สุดารัตน์ สาวออฟฟิศที่ถูกเลิกจ้าง ตัดสินใจกลับมาอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดเธอได้เจอกับเพื่อนเก่าอย่างธีรกรเจอหน้ากันครั้งเเรกก็ไม่ชอบกันเเล้วมาดูกันว่าสองคนนี้จะลงเอยกันแบบไหน
ติดตามอ่านกันได้เลยค่ะ
ชาย-หญิง,ไทย,รัก,ยัยเพื่อนเก่า,ธีรกร,สุดารัตน์,เพื่อนเก่า,บ้านไร่,เพื่อน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
สุดารัตน์ สาวออฟฟิศที่ถูกเลิกจ้าง ตัดสินใจกลับมาอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดเธอได้เจอกับเพื่อนเก่าอย่างธีรกรเจอหน้ากันครั้งเเรกก็ไม่ชอบกันเเล้วมาดูกันว่าสองคนนี้จะลงเอยกันแบบไหน
ติดตามอ่านกันได้เลยค่ะ
ผู้แต่ง
มลพิสุทธิ์.
เรื่องย่อ
สุดารัตน์ สาวออฟฟิศที่ถูกเลิกจ้างงาน ตัดสินใจกลับมาอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดเพราะเเม่เธอก็อยากให้เธอกลับมาอยู่บ้านเธอไม่เคยกลับมาบ้านเลยตั้งเเต่ไปเรียนมหาลัยจนได้เข้าทำงานงาน 10 ปี เเล้วที่เธอไม่ได้กลับบ้านตอนที่เธอจะไปซื้อของฝากให้น้องมีผู้ชายคนหนึ่งมาเเย่งมือถือกับเธอจนเธอล้มลงพื้นจนเจ็บก้นเขาไม่ขอโทษเธอเลยพอกลับมาอยู่บ้านเธอก็เจอกับเขาอีกครั้งเเละสุดารัตน์ก็จำเขาไม่ได้ด้วยว่าเขาคือเพื่อนเก่าของเธอส่วนเขาก็จำเธอไม่ได้เหมือนกันเเละน้องก้องก็เรียกเขาว่าปะป๊าอีกเเถมน้องก้องก็ชอบนายนี่จนอยากให้มาเป็นพ่อของตัวเอง
สุดารัตน์ไปมหาลัยกับน้องชายเธอได้พบกับธรีกายผู้ชายที่หล่อขาวตัวสูงตรงสเปคเธอ เธอตกหลุมรักเขา แต่เขาไม่ได้รักเธอเเต่ไปรักน้องสาวของเธอ เรื่องราวรักระหว่างเพื่อนเก่ากับสุดารัตน์จะเป็นยังไงเเละจะลงเอยกันเเบบไหน ถ้าอยากรู้เข้ามาอ่านกันเยอะๆ นะค่ะ
ผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
หลังจากนั้นฉันก็เจอยัยแอมที่เดินออกมาจากห้องน้ำพอดี
"ยัยเเอม"
"แกจริงๆใช่ไหมยัยดา"
แอมก็เข้ามาจับเเขนฉันด้วยความดีใจที่เพื่อนมาหาเพราะไม่ได้เจอกันตั้งเเต่เรียนจบมหาลัยแล้ว
แอม หรือ จันทิมา ทำงานเป็นอาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์สาขาเครื่องกล ตั้งแต่เรียนจบ
แซม หรือ อันดา ก็ทำงานที่เดียวกับจันทิมาสอนอยู่คณะเดียวกัน
ตอนไปเรียนมหาลัยที่กรุงเทพเราก็ไปด้วยกันพักหอเดียวกัน แต่ฉันเรียนคนละคณะกับสองคนนี้
ตั้งแต่นั้นมาเราก็ติดต่อพูดคุยกันตลอด
"ก็ใช่นะสิ เห็นฉันเป็นใครล่ะ"
แล้วจันทิมาก็เข้ามากอดฉัน
ฉันก็กอดตอบด้วยความคิดถึง
"ฉันคิดถึงแกนะยัยดา"
"ฉันก็คิดถึงแกเหมือนกัน"
เราสองคนทั้งสองผละออกจากกัน
"แกมาได้ไงอ่ะ"
"เดินมา"
"ออเดินมา ฉันถามคำถามแกผิดเองและ แล้วเเกมาอยู่กี่วัน"
"อยู่ยาวเลยจ๊ะ"
"ดีใจจังฉันก็จะได้มาหาแกทุกวัน"
"แล้วไม่ทำงานยอ"
"ทำสิ ก็มาหาแกทุกวันเสาร์อาทิตย์ไง มาให้เบื่อหน้ากันไปเลย"
จันทิมาพูดยิ้มๆ
"แล้วแซมล่ะไปไหน"
"เข้าสอนนักศึกษาแล้วแก"
"น้องกายเรียนเก่งไหมแก"
"น้องกายไหน มันมีหลายกายนะในมหาลัยเรานะ"
"ก็น้องกาย ที่เป็นเพื่อนกับน้องชายฉันไง เรียนคณะ วิศวกรรมเครื่องกลไงแก "
"ออ รู้ล่ะ ถามทำไม"
จันทิมาทำหน้าสงสัย
"ไม่มีอะไร ตอบมาเถอะน่า"
"แน่นะว่าไม่มีอะไร มีพิรุจนะเนี่ย "
"น้องกายก็เรียนเก่งอยู่นะแก"
"แกไปทำงานเถอะนี่ก็ออกมานานเเล้วน่ะ เดี๋ยวเขาว่าเอาได้"
"เออจริงด้วย คุยเพลินจนลืมเวลา ไปก่อนนะแก"
"อืม เดี๋ยวโทรหานะ"