท่ามกลางยุคใหม่เพื่อขับเคลื่อนความจืดชีดของสังคมให้เปล่งประกายจากเวิ้งอวกาศอันมืดมิด!
แฟนตาซี,ไซไฟ,ข้ามเวลา,ไทย,อื่นๆ,คอมเมนต์ชาวเน็ต,มนุษย์ต่างดาว,สตรีมเมอร์,อาหาร,แม่ครัว,ผจญภัย,แฟนตาซี,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
Lost star ผู้ข้ามผ่านยุคดวงดาว 2 ตอน แม่ครัว (มีe-book)มนุษย์ที่จัดอยู่ในเผ่าพันธุ์สวยงามอันดับต้นๆของกาแล็คซี่แต่ไม่ปรากฏในหน้าประวัติศาสตร์จักรวรรดิดวงดาวมา นานฟื้นตื่นท่ามกลางยุคใหม่เพื่อขับเคลื่อนความจืดชีดของสังคมให้เปล่งประกายจากเวิ้งอวกาศอันมืดมิด!
เมื่อดาวโลกของเผ่าพันธุ์มนุษย์ถูกผลกระทบสงครามจากต่างกาแล็คซี่แช่แข็งจนเวลาหยุดเดิน วาระสุดท้ายของโลกสีน้ำเงินจึงถูกเพื่อนต่างเผ่ากอบกู้ขึ้นมาในหลายพันปีให้หลัง จักรวรรดิที่เพิ่งผ่านสงคราม วัฒนธรรมสาปสูญ ศิลปะสูญหาย ความบันเทิงเพิ่งตั้งไข่สู่จุดเริ่มต้น แม่ครัวสาวจากทวีปเอเชียสัญชาติไทยผู้เต็มเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ปลายจวักกำลังจะเขย่าวัฒนธรรมการกินของมนุษย์โลกสู้จักรดวงดาวผู้กระหายความรู้ สู่การสตรีมเผยแพร่ศิลปะแห่งอาหารและรสชาติอันหลากหลาย บนแผ่นดินจักรวรรดิเนบิวลอน ณ บัดนี้!
Episode2.แม่ครัว
00.ผู้ฟื้นตื่นคนที่สอง
ตึกๆๆๆๆ
“*&^%$$#!”
เสียงการเคลื่อนไหววุ่นวายรอบกายทำให้ผู้ที่กำลังลืมตาตื่นต้องขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์ราวกับว่ามีคนกำลังเสียมารยาทรบกวนการนอนอันเป็นสุขของตัวเอง ตามมาด้วยคำพูดไม่ได้ศัพท์จับใจความแทบไม่ได้ข้างๆหู
“อึก ....อ่า”
เสียงหวานอุทานในลำคอเบา ๆ อย่างยากลำบาก สติค่อยๆแจ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมกับอาการกระหายน้ำอย่างรุนแรงจนเหมือนมีผงทรายละเอียดแม้แต่ขยับลูกกระเดือกยังทำไม่ได้ กระนั้นบุคคลปริศนาภายใต้ความสับสนกลับรู้ใจ ยื่นบางอย่างคล้ายหลอดดูดน้ำมาให้เธออย่างรวดเร็ว
“อึกๆๆๆๆ”
ตอนนั้นจำได้แค่ว่าตัวเธอดูดน้ำจากภาชนะที่บุคคลนั้นยื่นมาอย่างหิวกระหายจนอธิบายเป็นคำพูดไม่ถูก ในขณะที่ของเหลวไหลผ่านลำคอในหูก็ได้ยินเสียงวิ้งๆไม่หยุด จวบจนรู้สึกว่ากระเพาะไม่สามารถรับน้ำเหล่านั้นได้แล้วเธอถึงได้หยุดความกระหายไว้เพียงแค่นี้
“%$#*&@”
ภาษาที่ฟังไม่ออกกลับมาอีกครั้งพร้อมกับที่พวกเขาเข้ามารุมตรวจตราเธออย่างหยาบคายจนรู้สึกไม่พอใจขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นง้างปากแล้วสอดแท่งเหล็กขนาดเล็กเข้าไป เปิดตาเธอพร้อมกับแสงไฟสีฟ้า หรือไม่ก็สัมผัสใบหน้าพร้อมกับตบเบาๆเพื่อให้เธอแสดงปฏิกิริยาอะไรบางอย่างที่พวกเขาเหล่านั้นพอใจ
กระนั้นตัวเธอยังคงสับสนงงงวยไม่สามารถประติดประต่อเรื่องราวในหัวได้ สายตายังพร่าเลือน สมองเลอะเลือนจับจุดอย่างมั่นคงไม่ได้ หูก็ยังหลอนกับเสียงวิ๊งๆไม่หาย จนกระทั่งทุกอย่างเสร็จสิ้นตามกระบวนการ พวกเขาถึงปล่อยให้เธอหลับลงอีกครั้ง
เพื่อตื่นขึ้นมารับรู้ความจริงที่ไม่อาจหวนคืน
........
