ชูวส์⎯ อย่าไปบอกใครล่ะ
รัก,ชาย-ชาย,ผู้ใหญ่,วัยว้าวุ่น,ไทย,pwp ,NC+,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
*ฟรี | Chu ⎯ชูวส์⎯ อย่าไปบอกใครล่ะ
❮ Attention!! ❯
• อ่านฟรี 15 ตอนแรก
• ตั้งแต่ตอนที่ 16 เป็นต้นไปจะอ่านฟรี 24 ชม. และติดเหรียญถาวรค่ะ
♣︎
/ imagination 100% /
______________________________
เรื่องสั้น จบในตอน หรืออาจจะ 2-3 ตอนจบค่ะ
⎯⎯⎯⎯⎯˖˚⊹ ⋆♡⋆ ⊹˚˖ ⎯⎯⎯⎯⎯
ʚ คำเตือน ɞ
♡ บางการกระทำของตัวละครอาจมีความไม่เหมาะสม ควรมีวิจารณญาณในการอ่าน
หากเนื้อหามีความอ่อนไหวอื่นๆ ที่ควรระวัง เราจะเขียนคำเตือนไว้ในตอนนั้นๆ อีกครั้งค่ะ ♡
open : 13/05/2025
close : loading...
‧˚₊‧ ┈┈┈┈ ⟡ ┈┈┈┈ ‧₊˚⊹
/ talk /
เป็นการกลับมาเขียนนิยายในรอบ 6 ปีเลยค่ะ หลังจากห่างหายไปนาน ขอฝากเนื้อฝากตัว และฝากผลงานอีกครั้งนะคะ
Follow me
.รัก
Jrazyin1Ove
nice to meet YOU (1/2)
เสียงเพลง แสงไฟ กับผู้คนมากหน้าหลายตาที่กำลังมีความสุขไปกับแอลกอฮอล์ประเภทต่างๆ ที่มีให้บริการ บรรยากาศมัวเมาสมกับเป็นสถานที่อโคจร ร่างผอมภายใต้เสื้อแขนกุดตัวโคร่งกับกางเกงขายาวสมส่วนขยับร่างกายไปตามจังหวะเพลง ปะปนไปกับผู้คนมากมายที่กำลังวาดลวดลายของตัวเองอยู่บนฟลอร์
เรียวแขนขาวยกขึ้นสูง บ้างก็ลดลงต่ำ ขยับไปตามจังหวะเพลงที่มีดีเจชื่อดังเป็นคนคอยชักนำ แผ่นอกบางโผล่วับแวมผ่านแขนเสื้อกว้างๆ เอวบางบิดพลิ้ว โยกซ้ายที ขวาที ดูเป็นงานจนใจคนมองเริ่มไม่มั่นคง
อ่า— แม่ง!
แม่งเอ๊ย! โคตรเสปค
เสปคที่แปลว่าอยากพาขึ้นเตียงแล้วจับเปลื้องผ้า นอนดูเอวหวานๆ ขยับขึ้นลง ให้ร่างกายคุยกันด้วยภาษากามจนกว่าจะหมดแรงกันไปข้าง
“เช็ดน้ำลายหน่อย พื้นเปียกไปหมดแล้ว” เสียงแซวจากเพื่อนที่นั่งข้างๆ มาพร้อมกับแรงกระแทกเบาๆ ที่หัวไหล่ ทำตัวกวนอารมณ์จนต้องละสายตาจากเหยื่อที่ตั้งใจจะล่ามาส่งสายตาดุๆ ปรามก่อนที่มันจะทำตัวกระโตกกระตากไปมากกว่านี้
“เงียบไปเถอะน่า”
“จ้องอย่างกับจะจับเขากินขนาดนั้น ลุกไปหาเขาสักทีเถอะจะได้ปิดจ๊อบ”
“เสือก” ตอบกลับด้วยคำสั้นๆ ก่อนจะได้รับนิ้วกลางเป็นการโต้กลับจากเพื่อน หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะเมินอีกฝ่ายแล้วเบนสายตากลับไปทางเดิม พอดีกับเจ้าของร่างน่าเชยชมหมุนตัวกลับมา ตาคมสบเข้ากับนัยน์ตาสวยที่ดูเลือนรางภายใต้แสงสลัว
