วายุยิ้มอย่างมีชัย ในที่สุดก็ยอมโผล่หัว จึงแกล้งพูดออกไป "แก๊งคอลเซ็นเตอร์ไปหลอกที่อื่นไป" แล้ววางหูทันที เกสรโทรเข้าไปอีก วายุไม่สนใจกลับไปนอนข้างลูก "พ่อจะทำให้แม่สิโรราบให้ได้โทษฐานพรากเราพ่อลูก" แม่ของลูกโทรมาอีก"นายจะเอาลูกไปไม่ได้" "ใครมีปัญหา" วายุถาม "ฉันจะไปเอาลูกคืน" เกสรโกรธแค้น"ใครกล้าลองดีกับผมก็เชิญ ขืนบุกรุกเข้ามาผมแจ้งจับหมดไม่มีกรณียกเว้น" วายุประกาศเสียงกร้าว
รัก,ดราม่า,ชาย-หญิง,ครอบครัว,เรื่องสั้น,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ที่บ้านของนิคม เกสรเดินเข้ามาไหว้แม่นิคม หญิงชรารับไหว้อย่างดีใจ
คิดไม่ถึงว่าเกสรจะมา ทั้งสองถามไถ่ทุกข์สุขกัน
พอรู้ว่าเกสรมีครอบครัวใหม่แล้ว
หญิงชราหน้าสลดสักพัก
แล้วยินดีที่รู้ว่าเกสรมีลูก พอดีมีเด็กชายตัวน้อยเดินมาหาหน้าตาหน้าชัง
นางบอกเกสรว่าแม่เขาไม่อยู่ที่นี่ตั้งนานแล้ว
เกสรเรียกแล้วให้เด็กชายมาหา
เด็กน้อยมาหาเธอแต่โดยดีแล้วให้อุ้มอีกต่างหาก
เกสรรู้สึกสงสารเด็กจับใจ
พลางนึกถึงลูกตัวเองที่โชคดี ที่มีคนอุ้มชูสารพัด
ก่อนจะรํ่าลา "เงินนี้ เก๋ให้แม่ใช้นะจ๊ะ ส่วนที่อยู่ในถุงเป็นของกิินของใช้
ที่ เก๋ เอามาฝากแม่"
"ขอบใจนะ เก๋" นางกอดเกสร
"ถ้ามีโอกาส เก๋ จะมาเยี่ยมแม่อีก" เกสรไหว้ลาแม่นิคม และโบกมือให้เด็กน้อย
เกสรเดินออกมา วายุเปิดประตูรถรอ
"ขอบคุณนะที่อนุญาตให้ฉันมาที่นี่"
"ไม่เป็นไร ขอแค่บอกเท่านั้น ผมไม่ชอบให้ใครปิดบัง และผมไม่อยากรู้ทีหลัง" วายุเหมือนใจกว้าง
เกสรบอกวายุ ตลอดสิบปีที่เคยอยู่ทีนี่ แม่นิคมรักและเอ็นดูเธอ
มาครั้งนี้เหมือนมาหาญาติผู้ใหญ่ท่านนึง ที่เคยรู้จักเท่านั้น
นิคมที่แอบดูการมาของเกสร และเห็นวายุระยะใกล้ นี่สินะที่ได้ยินว่า
ทั้งหล่อทั้งรวย นิคมแอบยินดีไปกับเธอ แต่ส่วนลึกรู้สึกเสียดาย
ทีบ้านยายไสว หกเดือนต่อมา เกสรให้กำเนิดลูกสาว
สมใจทุกคนโดยเฉพาะวายุ
ยายไสวรับขวัญเหลนด้วยของชิ้นใหญ่เหมือนเดิม
พลางขอบใจเกสรเป็นการใหญ่ "ขอบใจมาก แค่นี้ยายก็นอนตายตาหลับแล้วหล่ะ เก๋"
ยายไสวกอดเกสรพลางเล่าต่อ ยายมีหลานชายสามคน มีวายุคนเดียวที่มีเหลนให้
"ยายสมหวังทุกอย่างแล้ว" ยายบอกเธอพอวายุพาลูกมาอยู่บ้านยาย
ผลพลอยได้ยุพินและวีระก็มาอยู่ด้วย
นี่แหละที่ยายปรารถนาที่จะเห็นในบั้นปลาชีวิต
ที่ได้เห็นลูกหลานอยู่เต็มบ้าน
เกสรรู้สึกสุขใจ ที่มีส่วนช่วยเติมเต็มให้ยาย
วันเวลาผ่านไป ถนนสายหนึ่งในชลบุรี แม่แก้วชำเลืองมองลูกสาวที่กำลังขับรถ