6 เดือนผ่านไป
“เพลงเขาดีจริงๆนะคะ ไม่น่าเชื่อว่าตอนพูดเหมือนเด็กเจ็ดขวบขนาดนั้นแต่พอร้องเพลงกลับเพราะและน่าฟังแบบนี้”
น้ำเสียงหวานใสพร้อมกับสีหน้าชื่นชมของหญิงสาวพาให้ผู้ที่อยู่รอบๆราวกับได้รับรู้เรื่องประหลาด จนกระทั่งผู้ที่กำลังสนใจการแสดงเพลงในจอเงยหน้าขึ้นมานั่นละถึงหลุดหัวเราะออกมา
“ทำไมทำสีหน้าแบบนั้นกันละ ฮาๆๆ”
ผู้ที่กล่าวด้วยรอยยิ้มดังกล่าวเป็นสตรีชาวมนุษย์สายเลือดดั้งเดิมผู้เดียวในสถานที่แห่งนี้ พร้อมกับคณะทีมงานต่างเผ่าพันธุ์ที่รายล้อมเธอราวกับองครักษ์
“คุณฟางอย่าพูดแบบนั้นในขณะที่ใช้เวลาหกเดือนในการเรียนภาษาของเราสิครับ ทั้งๆที่ตื่นหลังคุณจีฮุนแท้ๆ”
“ใช่ๆ คุณฟางเป็นสัตว์ประหลาด เก่งเกินไปแล้ว!”
เหล่าผู้ช่วยที่ถูกลูกตื้อความสนิทสนมของฟางข้าวจนสามารถสร้างกลุ่มปรองดองขึ้นมาได้แทบจะกระโดดแยกเขี้ยวใส่จนตัวต้นเหตุของความขุ่นเคืองใจทีเล่นทีจริงหัวเราะออกมาอีกรอบ
“ก็แหม แต่ละบุคคลมีขีดความสามารถไม่เหมือนกันนี่คะ แต่ดีจังที่เขาตื่นก่อนฉัน ไม่งั้นเวลาทำอาหารฉันคงเฉาตายแน่ๆเลย”
ฟางข้าว หรือนางสาว จีรนันท์ วาทะศิลป์ สาวภูมิลำเนาจากภูเก็ตจังหวัดภาคใต้ของไทยที่ถูกพ่อแม่ลากมาเติบโตในเมืองกรุงตั้งแต่เกิด ใช้ชีวิตและเริ่มต้นจนเรียนจบในกทม. ก่อนจับผลัดจับผลูตื่นขึ้นมาในที่แห่งนี้เมื่อครึ่งปีก่อนด้วยความสับสน
ถ้าจำไม่ผิดตอนนั้นน่าจะกำลังอยู่ในช่วงวิกฤตของชีวิตด้วยละมั้ง นั่งเครียดๆสมองหมุนวนคิดหาวิธีแก้ปัญหาทว่ากลับได้ยินเสียงระเบิดดังกึกก้องก่อนที่จะรู้สึกเหมือนโดนใครกระแทกอย่างรุนแรงและทุกอย่างก็มืดสนิทหมดสติไปอย่างสมบูรณ์
“หยุดรังแกภาษาของเราทีเถอะครับ ผมสับสนไปหมดแล้ว!”