แสงไฟอ่อนนุ่มโอบอุ้มอยู่รอบกายผอมสร้างบรรยากาศน่าลุ่มหลง สะโพกกลมขยับเนิบช้าตามจังหวะเพลง ร่างกายเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวลแต่ก็เย้ายวนในที รอยยิ้มน่ารักถูกส่งมาให้อย่างเป็นมิตรขณะยกแก้วเหล้าในมือขึ้นสูงเล็กน้อยเป็นการเชิญชวน
เหล้าดีกรีแรงถูกส่งเข้าปากภายในยกเดียว รสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ปลุกร่างกายให้รู้สึกตื่นตัว ความร้อนพาดผ่านปลายลิ้นก่อนจะทิ้งรสอ่อนนุ่มบางเบาเอาไว้ในโพรงปากให้รู้สึกถวิลหา ดวงตาสองคู่สบกันอย่างสื่อความหมาย ก่อนจะเป็นฝ่ายเจ้าของรอยยิ้มสวยที่ละสายตาออกไปก่อน
“กูกลับแล้วนะ”
“เหยื่อติดกับแล้วรีบลุกเลยนะมึง”
“พรุ่งนี้เอามาคืนด้วย” บัตรแข็งสีดำเรียบตัดขอบด้วยสีทองที่เป็นสัญลักษณ์ของชนชั้นพิเศษถูกโยนลงบนโต๊ะอย่างลวกๆ ก่อนเจ้าของบัตรจะลุกออกมาโดยไม่สนใจเสียงกวนใจของเพื่อนคนอื่นๆ ที่โห่ร้องตามหลังมา ขายาวก้าวเร็วๆ ผ่านความแออัดของฝูงชนออกมาจนถึงจุดลับที่ซ่อนตัวอยู่ภายนอกร้าน ตรอกแคบที่ถูกบดบังด้วยอาคารสูงและแสงสลัวของยามค่ำคืน จุดนัดพบที่ ‘เป็นที่รู้กัน’ ของเหล่านักเที่ยว
“!”
“เดินเร็วจัง เป็นคนใจร้อนเหรอ?”
ลมอุ่นเป่ารดเบาๆ ที่ต้นคอเรียกความสนใจก่อนจะตามมาด้วยเสียงนุ่มๆ เอ่ยตั้งคำถาม ตากลมจ้องมาที่เขาอย่างซื่อตรง ริมฝีปากสวยมีรอยยิ้มเล็กๆ แต้มอยู่ ทั้งน่าเอ็นดูและน่ารังแกไปพร้อมๆ กัน
คินทร์กดยิ้มที่มุมปากกับความคิดนับร้อยที่กำลังวิ่งพล่านอยู่ในหัวก่อนใช้วงแขนร่นระยะห่างระหว่างร่างผอม หน้าท้องแบนแนบเข้ากับท้องแข็งๆ ที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ แผ่นหลังผอมถูกดันไปชิดกับกำแพงก่อนที่คินทร์จะใช้ริมฝีปากของตัวเองตอบคำถามอีกฝ่าย ลิ้นร้อนไล่ต้อนเรียวลิ้นนุ่ม ดูดดุนอย่างไม่ปิดบังความใจร้อนของตัวเองก่อนจะตวัดเกี่ยวเอาความหวานจากเจ้าของร่างนุ่มโดยไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะหมดแรง
“อือ—” เสียงครางประท้วงในลำคอมาพร้อมกับกำปั้นเล็กที่ทุบเบาๆ ลงบนอกแข็ง คินทร์แกล้งเมินการประท้วงของคนตัวผอม ทำตัวเป็นคนโลภมากตักตวงความหวานจากอีกฝ่ายไม่ยอมรามือ จนมีกำปั้นที่สองตามมาถึงได้ยอมถอย
“ฮ่า— เฮ่อ! เฮ่อ!” เสียงหอบหายใจดังคลอเคลียอยู่ตรงอก ลมร้อนจากปากเล็กเป่ารดผ่านเนื้อผ้าจนรู้สึกจั๊กจี้ ปากเล็กบวมขึ้นจนสังเกตได้
“แค่นี้ก็หอบแล้ว?”