ก่อนหน้าโน้นแม่แก้วคิดว่า หลังจากเกสรแยกทางกับนิคมแล้ว คงเป็นหม้ายไปตลอดชีวิต
แต่นี่อะไรยังไม่ทันถึงสามเดือนด้วยซํ้า วายุก็มาแทนที่นิคมอย่างรวดเร็ว
แม้ไม่ถูกต้องตามประเพณีแต่ชีวิตเกสรก็เปลี่ยนไปในทางที่ดี
"แม่ หิวไหม" เสียงเกสรทำให้แม่แก้วหยุดคิดและตอบลูกว่ายัง
"แม่คิดอะไรอยู่หรือ" เกสรหาเรื่องคุยกับแม่
"คิดว่าไม่ได้เลี้ยงหลานก็ดีเหมือนกัน" แม่แก้วตอบไม่ตรงกับใจ
เกสรท้องลูกคนที่สองแม่แก้วนึกว่าจะได้เลี้ยงหลาน แต่ทางบ้านยายไสว
อ้างว่าแม่แก้วอยู่ตัวคนเดียวกลัวลำบาก
"ให้ฉันเลี้ยงนะแม่แก้ว" ยายไสวบอกแม่แก้วอีกว่า" มีย่ายุพินมันมาช่วยเลี้ยงหลานอีกคน"
แม่แก้วหวลนึกถึงคำพูดยายไสว
"แล้วเอ็งไม่อยากเลี้ยงลูกเหรอ" แม่แก้วถามกลับ
"เดิมทีฉันจะเอาลูกมาอยู่นี่ทั้งสองคน ทำงานไปด้วยเลี้ยงลูกไปด้วย"
เกสรเล่าให้แม่ฟังว่าทางครอบครัวของวายุไม่ยอม แต่ถ้าหาเกสรจะทำงานก็ไม่ขัดข้อง
" บางทีฉันก็สงสัยนะ ว่าทำไมวายุถึงไม่อยากอยู่ที่นี่" เกสรเล่าให้แม่ฟังต่อ ทั้งที่เขาเกิดและเติบโตที่นี่
และยังมีบ้านและมีร้าน
" วายุคงมีเหตุมีผล แล้วถ้าถามกลับว่าเก๋ ทำไมไม่ไปอยูู่กับเขาหล่ะ"
แม่แก้วเหมือนถามแทนวายุ เกสรเลยระบายความในใจให้แม่ฟังว่า
เธอกลัวที่จะเสียวายุไป ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นมานานแล้ว เริ่มสะสมตั้งแต่
รู้จักกันได้ไม่นานแล้วมีความสัมพันธ์ แล้วเกสรก็อายุมากกว่าเขา
แล้วที่เธอเป็นหม้ายอีก
" บางทีฉันก็คิดนะ เขารับทุกอย่างที่เป็นเกสรคนนี้ได้จริงๆเหรอ" เธอรำพันให้แม่ฟัง
"เก๋ คิดอะไรอย่างนั้น" แม่แก้วตกใจ เพิ่งรู้ว่าลูกสาวคิดมาก
"รู้จักกันเร็วหรีอช้าก็ไม่ได้หมายความว่าชีวิตคู่จะไปรอด"
แม่แก้วให้เกสรย้อนนึกเรื่องราวของเธอกับนิคม
" กว่าจะแต่งงานก็เรียนรู้นิสัยใจคอกันหลายปี แต่สุดท้ายเป็นไงก็ต้องเลิกไม่ใช่เหรอ"
แม่เเก้วเสริมต่ออายุน้อยกว่าหรือมากกว่าไม่สำคัญ สำคัญที่ว่าวายุมีความรับผิดชอบขนาดไหน
แม่บอกลูกว่า หากวายุไม่รักแล้วเขาจะเอาลูกไปทำไม
"ตั้งแต่เจอวายุเอ็งเปลี่ยนไปในทางทีดีไม่ไช่รึ" แม่แก้วยังบอกอีกว่า
" ทางบ้านวายุไว้ใจให้เอ็งดูแลร้าน เท่านี้ก็เพียงพอแล้วไม่เหรอ"
"ถ้าเกิดจู่ๆ เขาเปลี่ยนไปหล่ะแม่" เกสรกังวลใจล่วงหน้า
"เก๋ อย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้เลย" แม่แก้วเตือนลูกสาว
และพูดต่อหากวายุเป็นแบบนั้นเกสรต้องทำใจรับสภาพ
" แต่อย่างน้อยเขาก็รักลูก" แม่แก้วปลอบเกสร