ทีมงานสี่ห้าคนรอบตัวหญิงสาวพากันโอดครวญกันใหญ่ด้วยสีหน้าสับสนระคนชินชาจนเจ้าตัวต้องปิดปากหัวเราะซ้ำอีกครั้ง ทำยังไงได้ ความคนไทยขึ้นชื่อลือชาเรื่องตัวอักษรดิ้นได้ ทุกเทศกาลจะต้องมีภาษาวิบัติเกิดขึ้นแบบรายเดือนให้ชาวโซเชียลหยิบมันมาใช้ตอบโต้กัน แล้วฟื้นตื่นใหม่ทั้งที ได้เรียนรู้ภาษาใหม่ทั้งที ฟางข้าวก็อดไม่ได้ที่จะติดนิสัยนำสำนวน’ภาษาไทยดิ้นได้’มาใช้กับภาษาเจิร์ก(1)จนทุกคนที่สนิทด้วย ณ ปัจจุบันพากันหัวหมุนกันใหญ่ โดยเฉพาะ....ลาดัน หนุ่มเจิร์กเจ้าของภาษาพ่วงคุณครูสอนภาษาให้กับฟางข้าว และมีตำแหน่งนักวิจัยภาษาที่ถูกส่งมาจากรัฐบาลกลางให้มาดูแลหญิงสาวเผ่ามนุษย์โดยเฉพาะ
“ผมต้องบันทึกคำว่าเฉาตายเป็นศัพท์แสลงจริงๆเหรอเนี่ย? ถ้าไม่ทำแล้วเกิดมีคนได้ยินข้างนอกแล้วรู้ว่าคุณฟางเป็นผู้ต้นคิด ถึงหูศาสตราจารย์ในสถาบันผมไม่ตกงานเหรอครับ โอ้ย! หัวจะปวด!”
“คุณลาดันกำลังใช้ศัพท์แสลงของคุณฟางอยู่นะคะ!”
สาวน้อยจาเกิลเลียน(2)เผ่ากระต่ายสีเทานามว่า อาเรล ขัดด้วยน้ำเสียงโทนสูงจนลาดันยกฝ่ามือตบหน้าผากอีกรอบด้วยความเผลอไผล ทุกคนในห้องโถงปิดปากหัวเราะครื้นเครงขณะที่บนโต๊ะตรงหน้าแต่ละคนเต็มไปด้วยของกินเล่นมากมายที่ฟางข้าวทำไว้ให้
“ช่วยไม่ได้ละนะ พวกเธอคลุกคลีกับคุณฟางตั้งแต่แรกนี่นา จะได้รับอิทธิพลบ้างคงไม่แปลกอะไร บุคคลที่ตัวติดกับคุณจีฮุนก็มีลักษณะเช่นนี้เหมือนกัน อย่ากังวลไปเลย”
จิตแพทย์สาวนามว่า ซีลี ที่เคยรับหน้าที่บำบัดสุขภาพจิตของจีฮุนเอ่ยออกมายิ้มๆ สำหรับเธอมนุษย์สองคนที่ฟื้นตื่นขึ้นมานี้ค่อนข้างแตกต่างกันอย่างมาก จีฮุนที่เธอเคยให้คำปรึกษามีอารมณ์เฉพาะตัวที่ดูกดดันตัวเองมากกว่า กว่าจะผ่านพ้นมาได้
แต่ฟางข้าวนั้นช่างเจรจา อารมณ์ดี และผ่อนคลายกว่าที่จิตแพทย์สาวอย่างเธอจะคาดคิดได้
“แบบนั้นฉันก็ผ่านเกณฑ์แล้วใช่ไหมคะคุณหมอ?”
หญิงสาวเอ่ยถามด้วยดวงตาเป็นประกาย เธอตื่นหลังจีฮุนที่เป็นคนเกาหลีประมาณครึ่งปี ตอนนี้เขากำลังเฉิดฉายในขณะที่หัวข้อของเธอกำลังเริ่มเป็นที่พูดถึง
“ใช่ค่ะ หลังจากนี้ถ้าไม่มีเหตุการณ์ทำให้เครียดหมอคิดว่าไม่น่าจะต้องเจอกันอีก ซึ่งถือว่าดีแล้วล่ะค่ะที่ไม่ต้องเจอจิตแพทย์”
หลังจากนั้นหมอและทีมแพทย์อีกหลายชีวิตก็ร่ำลาคนไข้แสนสำคัญก่อนจะออกจากห้องพักฟื้นไปพร้อมอาหารของฝากจากภูมิปัญญาของชาวดาวสีฟ้าที่ถูกเรียกว่ามนุษย์ เหลือแต่ฟางข้าว ลาดันและอาเรล ผู้ซึ่งเป็นมนุษย์กระต่ายสีเทานุ่มนิ่มที่ถูกส่งมาเป็นผู้จัดการของฟางข้าวในอนาคตอันใกล้นี้
“ได้เวลากลับบ้านสักที!”