“หอบสิ คุณไม่ปล่อยให้เราหายใจเลย”
แย้มยิ้มจนเห็นลักยิ้มที่สองข้างแก้มกับคำตอบที่แสนตรงไปตรงมา เกลี่ยนิ้วเบาๆ ที่ข้างแก้มใสก่อนจะใช้ปลายจมูกคลอเคลีย จากแก้มต่ำลงมาจนถึงซอกคอและไหปลาร้า
“วันนี้กลับดึกได้แค่ไหน?” กระซิบถามเสียงพร่าที่ข้างใบหู ฝ่ามือซุกซนวนเวียนอยู่กับผิวนิ่มใต้ร่มผ้า บีบเบาๆ ที่สะโพกกลม เนื้อเด้งสู้มือจนจะอยากลองฟาดแรงๆ สักทีให้เกิดรอย
“ถามเพราะอยากรีบทำรีบกลับเหรอ?”
“เปล่า แค่อยากเช็กดูว่าแอบหนีใครมาเที่ยวไหม”
“คิก— ถ้าอย่างนั้นเราก็อยู่ได้จนคุณหมดแรงนั่นแหละ อื้อ!”
ฟันขาวขบลงเบาๆ ที่ริมฝีปากนุ่มทำโทษที่ปากน่ารักนี่กล้าพูดประโยคน่าตีออกมา
“งั้นคงไม่ได้กลับบ้านแล้วมั้ง”
“แบบนั้นคุณจะไม่แย่เหรอ? ถ้าเกิดคนที่บ้านตามหามันจะยุ่งเอานะ”
“แม่บ้านผมไม่ยุ่งเรื่องส่วนตัวของเจ้านายหรอก”
เตียงหลังใหญ่ยวบลงตามน้ำหนักเมื่อกายใหญ่ถูกดันให้นอนราบลงกับเตียง บนตักมีร่างผอมคร่อมเอาไว้ ริมฝีปากคลอเคลียกันไม่ห่าง ปลายลิ้นเล็กตวัดหยอกล้อกับเรียวลิ้นอุ่น สลับกันรุกรับอย่างไม่มีใครยอมใคร ฝ่ามือนุ่มไล้ไปตามเนื้อผ้าของเสื้อเชิ้ตราคาแพง ปลายนิ้วไล่ปลดกระดุมไปทีละเม็ดจนเผยให้เห็นแผ่นอกแน่น
“เก่งนี่” คนโดนเปลื้องผ้าผงกหัวขึ้นมาเอ่ยคำชม คนถูกชมวาดรอยยิ้มน่ารักขึ้นมาบนริมฝีปากก่อนจะโน้มตัวป้อนจูบรสหวานตอบรับคำชม แต่ไม่นานรสหวานล้ำก็แปรเปลี่ยนเป็นเผ็ดร้อนเมื่อคนตัวโตใต้ร่างดูดดึงลิ้นเล็กอย่างดูดดื่มจนต้องล่าถอยกลายเป็นฝ่ายโดนไล่ต้อน เรียวลิ้นร้อนตวัดไปทั่วโพรงปากนุ่มคล้ายนักล่าจอมละโมบ แม้แต่หยาดน้ำลายที่ไหลเยิ้มออกมาตรงมุมปากก็ถูกกวาดต้อนดูดกลืนคล้ายสัตว์ป่าที่กำลังกระหาย
“อือ—” ส่งเสียงครางแผ่วในลำคอตอนที่ก้นกลมถูกฝ่ามือใหญ่เคล้าคลึง สะโพกสวยส่ายไปมาหยอกเย้ากับฝ่ามือร้อนที่สัมผัสอยู่ กางเกงเนื้อดีถูกร่นลงไปอยู่ที่ต้นขาเปิดทางให้มือกร้านได้สัมผัสกับก้อนเนื้อนุ่ม
เส้นสีเงินยวงยืดติดปลายลิ้นสีชมพูออกมาตอนที่ผละริมฝีปากออก ปากเล็กเผยอกว้างหอบลมหายใจเข้าปอด เพียงอึดใจเดียวก็ถูกตะโบมจูบอีกครั้ง ซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่เขาถูกริมฝีปากนั้นไล่ล่าจนหมดแรงกลายเป็นเหยื่อตัวน้อยที่ดิ้นรนไปตามการชี้นำของนายพราน กายผอมเลยเปลี่ยนวิธีหยอกล้อ บดสะโพกเข้ากับต้นขาแน่นให้ส่วนอ่อนไหวถูไถไปกับเนื้อผ้าชั้นดีของกางเกงที่คนใต้ร่างสวมอยู่
“เข้าใจเล่นดีนี่ หืม—”
แก้มทั้งสองถูกประคองเอาไว้ด้วยฝ่ามืออุ่น หน่วยตากลมฉ่ำไปด้วยแววของความใคร่มองสบกับนัยน์ตาคม ใบหน้าสวยยื่นไปข้างหน้าตวัดลิ้นนุ่มๆ เลียริมฝีปากอุ่นของคนใต้ร่างก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง
“แล้วชอบไหม?”