จากนั้นก็สอนลูกให้ปลงและปล่อยวางบางเรื่อง
คุ้มกลาง บ้านยายไสว
ตอนเช้าวายุจะออกไปทำงาน วันนี้แม่ของเขาอาสาไปส่ง
ชายหนุ่มมองแม่ขับรถ "แม่ครับ ผมไปเองได้ทุกวันอยู่แล้ว"
"พอดีแม่ไปธุระแถวนั้น แม่ก็อยากเห็นที่ทำงาน วา ด้วยว่าเป็นยังไง"
ชายหนุ่มบอกแม่ว่าเป็นอู่ซ่อมรถเล็กๆเท่านั้น
"แต่ก็ทำให้ลูกแม่อยู่ได้นาน อู่นี่มีอะไรดีนะ" ยุพินหันมายิ้มให้ลูกชาย
วายุรู้สึกดีที่แม่ถามเกี่ยวกับงานที่เขาทำำ
ชายหนุ่มสังเกตได้ว่าแม่สนใจฟังเขาพูดมากกว่าแต่ก่อน
" แม่ครับ ใกล้ถึงแล้ว"วายุชี้อูู่ที่จะถึงข้างหน้านี้
แม่หยุดรถและบอกเขาว่าช่วงเย็นจะมารับ
ก่อนวายุจะลงจากรถเขาหันมาถามแม่ "แม่มีธุระแถวนี้จริงๆหรือครับ"
ยุพินพยักหน้า "มาหานมให้ลูกแกไง"
"แม่ครับ ร้านแถวบ้านเราก็มี" ชายหนุ่มบอกแม่คราวหน้าขอให้บอกเขา
" ก็อยากมาส่งลูกชายแม่บ้างนี่นา กลัวเขาน้อยใจว่ารักแต่หลานอีก"
แม่แหย่ลูกชายเล่น วายุโผกอดเอวแม่ "แม่ครับ" เขาจุกไม่รูู้จะพูดอะไรต่อ
แม่ลูบหลังลูกชาย "ทำเป็นเด็กไปได้ ลูกสองแล้วนะ"
วายุบอกแม่เขาอยากกอดแม่มานานแล้วแต่ไม่กล้า
ยุพินมองลูกชายที่กำลังกอด สำหรับแม่วายุยังเด็ก แม้เขาจะมีลูกถึงสองคนก็ตาม
และตัดพ้อตัวเองว่าเมื่อก่อนไม่ได้สนใจลูกเท่าที่ควร
วายุกอดแม่แน่นแล้วบอกว่าไม่จริง เขาต่างหากที่เรียกร้องจากแม่มากเกินไป
"แม่ครับ ผมขอโทษ" วายุรู้สึกโล่งที่ได้พูดคำนี้กับแม่ กี่สิบปีแล้วที่ไม่ได้กอดแม่
มันช่างอบอุ่นซะจริงๆ
แม่เตือนเขา "มัวแต่กอดแม่ สายแล้วนะ"
วายุยืนยิ้มจนรถแม่ลับตา วันนี้เขาทำงานอย่างมีความสุข
จนกระทั่งเวลาเลิกงาน ชายหนุ่มรีบไปที่รถด้านคนขับ
กำลังจะพูด แต่คนที่อยู่ด้านในรถกลับพูดออกมาก่อน
"ว่าไงลูกชาย เหนื่อยไหม" วีระแหย่ลูกชายเล่น
"พ่อ" วายุอุทาน "ลุงก็มาด้วย"วายุคิดว่าทั้งสองคนคงไปธุระที่ไหนสักแห่งแล้วกลับมารับเขา
"เปล่า เห็นแม่แกมาส่ง พ่อก็อยากมารับบ้างจะได้เท่าเทียม"
"พอดีลุงว่าง อยากมาเห็นที่ทำงานหลานว่าเป็นยังไง" ลุงพูดอย่างอารมณ์ดี
ระหว่างทางกลับบ้าน ชายหนุ่มได้ฟังการสนทนาระหว่างพ่อกับลุง
เขารู้สึกว่าทั้งสองคนเข้าขากันดี ไม่มีปัญหาพี่เมียน้องเขยเลย
วายุรู้สึกดีไม่น้อย ที่ครอบครัวเป็นอย่างที่เขาต้องการ
เหลือแค่คนเดียวทียังดื้ออยู่ คราวนี้วายุต้องให้แม่ช่วย
" ก็ผมอยากให้ทุกคนอยู่พร้อมหน้านี่ครับ อีกอย่างบ้านเราไม่ได้ลำบากอะไรมากมาย"
"วา ฟังแม่นะลูกจะให้ทุกอย่างเป็นไปตามใจลูกไม่ได้"
