สามีทรราชที่ข้าเกลียดสูญเสียความทรงจำ [hybrid verse] - อารัมภบท อารัมภบท โดย เฉอเล่อ @Plotteller

ดวงตาคู่สวยทอดมองมังกรน้ำแข็งผู้ยิ่งใหญ่ที่บัดนี้อ้อนวอนขอความรักและเห็นใจจากตัวเขาอย่างนึกสมเพช "เสียความทรงจำแล้วอย่างไร มันไม่สามารถเปลี่ยนความจริงที่ว่าท่านกับข้าเกลียดกันเข้าใส้ไปได้หรอกอีธาน"

สามีทรราชที่ข้าเกลียดสูญเสียความทรงจำ [hybrid verse] - อารัมภบท อารัมภบท โดย เฉอเล่อ @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ชาย-ชาย,ดราม่า,ตะวันตก,animal verse,ราชวงศ์,ตะวันตก,Hybrid,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

แท็คที่เกี่ยวข้อง

รายละเอียด

สารบัญ

เนื้อหา

อารัมภบท อารัมภบท

"ฝ่าบาททรงฟื้นแล้วพะย่ะค่ะ"

สิ้นเสียงของแพทย์ประจำราชวงศ์ ร่างโปร่งของเสือดำหนุ่มก็ตรงเข้าไปภายในห้องบรรทมขนาดใหญ่ในพระราชวังหลวง กลิ่นยาและคาวเลือดจากบาดแผลฉกรรจ์ฟุ้งตีขึ้นจมูกจนฉุนไปเสียหมด

บรรยากาศในห้องมีเพียงเสียงรองเท้าเสริมส้นของผู้มาเยือนที่ดังกระทบพื้น ร่างของจักรพรรดินีผู้สูงส่งหยุดลงข้างเตียงขนาดคิงไซส์ที่มีร่างสุงคุ้นตานอนอยู่

"อาการดูมิได้ร้ายแรง เราจะไปเรียกพระสนมเอกของพระองค์ให้"

เสียงนุ่มเอ่ย ดวงตาคู่สวยไม่แม้แต่จะทอดมองคนตรงหน้าที่ได้ชื่อว่าเป็นสวามีของตน แพทย์หลวงเดินมาหยุดอยู่ด้านหลังของจักรพรรดินีผู้สูงส่งก่อนจะเอื้อนเอ่ยเสียงสั่นเครือ

"จักรพรรดินี กระหม่อมจะขอทูลขัดสักเล็กน้อย"

"เจ้าเป็นจักรพรรดินีของเรางั้นหรือ"

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นขัดบทสนทนา ดวงตาของเสือดำหนุ่มหันกลับมามองร่างของมังกรน้ำแข็งบนเตียง นอกจากบาดแผลที่บริเวณหน้าท้องที่พาดตั้งแต่บ่าแกร่งลงมาถึงบั้นเอวขวา บาดแผลฉกรรจ์ที่ถูกแทงบริเวณไหปลาร้าข้างซ้าย และแผลจากการถูกลูกธนูอาบพิษชนิดพิเศษยิงเข้าที่ท้ายทอยก็ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง

แต่คำพูดเมื่อครู่ก็สร้างความตกใจให้คนในบริเวณโดยรอบ

"พระองค์หมายความว่าอย่างไร"

สุรเสียงของจักรพรรดินีสั่นเครือพลางทอดมองสวามีของตนอย่างไม่เชื่อสายตา ใบหน้าหล่อเหลาที่คุ้นตาดูอ่อนโยนลงกับตนอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

"ตอนนี้องค์จักรพรรดิสูญเสียความทรงจำไปพะย่ะค่ะจักรพรรดินี นอกจากชื่อและตำแหน่ง พระองค์ไม่สามารถจำอะไรได้อีก"

สิ้นเสียงของหมอหลวงทั้งห้องก็เกิดความเงียบสงัดลงทันตา แน่นอนว่าการที่ผู้ปกครองอาณาจักรเกิดการบาดเจ็บหนักจนเสียความทรงจำเกือบทั้งหมดไปเช่นนี้ย่อมส่งผลถึงความมั่นคงรวมถึงความปลอดภัยต่อประเทศและราษฎร

"ข้าขออยู่กับจักรพรรดินีสองคน"