กายเล็กถูกพลิกให้นอนลงกับเตียงแทนคำตอบ มือซนๆ ถูกรวบขึ้นเหนือศีรษะ สันจมูกโด่งโน้มหาซอกคอขาวสูดดมกลิ่นกายหอมไล่ต่ำลงไปจนถึงไหปลาร้าสวยก่อนจะวกกลับมาที่พวงแก้มนุ่มเจือสีแดงเรื่อ
“ชอบมาก”
“คิก—” เสียงหัวเราะน่ารักดังขึ้นตอนถูกลิ้นชื้นหยอกเย้าที่ใบหู ลำคอขาวหดลงท่าทางคล้ายสัตว์เล็กที่พยายามซ่อนตัว “อือ— พอแล้ว มันจั๊กจี้”
เอ่ยเสียงกระเง้ากระงอดพลางยกสองมือยันไหล่หนาให้ออกไป คนโดนปรามหัวเราะในลำคอเสียงเบา หยุดการกระทำของตัวเองแล้วเลื่อนริมฝีปากขึ้นไปขบเบาๆ ที่ปากเล็กๆ น่ารักของคนหน้างอ
“ปัณณ์”
“ครับ”
“ปัณณ์”
“ครับ คุณคินทร์”
ตลอดชีวิตยี่สิบเก้าปี เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันที่รู้สึกว่าชื่อที่แสนธรรมดาและเรียบง่ายของเขาจะฟังดูเป็นชื่อที่แสนไพเราะขึ้นมาได้ขนาดนี้ น่าฟังจนเขาอยากจะฟังมันทั้งคืน
อ่า— แม่ง! แม่งเอ้ย!
ปากเล็กๆ ที่ถูกเขาแทะเล็มซ้ำไปซ้ำมาจนขึ้นสีบวมช้ำ
“อือ—”
แก้มนุ่มๆ เจือสีแดงเรื่อที่ไม่รู้ว่ามาจากตัณหาในตัวหรือเพราะเป็นธรรมชาติของร่างกายของเจ้าตัวกันแน่
“คุณ- อื้อ!”