แม่เล่าให้เขาฟังว่าเคยพูดกับเกสรหลายหนแล้ว
แต่เธอก็ยืนยันที่จะทำงาน ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรเกี่ยวกับเกสร
เพื่อให้เธอกลับมา แม่เหมือนจะเข้าข้างเกสร
" วา ใจเขาใจเรานะลูก เก๋ เขาก็มีความคิดเป็นของตัวเอง"
" แต่ผมอยากให้มาอยู่ด้วยนี่ครับ"
ชายหนุ่มบอกแม่ว่าเขาชอบมีคนในบ้านเยอะมันดูอบอุ่นดี
แต่แม่แย้งว่างานที่เกสรทำก็เป็นกิจการของบ้านเรา
"วาไม่ชอบเหรอที่มีเมียขยัน หรือว่าชอบเมียขยันขอเงิน"
"ไม่ขนาดนั้นครับ"ชายหนุ่มถามความคิดเห็นแม่เกี่ยวกับเกสร
แม่เล่าให้เขาฟังว่า ปีกว่าๆที่ให้เธอดูแลร้าน ระหว่างนี้แม่มองดูตลอด
"ที่แม่เห็นมากกว่าความขยันของเก๋ คือความซื่อสัตย์"
"เอาเป็นว่าลูกควรเคารพการตัดสินใจของเก๋ ลองคุยกันดูนะ"
แม่จับบ่าลูกชายเพื่อให้กำลังใจ
บ้านที่ชลบุรี
วายุอ้อนเมียอยากให้กลับไปอยู่ด้วยกันที่คุ้มกลาง
"ใครจะดูร้าน" เกสรแสร้งถาม
"น้องสะใภ้เก๋ไง" วายุรอฟังคำตอบ แต่เกสรกลับถามว่า
"ถ้าฉันอยากให้ทุกคนมาอยู่ที่นี่นายจะเห็นดีด้วยไหม"
คราวนี้วายุโวยวาย "ไม่มีทาง เก๋"
เกสรยิ้ม "ฉันอยากรู้เหตุผล"
วายุเสียงอ่อน "เก๋ก็รู้นี่เพราะอะไร"
"เห็นไหม เราต่างมีเหตุผล ถือว่าเปลี่ยนที่กันนะ"
วายุไม่เข้าใจ เกสรบอก "นายก็ไปทำมาหากินที่อีสาน ส่วนฉันก็มาอยู่นี่ไง"
เธออ้อนเขา" ระยะทางแค่นี้เอง" พลางยกเหตุผลบางคู่เขาทำงานไกลอยู่เมืองนอก
และสารพัดเหตุผลที่เกสรบอกเขา วายุนึกถึงคำพูดของแม่ที่ว่าใจเขาใจเรา
ร้านที่พ่อกับแม่ตั้งใจส่งต่อให้ แต่วายุทำเป็นละเลย ท่านอาจจะเสียใจที่วายุไม่เห็นค่า
แต่อย่างน้อยมีเกสรที่เห็นคุณค่าช่วยดูแลต่อ ชายหนุ่มพึ่งคิดได้ที่เกสรอยู่ที่นี่
เพราะเธออยากให้พ่อกับแม่ของเขารู้สึกดี
"เอาเป็นว่าเรามีสองบ้าน นายอยู่โน่นว่างจากงานก็ทำไร่ไถนาไป ส่วนฉันอยู่นี่ขายของไง"
เกสรพูดต่อว่าเธอและเขาต่างก็เป็นพ่อคนแม่คนแล้ว และเป็นวัยที่กำลังทำงาน
จะทำเป็นเล่นเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้ว
และเธอก็รู้สีกสนุกที่ได้เจอลูกค้าหลากหลาย
"ถ้าผมว่างก็ต้องพาลูกมาไช่ไหม" วายุเข้าใจและจำนนต่อเหตุผล
เกสรพยักหน้ายิ้มให้เขาและบอกว่าเธอจะไม่เขาและลูกมาหาฝ่ายเดียวแน่นอน
ตอนนี้เกสรเองก็ขับรถคล่องแล้ว
หนองหว้า คุ้มกลาง ชลบุรีก็แค่ปากซอย
เธอบอกวายุว่าทางญาติผู้ใหญ่ของวายุมีแต่คนเอ็นดูเธอ
ไม่มีใครแสดงความรังเกียจอดีตของเธอ
"ในบั้นปลายฉันจะไปดูแลทุกคน แต่ตอนนี้ทุกท่านยังแข็งแรง