น้ำเสียงของคนที่พึ่งฟื้นแต่กลับยังคงทรงอำนาจดั่งเช่นเคยทำให้สาวใช้รวมถึงหมอหลวงหลายคนต้องยอมเดินออกไปแต่โดยดี ดวงตาคมปราดของมังกรน้ำแข็งสำรวจใบหน้าของภรรยาที่ไม่แม้แต่จะจำได้ มีเพียวเศษเสี้ยวความทรงจำเล็กๆที่มีอยู่

เรือนผมสีดำขลับและใบหูที่กระดิกเล็กน้อย ดวงตาสีอำพันคู่สวยมีสเน่ห์ลึกลับ ที่เบิกกว้างยามมองมาที่ตน ผิวกายขาวเนียลนวลผ่องตัดกับเครื่องแบบสีดำเป็นอย่างดี

งดงามเหลือเกิน

"เจ้าคงเป็นห่วงเรามากจักรพรรดินี เจ้าช่วยบอกนามของเจ้าให้เราฟังอีกคราได้หรือไม่"

"หึ"

คนถูกเอ่ยถามแค่นหัวเราะออมาก่อนจะค่อยๆระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าสวยทอดมองสวามีที่มองมาอย่างต้องการคำตอบถึงท่าทีของตน ดวงตาคู่สวยของเสือดำหนุ่มแข็งกร้าวพลางแสยะยิ้มออกมาอย่างนึกชิงชัง

"น่าสมเพช หากท่านรู้ว่าท่านปฏิบัติกับเราเช่นไรมาตลอดหลายปีนี้ ท่านจะยังถามชื่อเสียงเรียงนามของเราอยู่หรือไม่"

"จักรพรรดินี..."

"นามของเราคือมิเชล เดอ ไพร์ม และเรากับท่านก็เกลียดกันยิ่งกว่าสิ่งใดเลยอีธาน"⁠

☆

ท้องพระโรงกว้างใหญ่ประดับประดาด้วยวอลเปเปอร์สีทองและขาวมุก โคมไฟห้อยระย้าแวววาว เสียงดนตรีสดุดีของอาณาจักรดังขึ้นพร้อมกับธงของราชวงศ์ที่ถูกเหล่าทหารยกขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่งานมงคลในครานี้

ร่างสูงกำยำในเครื่องแบบสีขาวเต็มยศ เรือนผมสีขาวแปลกตาถูกเสยขึ้นอวดใบหน้าหล่อดุดัน ดวงตาคมปราดสีอ่อนมองไปเบื้องหน้า ผิวกายขาวผ่องมีราศีสมกับเป็นองค์รัชทายาทของอาณาจักร

ข้างกายเป็นชายหนุ่มรูปร่างละม้ายคล้ายคลึง ใบหูสีดำสนิทรับกับเรือนผมสีเดียวกัน เครื่องแบบสีรัตติกาลตรงข้ามกับอีกฝ่ายนั้นทำให้พวกเขาดูเข้ากันไม่ได้ หางเรียวยาวสะบัดไปมาตามท่วงท่าที่ก้าวเดิน

‘อีธาน เดอ แอชเลอร์’หยุดอยู่ตรงหน้าชายมีอายุที่สวมชุดครุยสีขาวขอบทอง องค์รัชทายาทแห่งอาณาจักรนอร์ทแอร์เวนไม่แม้แต่จะปรายตามองคนข้างกาย ริมฝีปากอิ่มเหยียดตรงหยิ่งยโส

“มงกุฎแห่งแอร์เวนจักถูกมอบให้ผู้ถูกเลือก ขอเหล่าทวยเทพจงสถิตย์แด่ท่าน และประทานพรให้แก่จักรพรรดิเดอ แอชเลอร์ที่สามสิบสอง จักรพรรดิอีธาน เดอ แอชเลอร์ พระอาทิตย์ดวงใหม่แห่งอาณาจักรไฮบริด นอร์ทแอร์เวน”

เสียงแตรดังขึ้นพร้อมกับมงกุฎสีทองที่ถูกสวมลงบนศรีษะของจักรพรรดิพระองค์ใหม่ บาทหลวงของราชวงศ์หันมาทางชายอีกคนที่ยืนอยู่เคียงข้างแสงทองแห่งอาณาจักร

‘มิเชล เดอ ไพร์ม’ พระชายาขององค์รัชทายาทยืนอยู่เคียงข้างพระสวามี ใบหน้าหล่อเหลาแต่แฝงความสวยสดและเย่อหยิ่งเชิดรั้น ดวงตาสีนิลมีสเน่ห์ทอดมองบาทหลวงตรงหน้า

