ถ้าโลกใบมีแต่สายรุ้งตัวของผมก็จะเปื้อนสายรุ้งทุกวันถ้ามีลูกกวาดออกจากตัวมนุษย์แคนดี้ผมก็จะใช้ขวานควักออกมาดินแดนของผมช่างสวยงามโอ้ที่รักของผมคุณเป็นแสงแต่ทำไมผมถึงสัมผัสคุณไม่ได้เพราะผมน่ะเป็นเด็กดี
ดราม่า,ชาย-ชาย,เลือดสาด,ระทึกขวัญ,ดาร์ค,จิตวิทยา,horror,โหด,จิตวิทยาระทึกขวัญ,dark fantasy,ดราม่า,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ถ้าโลกใบมีแต่สายรุ้งตัวของผมก็จะเปื้อนสายรุ้งทุกวันถ้ามีลูกกวาดออกจากตัวมนุษย์แคนดี้ผมก็จะใช้ขวานควักออกมาดินแดนของผมช่างสวยงามโอ้ที่รักของผมคุณเป็นแสงแต่ทำไมผมถึงสัมผัสคุณไม่ได้เพราะผมน่ะเป็นเด็กดี
ผู้แต่ง
Mr. Scarlett
เรื่องย่อ
คุณฝันนานจนลืมไปแล้วว่าวันไหนเป็นวันไหนโลกเก่ามืดลง.......ไปเรื่อยๆ
แต่โลกใหม่นี้กลับหวาน…หวานจนแสบคอ
“เพราะคุณเป็นเด็กดีของแม่”
แม่พูดแบบนั้นเสมอ...........
ตอนนี้คุณโตแล้ว อายุ 13…ตัวโตพอที่จะเข้าใจ แต่ยังเด็กพอที่จะเชื่อทุกอย่างที่เขาบอก
คุณมีคนรักอยู่แล้ว — ฮีเธอร์ แสงของคุณชีวิตของคุณ..........ทุกอย่างของคุณ
แต่ฮีเธอร์ไม่ให้แตะอีกแล้วแล้วทำไมผมถึงไม่ได้ยินเสียงคุณแล้วล่ะ ทำไมกัน?
หรือคุณยังไม่เป็นเด็กดีพอ?ไม่เป็นไร....ผมจะพยายามเป็นเด็กดีที่สุดครับ
เพื่อเขา......ผมจะทำตัวดีๆครับเพราะผมอยากจะสัมผัสคุณ.....แล้วอยากได้จูบนั้นเป็นรางวัล!
โลกนี้เต็มไปด้วยขนมหวานท้องฟ้ามีรสสายไหมพื้นดินกรอบเหมือนคุ้กกี้
…แต่บ้านนี่สิ ไม่อร่อยเลย...!
มันแข็งมันทั้งขมมัน.......คุณไม่ได้อยากกินมัน!
คุณมองไปยังมนุษย์แคนดี้เหมือนที่พวกเขาก็กำลังมองคุณอยู่
คุณหน้าดำ......อย่างนั้นหรอ!
แต่เพราะพวกเขามีลูกกวาดอยู่ข้างในคุณแค่ต้องสับด้วยขวานก่อนสับแรง ๆ
ให้พวกมันแตกเป็นลูกโป่งแล้วสายรุ้งก็จะกระเด็นใส่เสื้อคุณ
คุณจะได้กินลูกกวาดอุ่น ๆ ที่หอมไปด้วยกลิ่นของสายรุ้งที่เปื้อนตัวคุณ.....
แล้วคุณก็อยากเปื้อนสายรุ้งทุกวันเลย
และทุกคนก็จะบอกว่าคุณเป็นฮีโร่เพราะเขาคือคุณหน้าดำพวกเขาต้องโดนกำจัด
โดยเฉพาะคุณหน้ายิ้ม......กำลังหัวเราะอยู่!!
( คำเตือน )
เรื่องนี้สำรวจด้านมืดของจิตใจมนุษย์ประกอบด้วยความรุนแรงทางกายและใจ บาดแผลในวัยเด็ก การเสื่อมสภาพของศีลธรรม การรับรู้ที่ผิดเพี้ยน และความสัมพันธ์เชิงพึ่งพิงที่ซับซ้อน
ผู้อ่านที่มีประสบการณ์ส่วนตัวเกี่ยวกับบาดแผลทางใจควรพิจารณา