ดวงตาคู่สวยที่มักจะแสดงอารมณ์ความรู้สึกออกมาอย่างซื่อสัตย์
“คุณคินทร์”
แม่งเอ้ย! หลงจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว
เรียวขาสวยอ้ากว้างอย่างรู้งานเมื่อคินทร์ขยับตัวถอยลงไป แกนกายขนาดน่ารักสีสวยสะดุดตาจนอดไม่ได้ที่จะหยุดหยอกล้อมันด้วยลิ้นอุ่นๆ หยอกล้อให้กายขาวบิดเร้าด้วยแรงอารมณ์ก่อนจะใช้ทีเผลอสอดนิ้วหนาๆ ที่ชุ่มไปด้วยเจลเย็นๆ เข้าไปในจีบเนื้อนุ่ม
“ฮือ—” แรงตอดรัดถี่กระชั้นจนรู้สึกได้ ยกสะโพกขึ้นลงตอบรับจังหวะการนำจากโพรงปากร้อนและลิ้นชื้น แรงราคะเพิ่มสูงจนอุณหภูมิในกายหลอมละลายเนื้อเจลจนเปียกชุ่ม
“คุณคินทร์ อือ—”
จากหนึ่งนิ้วกลายเป็นสองนิ้วขยับเข้าออกจนคนถูกกระทำเริ่มอยู่ไม่เป็นสุข กวาดนิ้วสำรวจจนกดเข้ากับจุดกระสัน ขาขาวหนีบเข้าที่ลำตัวหนาเมื่อความเสียวซ่านพลุ่งพล่านไปทั่วกาย ปลายเท้าจิกลงบนพื้นเตียง ยกสะโพกตัวเกร็งตอนที่ถูกปรนเปรอแบบถี่ๆ ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง
ฝ่ามือเล็กจับลงที่กลุ่มผมเข้มดันเบาๆ เตือนอีกฝ่ายให้คายปากออก แต่เหมือนยิ่งต่อต้านอีกคนก็ยิ่งอยากแกล้ง โก่งคอลงลึกพร้อมกับขยับนิ้วเร็วๆ กดย้ำๆ ที่จุดเสียวจนคนตัวขาวแทบสิ้นสติ หัวขาวโพลนปล่อยทุกอย่างไปตามสัญชาตญาณ
“เดี๋ยว— ฮื้อ! คุณ- อ๊า!” จากเสียงค้านกลายเป็นเสียงคราง มือที่เคยดันเปลี่ยนเป็นกดหัวอีกฝ่ายลงก่อนจะยกสะโพกเสพสมความรู้สึกเสียวซ่านที่มาพร้อมกับความสุขจนรู้สึกตัวลอยไปชั่วขณะ
ตัวลอย ตาลอย
เสียวจนใจจะขาด
“น้ำหวานเชียว”
“...” มีแต่เสียงลมหายใจตอบรับกลับมา แผ่นอกเนียนกระเพื่อมขึ้นลง ดวงตาว่างเปล่าเหมือนคนเหม่อลอย กว่าจะเรียกคืนสติกลับมาได้ริมฝีปากก็ถูกบดขยี้ กลิ่นหวานจางๆ กับรสหวานปนขมเจืออยู่ในรสจูบ
“ถึงกับตาลอย ชอบขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“เพราะคุณใช้ทีเผลอต่างหาก” เถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้จนคนโดนเถียงลอบยิ้มออกมาเผยให้เห็นลักยิ้มเล็กๆ ที่สองข้างแก้ม
ท้องนิ้วเนียนแตะลงที่ลักยิ้มข้างหนึ่ง กดนิ้วลงไปด้วยความซนก่อนจะยิ้มทะเล้นออกมา
“คงมีคนหลงเสน่ห์ลักยิ้มนี้เยอะเลยสิท่า”
“ไม่รู้สิ ผมไม่เคยสนใจ”
“คิก— ผู้ชายเจ้าชู้”
เสียงหัวเราะเล็กๆ กับสัมผัสนุ่มนวลที่ข้างแก้มให้ความรู้สึกเหมือนขนนกที่พัดเบาๆ ผ่านก้อนเนื้อในอก ปากเล็กถูกจ้วงจูบซ้ำๆ สองมือสัมผัสร่างกายกันและกันอย่างไม่มีใครยอมใครจนสุดท้ายคินทร์ก็เป็นฝ่ายแกล้งยอมแพ้ให้คนตัวเล็กพลิกตัวขึ้นมานั่งบนตัก บั้นท้ายกลมบดเข้ากับของแข็งร้อนๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ร่มผ้า ยั่วเย้าจนโดนดุด้วยฝ่ามือใหญ่ที่บีบแรงๆ บนเอวบาง
“อย่าแกล้ง” เตือนเสียงดุตอนที่ผละริมฝีปากออกจากกัน คนน่ารักฉีกยิ้มทะเล้นก่อนจะกดริมฝีปากลงที่ลักยิ้ม
“คราวนี้ถึงตาเราบ้างแล้ว”
/tbc/
.รัก
Jrazyin1Ove
Follow me