ฉะนั้นขอฉันทำงานก่อนนะ"
วายุเล่าบอกที่ผู้ใหญ่ในบ้านดูแข็งแรงก็เพราะมีตัวเล็กในบ้านที่ต้องช่วยกันดูแล
โดยเฉพาะลูกสาวคนเล็กกำลังเป็นขวัญใจคนในบ้าน
"ต่อไปพวกเราก็จะช่วยกันดูแลท่านทุกคนนะวายุ"
วายุยิ้มให้เธอ " รวมทั้งป้าแก้วด้วย"
" แน่นอน"เกสรยิ้มให้เขาเหมือนกันและบ่นอุบอิบที่เขาไม่ยอมเรียกแม่แก้ว
วายุบอกเธอเขาไม่ชิน แต่เกสรไม่ได้อะไรมากมาย เพราะวายุจะถ่อมตนกับแม่เธอเสมอ
คนอื่นความโชคดีของเขาประมาณไหนเกสรไม่รู้
แต่สำหรับเกสรแล้วเท่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้เธอก็มีความสุขแล้ว
เกสรขอบคุณแม่ที่คอยดูแลและพูดตักเตือนในทุกช่วงเวลา
และขอบคุณทุกคนที่เข้ามาในชีวิตเธอโดยเฉพาะผู้ชายที่ชื่อ วายุ
คนที่รู้จักกันไม่กี่เดือนแต่ความเปลี่ยนแปลงนั้นมหาศาล
นั่นก็คือลูก เกสรเริ่มกอดเขา
วายุมองร่างเล็กที่กำลังสวมกอดเอวเขา เธอเหมือนมาประสานรอยร้าวให้แม่และเขา
แถมมีตัวเล็กให้ทวดไสวได้สมใจ รวมถึงปู่วีระย่ายุพินด้วย
แล้วที่เธอมาอยู่ทีนี่ก็เหมือนตัวแทนเขา ชายหนุ่มรู้สึกโชคดี
ที่มีเธอเข้ามาในชีวีต เพราะเธอทำให้เขาเป็นผู้เป็นคนมากขึึ้น
จากนี้ไปเขาอาจจะต้องใส่ใจผู้คนรอบข้างมากขึ้น
เพราะครอบครัวเขามีผู้สูงวัยนับตั้งแต่ยาย พ่อ แม่ รวมไปถึงลุงวิน ป้ารำเพย
ลุงกับป้ามีลูกก็จริงแต่แทบไม่กลับบ้านให้เห็นเลย
ส่วนลูกชายและลูกสาวของเขาก็ยังเล็กมาก
มีเขาคนเดียวที่แข็งแรงและกำลังมีเรี่ยวแรงที่สุดในบ้าน
ฉะนั้นเขาควรเป็นกำลังสำคัญของบ้าน ครอบครัวเขาอาจไม่เดือดร้อนเรื่องเงิน
แต่เกสรเคยบอกเขา มีเพิ่มไม่เสียหายเผื่อเหลือเผื่อขาด ต่่อไปไม่รู้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้น
ตอนนี้วายุเองก็เริ่มอายุมากแล้ว ดีเลว ชั่วดี รู้หมด จากนี้ในความคิดจะทำเพื่อครอบครัว
วายุกอดเกสรแล้วบอกว่าแล้วแต่เธอ เกสรยิ้มให้เขา
วันเวลาผ่านไป วายุมักพาทุกคนไปหาเกสรที่ชลบุรี
หากปิดเทอมก็จะพาจ้อยกับป้าแจ่มไปหาเกสรด้วย
ชายหาดแห่งหนึ่งที่ชลบุรี
วายุยืนอุ้มลูกสาวคนเล็กมองดูเกสรและแม่กำลังลำเลียงของกินให้ยายไสว แม่แก้ว ป้ารำเพย และป้าแจ่ม
ที่นั่งมองทะเล ส่วนลูกชายเขากำลังลงเล่นนํ้ามีจ้อยเป็นพี่เลี้ยงลงเล่นด้วย และมีพ่อกับลุงขนาบลูกเขาอีกที
วายุรู้สึกมีความสุขกับภาพที่เห็น ต่อไป คุ้มกลาง -ชลบุรีก็แค่ปากซอย
ชายหนุ่มให้สัญญากับตัวเอง
ต่อไปจะให้เวลากับครอบครัว และพาเที่ยวตามสถานที่ต่างเท่าที่ผู้สูงวัยจะไปไหว
จบบริบูรณ์