“ขอองค์จักรพรรดินี จงเป็นแสงสว่างอีกดวงเคียงข้างองค์จักรพรรดิ ขอแต่งตั้งพระชายามิเชล เดอ ไพร์ม ขึ้นเป็นองค์จักรพรรดินีเคียงคู่กับพระอาทิตย์แห่งแอร์เวน ขอให้พระองค์ได้รับความรักจากทั่วทุกสารทิศที่มอบให้”

มงกุฎสีเงินถูกสวมลงระหว่างใบหูที่ตั้งตระหง่านทั้งสองข้าง มือหนาของอีธานภายใต้ถุงมือสีขาวแบออกเพื่อให้คู่ชีวิตของตนได้จับมัน สองร่างเดินเคียงข้างออกมายังระเบียงกว้าง เบื้องล่าง ประชาชนจากทั้งอาณาจักรมาร่วมแสดงความยินดีของการขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิพระองค์ใหม่ สองพระองค์โบกมือให้ราษฎรพร้อมกับรอยยิ้มพร้อมกับเสียงโห่ร้องด้วยความปิติของผู้คน

แต่หารู้ไม่ ว่าจักรพรรดิและจักรพรรดินีนั้น ชิงชังกันเข้ากระดูกดำ

มิเชลถูกแต่งตั้งให้เป็นว่าที่พระชายาขององค์รัชทายาทอีธานตั้งแต่จำความได้ ไฮบริดเสือดำที่ถูกชิงชังจากทั้งตระกูลไพร์ม เสือดำตัวเดียวท่ามกลางเหล่าเสือดาวหิมะจึงเป็นรอยด่างพร้อยของวงศ์ตระกูล ทางเดียวที่จะผลักไสไดม่อนโซนท่ามกล่างโดมิแนนท์โซนออกไป คือการให้ไปเป็นดัชเชสของดยุกสักตระกูลหรือขุนนางสักคนจะมาสู่ขอ

แต่แล้วก็เกิดความผิดพลาด อดีตจักรพรรดินีเอมิเลีย เดอ แอชเลอร์ ต้องการให้เสือดำที่ไม่มีใครต้องการตัวนี้ไปเป็นพระชายาของบุตรชายคนโตที่พ่วงด้วยตำแหน่งองค์รัชทายาทของอาณาจักร

ตระกูลไพร์มที่ต้องการขัดขวางเพราะตำแหน่งนั้นแกรนด์ดยุกไซคีส ไพร์ม เล็งไว้ให้ลูกสาวคนรองที่มีเชื้อสายเสือดาวหิมะบริสุทธิ์อย่าง เฮเลียส ไพร์มเอาไว้ จึงพยายามหาแนวร่วมเป็นเหล่าดยุกและเคาต์หลายตระกูลเพื่อมิให้เสือดำน่ารังเกียจตนนั้นได้ตำแหน่งอันสูงส่งไปครอง

แต่มีหรือจะขัดเจตจำนงขององค์จักรพรรดินีแห่งอาณาจักรได้ มิเชลจึงถูกแต่งตั้งขึ้นมาเป็นว่าที่พระชายาในวัยเพียงสิบห้าปี เด็กหนุ่มวัยที่ควรจะได้ใช้ชีวิตอิสระถูกจับแต่งองค์ทรงเครื่องงดงามและได้เข้ามาอยู่ในพระราชวังแสนโอ่อ่า

ไม่มีทั้งเพื่อน

ไม่มีทั้งคนที่จะไว้ใจได้

แม้แต่ว่าที่สามีอย่างอีธานก็ไม่เคยเหลียวแล สิ่งที่มิเชลได้รับเมื่อพบหน้ากับสามีคือสายตาเย็นชา รังเกียจและมองต่ำอยู่เสมอราวกับเสือดำตรงหน้านี้เป็นเพียงแจกันราคาถูกหนึ่งใบที่มีไว้ประดับข้างกาย

มิเชลไม่สนใจ เขาคิดแค่ว่านี่เป็นหน้าที่ที่ตัวเขาเลี่ยงไม่ได้เพียงเท่านั้น

“คิดว่าทำตัวเป็นเด็กดีต่อหน้าเสด็จแม่จนท่านทรงโปรดแล้วจักทำกระไรก็ได้งั้นหรือว่าที่พระชายา”