ร่างบอบบางผิวสีน้ำผึ้งสวยบิดขี้เกียจด้วยสีหน้าปลอดโปร่งหลังจากทุกอย่างที่ฝ่าฟันมาผ่านพ้นไปได้ด้วยดี อาเรลที่แก้มป่องเพราะยัดผลไม้เคลือบน้ำตาลทั้งลูกเข้าไปอดที่จะพยักหน้าส่งเสริมด้วยไม่ได้
“ตามสัญญาที่ทำไว้กับรัฐบาลกลางของดวงดาว หลังจากคุณฟางออกจากสถานพักฟื้นจะมีการประกาศเรื่องมนุษย์คนที่สองอย่างเป็นทางการในทันทีค่ะ ง่ำๆ”
อาเรลกล่าวกับว่าที่เจ้านายของเธอพร้อมกับเคี้ยวอาหารว่างอย่างมีความสุขจนลาดันอดที่จะขมวดคิ้วไม่ได้
“เธอนี่มันเหลือเกินจริงๆ เคี้ยวก่อนค่อยพูดสิ!”
ฟางข้าวอมยิ้มมองทั้งสองที่เปรียบเสมือนเพื่อนคู่แรกหลังจากฟื้นตื่นที่นี่ด้วยสีหน้าผ่อนคลาย ก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้าครึ้มฝนนอกหน้าต่างด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคิดมากมาย อดจะเอ่ยพึมพำเบาๆคนเดียวไม่ได้
“โลกใบใหม่นี่ดีจังเลยนะ”
มาแล้ว!! มนุษย์ผู้ฟื้นตื่นรายที่สอง!!!
ข่าวเด็ดประจำสัปดาห์ มนุษย์ผู้ฟื้นตื่นรายที่สองกำลังจะมาแล้ว!!
อาชีพแม่ครัวของมนุษย์ผู้ฟื้นตื่นรายที่สอง กดอ่านเลย!
อาชีพแม่ครัว กับอาชีพไอดอลของศิลปินชื่อดังอย่างอีจีฮุน แตกต่างยังไงด้านบริบทในสังคม? กดอ่านต่อ>
โลกดวงดาวครึกครื้นขึ้นอีกครั้งหลังจากกลิ่นอายนี้สงบลงหลังมนุษย์คนแรกฟื้นตื่นเมื่อเกือบหนึ่งปีก่อน ชาวดวงดาวผู้เพิ่งบรรลุว่าการมีมนุษย์สักรายนั้นให้อะไรกับพวกเขาบ้างกำลังตั้งตารอผู้ฟื้นตื่นรายที่สองอย่างใจจดใจจ่อ ประกายดาวที่ไม่เคยถูกแบ่งให้ใครจากไอดอลชาวมนุษย์กำลังถูกขับเคลื่อนอีกครั้งด้วยสหายจากเผ่าพันธุ์เดียวกันในต่างยุคบนดินแดนเนบิวลอนแห่งนี้
“เอาล่ะผมตั้งตารอแล้ว”
“ไอดีข่าวรัฐบาลกลางทำงานไวจริงๆ”
“ข่าวดีอีกแล้ว!! รอดูความครื้นเครงเลย”
“แม่ครัว... อาชีพของมนุษย์แตกต่างด้านบริบทขนาดนี้เลยเหรอ?”
“อาหารที่เรากินอยู่ตอนนี้ยังไม่ดีพออีกเหรอ? จะเอาอาชีพแม่ครัวที่วัดความคุ้มค่าไม่ได้มาทำไมกัน ถ้าเปิดเผยออกมาแล้วมันไม่ดีอย่างที่คิดละ?”
-ไอดีนี้อีกแล้วฉันจำชื่อได้ ที่เคยถามในกระทู้เก่าว่ามีไอดอลแล้วมันดียังไงใช่ปะ แล้วดูตอนนี้สิรู้หรือยังว่ามันดียังไง?
(1)ภาษาเจิร์กหรือเจอเกียน(jegian) ภาษากลางอย่างเป็นทางการได้รับการอนุมัติและบังคับใช้ 50 ปีก่อนที่สงครามใหญ่จะจบลง เป็นภาษาดั้งเดิมของชาวเจิร์ก
(2)จาเกิลเลียน กล่าวด้วยรวมๆคือหมวดหมู่ของเผ่าพันธุ์มีขนทั้งหมด หากเป็นเผ่าที่ไม่มีขนเรียกจาเกิลลายน์
ปล.ภาค1และภาค2 สามารถอ่านแยกกันได้ไม่มีปัญหา เพราะเป็นคนละเรื่องราว คนละตัวละคร มีการกล่าวถึงกันเพียงแค่ผ่านๆเท่านั้น
เรื่องนี้มี Ebook ใครอยากอ่านก่อนอุดหนุนกันได้นะ! ราคาเพียง 99 บาทเท่านั้น!