นั่นคือประโยคแรกนับตั้งแต่เข้าวังมาเกือบสามปีที่อีธานเอ่ยปากพูดกับมิเชล ข้างกายขององค์รัชทายาทผู้สูงศักดิ์เป็นหญิงสาวใบหน้าสวยสะคราญ ดวงตาสีแดงดั่งทับทิมล้ำค่า เรือนผมสีม่วงแก่แซมดำทอประกายราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืน

แกรนดิเน่ มัวร์เลอร์ อดีตคู่หมั้นของอีธาน

“ขอแสงทองส่องสว่างแด่ทายาทแห่งแอร์เวน เรามิได้คิดล่วงเกินเลดี้แกรนดิเน่แม้เพียงนิด เราเห็นเพียงว่าผ้าเช็ดหน้าของเลดี้ตก แต่เราคิดน้อยไปเสียหน่อย เพราะเลดี้คงจักต้องการให้ฝ่าบาทเป็นผู้เก็บจึงได้โวยวายเช่นนี้”

“ว่าที่พระชายาคงเข้าใจอะไรผิดไปเสีย ข้าเก็บผ้าเช็ดหน้าผืนนี้ไว้อย่างดี หากไม่ใช่เพราะท่านพยายามล่วงเกินข้าจนมันหล่น ข้ามั่นใจว่าผ้าเช็ดหน้าผืนนี้จักไม่มีทางหล่นได้”

มิเชลได้ยินดังนั้นจึงปราดมองตั้งแต่หัวจรดเท้าของเลดี้ตระกูลมัวร์เลอร์ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“ขออภัย เลดี้ไม่ได้มีอะไรดึงดูดเราถึงขั้นต้องกระทำการอุกอาจเช่นนั้นได้เลย”

“นี่ท่าน!?”

ใบหน้างดงามแดงก่ำด้วยความอับอาย ก่อนจะหันไปออดอ้อนองค์รัชทายาทข้างกายแขนแกร่งถูกกอดรัดจนแทบไร้ช่องว่าง หน้าอกบดเบียดชิดใกล้จนแทบจะกลืนต้นแขนแกร่งเข้าไปทั้งมัด

คนถูกกล่าวหากลอกตาไปมาให้กับท่าทีตรงหน้าของหญิงสาว

มิเชลเลือกที่จะโค้งหัวทูลลาก่อนจะเดินจากมา ตัวเขาไม่คาดหวังให้ว่าที่สวามีของตนรับฟังความในส่วนของเขาหรือให้ความเป็นธรรมใดๆแก่เขาที่เป็นถึงว่าที่พระชายา

เพราะมิเชลไม่เคยได้รับมัน

พระราชวังเล็กทางตะวันตกของอาณาเขตวังเป็นที่พำนักของว่าที่พระชายาอย่างมิเชล พระราชวังเก่าที่เคยถูกทิ้งร้างไปช่วงหนึ่งถูกใช้ต้อนรับเสือดำหนุ่มจากตระกูลไพร์มอันทรงเกียรติ

แทนที่จะเป็นพระราชวังบูรพาขององค์รัชทายาทหรือพระราชวังรองที่อยู่ข้างกัน

ว่าที่พระราชาไม่สนใจเรื่องพรรคนั้นอีกตามเคย เพียงแค่คิดว่าได้หลุดพ้นออกมาจากคฤหาสน์ไพร์มที่กดขี่ตนราวกับเป็นหนอนแมลงหรือสัตว์ไว้ใช้แรงงานนั่นก็ดีเพียงใดแล้ว

และอีกไม่กี่วันจะถึงงานอภิเษกรสมรสระหว่างตัวของเขาและอีธาน นอกจากมิเชลจำต้องเรียนมารยาทภายในวังอยู่เป็นนิจ หรือต้องคอยตามมองค์จักรพรรดินีออกพบปะราษฎรอยู่เป็นประจำ ทั้งยังต้องได้รับการดูแลตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อให้มั่นใจว่าว่าที่พระชายานั้นบริสุทธิ์พร้อมที่จะเข้าสู่งานมงคล

ต่างจากว่าที่สวามีผู้สูงศักดิ์ที่ไม่ต้องทำอันใด แต่เสพสมสุขอยู่กับอดีตคู่หมั้นโดยที่ไม่เห็นหัวมิเชลแม้แต่น้อย

งานอภิเษกสมรสขององค์รัชทายาทและว่าที่พระชายาผ่านไปด้วยความเรียบร้อย ยามเมื่อแหวนเพชรถูกสวมลงบนนิ้วและเอ่ยคำปฏิญาณ ปลายปากกาจรดลงบนกระดาษใบสำคัญที่เป็นดังพันธนาการผูกมัดทั้งสองก็ถือว่าเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องอย่างสมบูรณ์

หรืออาจยังไม่สมบูรณ์ดี

มิเชลถูกจับแต่งกายด้วยชุดนอนที่ทำขึ้นสำหรับคืนเข้าหอ เนื้อผ้าซาตินบางที่เปิดเผยให้เห็นเนื้อหนังมังสาบางส่วน น้ำหอมกลิ่นหอมเย้ายวน ใบหูเสือดำสีดำขลับและหางทีกวัดแกว่งไปมา

พระชายาช่างสวยงามและเลอค่าในสายตาของทุกคนที่ได้พบเห็น

กลับกัน ทันทีที่ผู้เป็นสวามีเข้ามาเป็นพระชายาของตน ดวงตาคมของมังกรน้ำแข็งแสนเย็นชาผู้สูงส่งทำเพียงทอดมองมาด้วยความว่างเปล่า ไวน์หนึ่งแก้วที่เจ้าตัวถือมาถูกวางทิ้งเอาไว้พร้อมกับคำพูดที่ฟังไม่รื่นหูเสียเท่าไหร่นัก

“เสือดำราคาถูก หาได้ตามท้องถนน มันก็มีค่าแค่นั้น เป็นแค่เสือดำ อย่าริอาจจะเทียบเคียงเป็นเสือดาวหิมะอย่างต้นตระกูลไพร์ม มันทำให้ดูต่ำ”

คำพูดเสียดแทงใจดังขึ้น ก่อนที่อีธานจะยกแก้วไวน์ขึ้นมากระดกรวดเดียวหมดแล้วเดินจากไปอย่างหน้าตาเฉยโดยไม่สนสายตาของเหล่าสาวใช้ที่มองมายังพระชายา

ด้วยแววตาที่สมเพชและเวทนา

ในเมื่อไม่ให้เกียรติกันก็ไม่มีเหตุผลที่มิเชลต้องให้เกียรติพระสวามีของตนเช่นเดียวกัน เขาทนมาตลอดสามปี แต่นับจากนี้เขาจะไม่ยอมใครมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีอันมีค่าของเขาได้อีก

ร่างโปร่งของเสือดำหนุ่มลุกขึ้นจากเตียงกว้างที่ค่ำคืนนี้พวกเขาควรจะต้องดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ตามทำเนียมปฏิบัติ แต่พระสวามีของเขาไม่อยู่ก็ไม่มีเหตุผลที่มิเชลจะต้องอยู่อีกต่อไป

วังที่ต้องอยู่ร่วมกับคนที่ไม่แม้จะเห็นหัวเขา เขาไม่อยู่เสียดีกว่า

“อ๊ะ พระชายาเพคะ จะเสด็จไปที่ใดในยามวิกาลเช่นนี้”

สองขาเรียวสาวเท้าออกจากห้องโดยไม่ฟังคำทัดท้านของสาวใช้คนสนิท มิเชลที่ยังคงสวมชุดผ้าซาตินบางเบามีเพียงผ้าคลุมไหล่ผืนน้อยปกป้องผิวกายจากค่ำคืนที่หนาวเย็นของนอร์ทแอร์เวน

“เราจะกลับพระราชวังเล็ก และเราจะไม่กลับไปใช้ชีวิตที่วังนั่นอีกฟีเซียร์”

“พระชายาเพคะ แต่อาจจะถูกมองไม่ดีได้”

“ช่างเสียประไร องค์รัชทายาทเองก็มิเคยคิดจะเห็นแก่หน้าตาของเราอยู่แล้ว เหตุใดเราจักต้องทำเพื่อเขาเช่นนั้นด้วย”

“พระชายา…”

“ต่อจากนี้ไป เราจะเกลียดอีธาน เดอ แอชเลอร์ ไม่ให้น้อยไปกว่าที่เขาย่ำยีความรู้สึกของเราและเกลียดเราเช่นเดียวกัน”

TALK

สวัสดีคั้บ อยากแต่งแนวนี้มานานมาก ในที่ฉุด ขอฝากมิเชลไว้เป็นลูกในไส้และ บักอีธานลูกเขยคนเปรตด้วยค่ะ😔👍